Na de verkiezingen van 15 maart...

In het artikel Rutte wil na de verkiezingen het liefst met D66 en het CDA in zee in het Financieele Dagblad van vandaag wordt wat nagepraat over het verkiezingsdebat van gisteren op Radio 1.

Zo heeft Lodewijk Asscher (PvdA) te kennen gegeven dat hij "absoluut een zo progressief mogelijk" kabinet wel, en daarom kiest hij voor de neoliberale partij GroenLinks als coalitiepartner, al wou hij Jesse Klaver niet beloven dat de PvdA niet opnieuw verder zou gaan met de VVD.

Die progressiviteit van de PvdA kennen we al uit het verleden. Zie daarvoor  Cohen: linkse partijen omvormen tot één volkspartij in de NRC van 14 juli 2012, waarin geciteerd wordt uit een interview met Job Cohen op diezelfde dag. Let wel, dit is een interview van 14 juli 2012, dus vóór de verkiezingen (van 12 september 2012) waarna de PvdA nogmaals zijn kiezers verraadde door samen met de VVD door te gaan met het uitpersen van het Nederlandse volk (dus uitgezonderd het 1% aan patsers, de nuttelozen van de maatschappij).

Cohen had overigens ook vóór de verkiezingen van 2012 al beloofd te streven naar een "zo progressief mogelijk kabinet", maar weigerde na de verkiezingen te spreken met de SP, de enige parlementaire partij die in Nederland als links beschouwd kon (en kan) worden. Zie o.a mijn artikel Nog meer electorale contractbreuk van 10 juli 2010, en Vorming van nieuw kabinet wordt heidens karwei in de Volkskrant van 15 mei 2010).

 Emile Roemer (SP) en Jesse Klaver GroenLinks) zagen elkaar wel zitten. Beiden maakten het Rutte en Ascher lekker moeilijk.

En verder wordt nog gemeld dat de PVV door "vrijwel alle politieke partijen uitgesloten" wordt, maar helaas wordt er niet bij verteld welke partijen wél open staan voor de PVV.

En wat betreft het plan van Rutte om met D66 en VVD in zee te gaan... GRAAG, en bij voorkeur ergens tussen IJsland en Noorwegen op een krakkemikkerige schuit en bij een vliegende noordwester storm.

"Damage control"? In ieder geval wéér een PvdA-leugen

Volgens de PvdA was een rechtse regering in Nederland niet te voorkomen. (Volkskrant, vandaag).

In strikte zin heeft de partij daar natuurlijk gelijk in, want in Nederland is er maar één parlementaire partij die nog linkse ideeën heeft, ofschoon ook die partij (ik bedoel de SP) helaas steeds meer reformistisch en steeds minder revolutionair wordt.

Maar verder is het natuurlijk klinkklare onzin wat de Partij van de Arbeid Achterbaksheid beweert. Als Job Cohen gewoon zijn woord gehouden had en gestreefd had naar een "zo progressief mogelijk kabinet" (zie mijn artikel Nog meer electorale contractbreuk... van 1 juli dit jaar), zou hij minstens geprobeerd hebben om samen met de SP te praten over een coalitie. Dan was er nog wel een rechtse club uitgekomen, maar in ieder geval niet de fascistoïde-conservatieve club die nu lijkt de touwtjes in handen te gaan krijgen.

De domkoppen die dachten dat ze door "strategisch" op de PvdA te stemmen de PVV uit het régime zouden kunnen houden, krijgen in ieder geval wat ze verdienen: ze worden bedrogen door de PvdA. Dat hoeft hen uiteraard, sinds Wim Kok Kots de ideologische veren van de PvdA afschudde, niet te verbazen, maar ze blijven toch maar in de leugens en valse beloften van de neoconservatieve PvdA geloven. Hoeveel domheid past er in éen kiezer?

