Na de verkiezingen van 15 maart...

In het artikel Rutte wil na de verkiezingen het liefst met D66 en het CDA in zee in het Financieele Dagblad van vandaag wordt wat nagepraat over het verkiezingsdebat van gisteren op Radio 1.

Zo heeft Lodewijk Asscher (PvdA) te kennen gegeven dat hij "absoluut een zo progressief mogelijk" kabinet wel, en daarom kiest hij voor de neoliberale partij GroenLinks als coalitiepartner, al wou hij Jesse Klaver niet beloven dat de PvdA niet opnieuw verder zou gaan met de VVD.

Die progressiviteit van de PvdA kennen we al uit het verleden. Zie daarvoor  Cohen: linkse partijen omvormen tot één volkspartij in de NRC van 14 juli 2012, waarin geciteerd wordt uit een interview met Job Cohen op diezelfde dag. Let wel, dit is een interview van 14 juli 2012, dus vóór de verkiezingen (van 12 september 2012) waarna de PvdA nogmaals zijn kiezers verraadde door samen met de VVD door te gaan met het uitpersen van het Nederlandse volk (dus uitgezonderd het 1% aan patsers, de nuttelozen van de maatschappij).

Cohen had overigens ook vóór de verkiezingen van 2012 al beloofd te streven naar een "zo progressief mogelijk kabinet", maar weigerde na de verkiezingen te spreken met de SP, de enige parlementaire partij die in Nederland als links beschouwd kon (en kan) worden. Zie o.a mijn artikel Nog meer electorale contractbreuk van 10 juli 2010, en Vorming van nieuw kabinet wordt heidens karwei in de Volkskrant van 15 mei 2010).

 Emile Roemer (SP) en Jesse Klaver GroenLinks) zagen elkaar wel zitten. Beiden maakten het Rutte en Ascher lekker moeilijk.

En verder wordt nog gemeld dat de PVV door "vrijwel alle politieke partijen uitgesloten" wordt, maar helaas wordt er niet bij verteld welke partijen wél open staan voor de PVV.

En wat betreft het plan van Rutte om met D66 en VVD in zee te gaan... GRAAG, en bij voorkeur ergens tussen IJsland en Noorwegen op een krakkemikkerige schuit en bij een vliegende noordwester storm.

Wat is eigenlijk de taak van een regering?

Een normaal denkend mens zou ervan uit moeten kunnen gaan dat een regering zich naar beste kunnen inzet voor het wel van de bevolking van het land dat zij regeert.

In Nederland was dat ook ooit het geval, met name in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog - ofschoon daar ook toen al de nodige kanttekeningen bij moeten worden gemaakt: De SDAP (SociaalDemocratische Arbeiderspartij) moest afstand nemen van haar meest vergaande (socialistische) uitgangspunten en verwerd tot de PvdA, toen (dat is nu bijna niet meer voor te stellen) nog een écht sociaaldemocratische partij die haar best deed zoveel mogelijk de scherpe kanten van de kapitalistische realiteit weg te vijlen. Ook de Communistische Partij Holland (na de oorlog hernoemd tot Communistische Partij Nederland, CPN) moest zoveel mogelijk gedwarsboomd worden (ongetwijfeld op last van het kapitalistische hoofdkwartier in Washington, waar de heksenjacht tegen "het" communisme onder leiding van Joseph McCarthy in alle heftigheid was losgebarsten). Als je lid was van de CPN was je kans op een betrekking als ambtenaar (zelfs als gewone postbode bij de nationale posterijen, PTT) niet-bestaand.

Ofschoon onder de regeringen Den Uyl (1973-1977) ook de nodige grote fouten gemaakt werden (denk aan de Lockheed-affaire, en de door Den Uyl onder de tafel gehouden Northrop-affaire, zie hierover Vrij Nederland van 2 april 2005)  ging het pas daarna met de kwaliteit van de regeringen snel bergafwaarts. Zo werd al gauw de "nominale premie" ingevoerd bij het Ziekenfonds, om op deze manier de hogere inkomens wat meer te ontzien, omdat de rechtse partijen (met name VVD en KVP) vonden dat de inkomens onder Den Uyl teveel genivelleerd waren.

