Ook de schuld van de broeikasgassen?

Zoals de lezers van mijn blog weten, heb ik al vaker (ook jaren geleden al) getwijfeld aan de verhaaltjes die ons worden voorgeschoteld over de opwarming van de atmosfeer, die uiteindelijk vooral goed lijkt om ervoor te zorgen dat we begrip hebben voor allerlei milieubelastingen... terwijl notabene de zelfverklaarde milieu-guru Al Gore de atmosfeer vervuilt met vliegtuiguitlaatgassen om ons te vertellen dat vliegen slecht is voor het milieu...

Ofschoon er pas -vergeleken met de leeftijd van de aarde- zeer kort op verantwoordelijke wijze statistieken worden bijgehouden over het klimaat en het weer, menen allerlei wetenschappers -maar vooral politici- precies te weten wat er aan de hand is, zonder dat ze bereid lijken in aanmerking te nemen dat er altijd al warme en koude perioden geweest zijn op aarde (denk maar aan de ijstijden, die in het verleden zelfs een groot deel van Noordwest-Europa met ijs overdekten).

Helaas is de informatie die voor ons geschikt wordt geacht al net zo zorgvuldig voorgekookt als de motiveringen van de régimes van dienst om deel te nemen aan kapitalistische oorlogen. En wanneer, zoals vanaf 2001, de gemiddelde temperatuur zelfs enigszins daalt (zie o.a. het artikel in Nature van 25 juni 2008), dan moet je écht moeite doen om daarachter te komen.

Vandaag meldt NASA dat er dit jaar al 200 dagen niet één zonnevlek op de zon te zien is geweest! De vorige keer dat dat gebeurde was in 1954. Dean Pesnell van het Goddard Space Flight Centre wijst erop dat dit mogelijk ook invloed kan hebben op het klimaat op aarde: "Er is ook het probleem van de zonnestraling. Onderzoekers zien nu de minst lichte zon waarover gegevens bestaan. Het is maar een kleine verandering, slechts een fractie van één procent, maar zij is toch van belang. Vragen over de uitwerking op het klimaat zijn vanzelfsprekend wanneer de zon zwakker blijft worden."

De ecotaks-mafia zal ons hier ongetwijfeld niet over informeren, want het milieu is een fantastisch excuus om ons extra geld uit de zak te kloppen. En, wie weet, misschien vertellen ze ons binnenkort nog dat de zon zwakker aan het worden is tengevolge van onze broeikasgassen ... en laten ze ons ook een 'zonheffing' betalen...

Maaaaar ... wat kopen we daarvoor?

vrijdag 21 september 2007

Het is natuurlijk leuk (in zekere zin), dat uit een NIPO-onderzoek blijkt dat 75% van de Nederlanders zich zorgen maakt over de opwarming van de aarde (ANP, via o.a. Spits van vandaag, zie hiernaast, want ik kon geen weblink vinden), maar het enige nut van dit soort enquêtes lijkt mij de werkgelegenheid van de NIPO-medewerkers.

Ik veronderstel dat de bezorgdheid mede veroorzaakt is door de campagnes van Al Gore en NUON (dat bijv. bij een Earth-festival op klaarlichte dag groene electriciteit verspilde) of door de Nederlandse overheid, die maar blijft hameren op het milieu (als rechtvaardiging van extra inkomsten in het kader van ekotaks e.d.). Je zou dus denken dat het ook tot die verontruste Nederlanders doordringt dat het nog steeds groeiende gebruik (liever: misbruik) van fossiele brandstoffen (zoals benzine) een grote bijdrage levert aan de broeikasgassen en dat ze dus hun auto wat vaker zouden laten staan, of misschien zelfs afdanken.

Niets daarvan echter: er worden nog steeds meer auto's gekocht (en ook veel stoere PC Hooft-tractoren) en een van de prioriteiten van het Balkenkabinet lijkt -ongetwijfeld omdat dat goed ligt bij het electoraat- de bestrijding van de files te zijn door Nederland nog verder met asfalt vol te storten.

Enquêtes zijn, daarvan ben ik steeds meer overtuigd, alleen een middel om het volk rustig te houden: degenen die tot de meerderheid behoren zijn tevreden over zichzelf, en de minderheid beseft dat ze als minderheid toch geen poot heeft om op te staan. Ze dienen dus vooral als uitlaatklepje - en in een aantal gevallen als zelfrechtvaardiging: door het goede (sociaal gewenst geachte) antwoord te geven, sust men het eigen geweten.

Een sprekend voorbeeld was jaren geleden een enquête onder leerlingen aan middelbare scholen. Een overgrote meerderheid hunner zag het belang in van een milieubewust leven. Desondanks was er bij de betreffende scholieren, enkele jaren later, geen enkel verschil te constateren met eerdere jaargangen: zodra ze het zich konden permitteren, kochten ook zij een auto.