Een troost hebben we (hopelijk). Het schijnt behoorlijk te rommelen in het christenfundamentalistische CDA, waarvan veel leden bezwaar hebben tegen een coalitie met de PVV (Volkskrant, 16 juni 2010), dus misschien valt die partij eindelijk eens zover uit elkaar dat ze bij volgende gelegenheden de kiesdrempel niet meer haalt. En misschien mogen we het nog meemaken dat de PVV-parlementariërs binnenkort vechtend over de straat rollen, zoals gebeurde met de LPF in de eerste Balkenbende.

Nog meer electorale contractbreuk

Eerder was ik al zeer ontstemd door de houding van Geert Wilders, die tot op de dag van de verkiezingen volhield dat zijn partij, de PVV, onwrikbaar zou vasthouden aan de eis dat de AOW-leeftijd niet verhoogd worden. Nog geen dag na de verkiezingen bleek hij ineens dat die eis ook voor de PVV te bespreken was. Zie hierover mijn artikel Kiezersbedrog? Ik noem het contractbreuk! van 10 juni dit jaar.

Enkele weken daarvoor verweet ik PvdA-lijsttrekker Job Cohen net zo'n draaikont te zijn als zijn voorganger Wouter Bos. Nadat de vierde Balkenbende moest vallen omdat Bos volhield dat vóór het einde van dit jaar de laatste Nederlandse soldaat uit Afghanistan vertrokken moest zijn, verkondigde Cohen ineens dat er toch wel Nederlandse soldaten naar Afghanistan uitgezonden mochten worden, maar dan mocht het geen 'militaire missie' genoemd worden. Zie in dit verband mijn artikel Nederland en Afghanistan, of: epidemische draaikonterij in de PvdA van 5 mei dit jaar.

Intussen heeft ook Job Cohen zijn kiezers bedrogen. Vóór de verkiezingen gaf hij aan dat hij streefde naar een "zo progressief mogelijk kabinet" (zie bijv. in de Volkskrant van 15 maart 2010), maar intussen heeft hij al gesproken met het christenfundamentalistische CDA, met de conservatieve VVD, met de neoliberale D66 en GroenLinks, terwijl hij de enige partij die nog linkse idealen nastreeft, de SP, systematisch links heeft laten liggen. Hij heeft nu met een onzinnig smoesje bevestigd dat hij niet met de SP wil praten. (o.a. Trouw van 29 juni). Uiteindelijk is Cohen dus al net hetzelfde als Wouter 'draaikont' Bos en Wim "afschudder van ideologische veren" Kok: met de mond een linkse voorkeur belijden en intussen zijn eigen rechtse carrière veiligstellen... Ze zullen wel blij zijn, al die naïeve en goedgelovige kiezers die "strategisch" op de PvdA gestemd hebben in plaats van op de SP.

Kiezersbedrog? Ik noem het contractbreuk!

Geert Wilders heeft de afgelopen tijd bij voortduring verkondigd dat hij bij gesprekken over een nieuwe regeringscoalite over al zijn programmapunten wilde praten, maar dat één onderwerp voor hem een 'breekpunt' vormde. Er zou niet getornd kunnen worden aan de AOW-leeftijd. De PVV wilde deze pertinent op 65 houden. (Leeuwarder Dagblad, 22 februari 2010)

De stembureaux waren echter nog maar enkele uren dicht, de stemmen waren nog maar nauwelijks geteld, en Wilders had begrepen dat hij een groot aantal zetels verworven had, of hij gaf te kennen dat hij nu toch wel bereid was over de AOW-leeftijd te praten, als dat nodig was om tot een coalitie te kunnen toetreden. (NRC/Handelsblad, vandaag)

Job Cohen, wiens partij al heel wat ervaring heeft met draaikonterij, reageerde door Wilders "kiezersbedrog" te verwijten. (Trouw, vandaag)

Ik zou het liever 'contractbreuk' noemen. Een groot aantal PVV-stemmers heeft zich ongetwijfeld laten overhalen op de PVV te stemmen, juist vanwege dit harde standpunt. Wilders heeft nu dankbaar de stemmen van deze "nuttige idioten" geïncasseerd en gooit nu de belangen van deze mensen bij het grofvuil. Hij zal het ongetwijfeld bij de volgende verkiezingen merken (ik hoop tenminste dat deze ezels zich geen tweede keer aan dezelfde steen zullen stoten), maar voorlopig heeft hij met zijn bedreigerij toch maar mooi 24 zetels binnengesleept, waarmee hij zijn steentje zal kunnen bijdragen aan de verdere afbraak van de Nederlandse samenleving.