Sedertdien heeft de "regering" zich steeds meer ingezet om de belangen van de rijkste Nederlanders en van het bedrijfsleven te behartigen (denk maar aan de privatiseringen -en de daarbij horende lastenverzwaring voor de gewone mensen- van allerlei nutsdiensten) ten koste van de gewone mensen, ofschoon zij juist degenen zijn die de Nederlandse economie aan het draaien houden.

Zo werden er allerlei mogelijkheden gecreëerd om het voor grote bedrijven (denk aan Apple, Micro$oft, $tar$ucks) en rijken (denk aan Hare Koninklijke Bea en haar familie) mogelijk te maken de belasting legaal te ontduiken (wat dan "ontwijken" wordt genoemd). Ook werden de hoogste tarieven voor de inkomstenbelasting steeds meer verlaagd. Dit alles zogenaamd om te voorkomen dat de nu bevoordeelden Nederland zouden ontvluchten - waarmee gesuggereerd wordt dat Nederland zonder die nuttelozen tenonder zou gaan. Problemen die door de grootgraaiers veroorzaakt worden, komen op de schouders van de arbeidsbevolking terecht: massa-ontslagen (om te voorkomen dat de aandeelhouders van de grote bedrijven een beetje minder dividend zouden krijgen) leiden tot een steeds grotere werkloosheid. En de werklozen komen door de uitgeklede werkloosheidsverzekering al gauw terecht in een bijstandsuitkering (of geen uitkering, wanneer ze een partner met een eigen inkomen hebben). Nog niet zolang geleden is er nog een nieuwe manier gecreëerd om de winsten bij het bedrijfsleven te vergroten: slavenarbeid, waarbij mensen met een uitkering gedwongen worden om "met behoud van hun [minimumuit]kering" tewerkgesteld worden bij bedrijven, die op deze manier nog meer uit de arbeiders kunnen persen.

De miljarden die verloren zijn gegaan door foute manipulaties bij banken in binnen- en buitenland (die desondanks daarna niet of nauwelijks gereorganiseerd zijn) komen eveneens grotendeels terecht op de schouders van de mensen met de laagste inkomens, terwijl zij op diverse manieren toch al het slachtoffer geworden zijn van diezelfde manipulaties. Denk maar aan de hun aangeprate hoge hypotheken voor -eigenlijk- véél te dure huizen, die ze na ontslag niet meer kunnen aflossen.

Daarom verbaast het me ook helemaal niets dat de Nederlandse Roverheid zich niets heeft aangetrokken van de reeds in 1993 uit onderzoek gebleken risico's voor de bevolking van de aardgaswinning (zie de Volkskrant van vandaag). Pas na een ernstige aardbeving in 2012 werd er wat meer aandacht besteed aan die gevolgen. Tot dan toe had de Roverheid alleen aandacht gehad voor de te behalen inkomsten. Desondanks blijven tot op heden serieuze maatregelen om de veiligheid van de Groningse bevolking in ieder geval vanaf nu te waarborgen uit. Van de VVD-minister Kamp (in een eerder kabinet minister van Oorlog) hadden we niet anders verwacht (de Volkskrant van 12 dezer), maar ook de PvdA laat de Groningers gewoon barsten (de Volkskrant 13 februari), ondanks alle mooie beloften van Samsom (de Volkskrant van 11 februari 2015).

Wat kunnen wij, gewone Nederlanders, doen om Nederland weer een beetje socialer te maken?

Aangezien ik niet de indruk heb dat er veel Nederlanders bereid zijn tot een revolutie met alle risico's van dien, zit er niet veel anders op dan in ieder geval zo bewust mogelijk deel te nemen aan alle 'democratische' verkiezingen in Nederland, dus voor de Tweede Kamer, de Provinciale Staten (en daarmee indirect voor de Eerste Kamer), de Gemeenteraden en voor het vrijwel machteloze Europese Parlement.
Het moge intussen duidelijk zijn dat Nederland met de VVD en de PvdA niet beter wordt! Ook de partijen D66, CDA, SGP, CU en GroenLinks zijn onbetrouwbaar gebleken, omdat ze maar al te gemakkelijk het PVVDA-régime geholpen hebben om bepaalde verslechteringen door te voeren.