Wie durft het aan om deze oplichter voor de rechter te slepen en te eisen dat de PVV-stemmen ongeldig worden verklaard?...

Is die Cohen nou helemaal gek geworden?

Wat bezielt een man als burgemeester Cohen van Amsterdam om "als ongelovige" (bedoelt hij dat, of bedoelt hij "als niet-gelovige"?) een pleidooi te houden voor het belang van godsdienst? Die zou volgens hem namelijk een 'perspectief bieden op een rechtvaardiger samenleving'. (NRC van gisteren).

Godsdienst is niets anders dan een excuus voor vooroordelen, voor racisme, voor gewelddadigheden en een ideaal middel om mensen dom te houden en te manipuleren.

Toen een paar duizend jaar geleden bepaald werd dat god (welke god dan ook) varkens onreine dieren vond en daarom het eten van varkensvlees verbood, had dat gunstige gevolgen, want daardoor (en misschien was dat voor de bedenker van die god ook wel de reden) liepen de gelovigen minder risico van besmetting door de salmonella-bacterie. Zo zijn er wel meer voorbeelden te bedenken van een slim gebruik van godsdienst om mensen de goede richting op te sturen.

Toen de machthebbers in de middeleeuwen besloten dat niet-christenen ofwel zich moesten bekeren ofwel uitgemoord moesten worden, had dat nefaste gevolgen. Niet alleen werden honderdduizenden mensen vermoord, maar ook werd de wetenschappelijke ontwikkeling van Europa afgeremd. Spanje is de verjaging van de Arabieren (1492) nog steeds niet helemaal te boven gekomen.

Zo zijn er groeperingen die het voor elkaar krijgen (denk maar aan de katholieke fundamentalisten in Polen) homosexuelen als minderwaardig te beschouwen, of die (denk ook maar aan de katholieke fundamentalisten in Ierland en Portugal of Italië) er de voorkeur aan geven dat kinderen ongewenst geboren worden en daardoor in veel gevallen voorbestemd zijn tot een ongelukkig leven. Alles liever dan dat een bevrucht eitje afgedreven wordt, omdat zelfs een spermatozietje bijna al beschouwd wordt als een mini-mensje. En dan heb je nog gristelijke fundamentalisten (die van de SGP bijvoorbeeld) die vrouwen beschouwen als broed- en verzorgmachines, die vooral geen rol mogen hebben in de partij (contributie betalen mag uiteraard wel).

Cohen adviseert om "kritisch naar onze eigen samenleving te kijken en dergelijke kritiekpunten vanuit de religie werkelijk te onderzoeken. [...] De zoektocht naar een rechtvaardige samenleving zou juist het punt kunnen zijn waarop gelovigen en seculieren elkaar de hand kunnen reiken." Om echter de maatschappij kritisch te onderzoeken is godsdienst niet alleen overbodig, maar zelfs misleidend (want kleurend). De maatschappij kan heel goed geanalyseerd worden vanuit een eerlijke en oprechte beoordeling vanuit het idee "wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet".

Om een degelijke analyse van de maatschappij mogelijk te maken, is een goed (en derhalve veel beter dan het tegenwoordige!) onderwijs onontbeerlijk. Een onderwijs, dat vooroordelen (en dus welke godsdienst dan ook) uitbant.
Lees eerst het artikel in het NRC en daarna het boek The God Delusion van Richard Dawkins (uit 2006), in 2007 in het Nederlands gepubliceerd onder de titel God als misvatting.