Blijven dus over de PVV. de SP (en de PvdD, maar ik houd eerlijk gezegd niet van 'one-issue'-partijen). 
Over de PVV kunnen we kort zijn: iedereen weet hoeveel de beloften van Geert Wilders & Co. waard zijn, Tot de verkiezingen van 9 juni 2010 hield Wilders vol dat het handhaven van de AOW-leeftijd op 65 jaar voor hem een 'breekpunt' was, maar de verkiezingen waren nog geen dag achter de rug of hij liet dat breekpunt al los, in de hoop dat hij met VVD en CDA samen een coalitie zou kunnen vormen (NRC van 10 juni 2010).

Een verantwoorde stem kan dus alleen uitgebracht worden op de SP, die al jaren een consequente politiek van solidariteit voorstaat en daarbij de privatisering zoveel mogelijk wil terugdraaien, de belastingtarieven voor de rijken wil verhogen, gelegaliseerde belastingontduiking wil uitsluiten en de speciale belastingregelingen voor bedrijven wil herzien.
En voor wie dat wil, lijkt een stem op de PvdD me misschien ook nog wel zinvol, al ben ik niet zo goed geïnformeerd over haar partijprogramma...

Op 18 maart zijn de verkiezingen voor de Provinciale Staten (en dus voor de Eerste Kamer, die heel belangrijk is om de beslissingen van de Tweede Kamer tegen het licht te houden). Door bij deze verkiezingen een verantwoorde stem uit te brengen kunnen we ervoor zorgen dat het huidige graaierskabinet minder mogelijkheden heeft om de Nederlandse maatschappij nog asocialer te maken en misschien zelfs valt.

Je hebt nog een hele maand de tijd om hierover na te denken en dan op 18 maart een verantwoorde stem uit te brengen. Ik reken op jullie!

Nog meer electorale contractbreuk

Eerder was ik al zeer ontstemd door de houding van Geert Wilders, die tot op de dag van de verkiezingen volhield dat zijn partij, de PVV, onwrikbaar zou vasthouden aan de eis dat de AOW-leeftijd niet verhoogd worden. Nog geen dag na de verkiezingen bleek hij ineens dat die eis ook voor de PVV te bespreken was. Zie hierover mijn artikel Kiezersbedrog? Ik noem het contractbreuk! van 10 juni dit jaar.

Enkele weken daarvoor verweet ik PvdA-lijsttrekker Job Cohen net zo'n draaikont te zijn als zijn voorganger Wouter Bos. Nadat de vierde Balkenbende moest vallen omdat Bos volhield dat vóór het einde van dit jaar de laatste Nederlandse soldaat uit Afghanistan vertrokken moest zijn, verkondigde Cohen ineens dat er toch wel Nederlandse soldaten naar Afghanistan uitgezonden mochten worden, maar dan mocht het geen 'militaire missie' genoemd worden. Zie in dit verband mijn artikel Nederland en Afghanistan, of: epidemische draaikonterij in de PvdA van 5 mei dit jaar.

Intussen heeft ook Job Cohen zijn kiezers bedrogen. Vóór de verkiezingen gaf hij aan dat hij streefde naar een "zo progressief mogelijk kabinet" (zie bijv. in de Volkskrant van 15 maart 2010), maar intussen heeft hij al gesproken met het christenfundamentalistische CDA, met de conservatieve VVD, met de neoliberale D66 en GroenLinks, terwijl hij de enige partij die nog linkse idealen nastreeft, de SP, systematisch links heeft laten liggen. Hij heeft nu met een onzinnig smoesje bevestigd dat hij niet met de SP wil praten. (o.a. Trouw van 29 juni). Uiteindelijk is Cohen dus al net hetzelfde als Wouter 'draaikont' Bos en Wim "afschudder van ideologische veren" Kok: met de mond een linkse voorkeur belijden en intussen zijn eigen rechtse carrière veiligstellen... Ze zullen wel blij zijn, al die naïeve en goedgelovige kiezers die "strategisch" op de PvdA gestemd hebben in plaats van op de SP.

Nieuw bloed aan de vingers van Balkenende en het Nederlandse parlement

Weer zijn er twee Nederlandse soldaten ten slachtoffer gevallen aan de Haagse hielenlikkerij. Om maar vooral grote vriend Bush niet teleur te stellen ging de zoveelste Balkenbende accoord met deelname aan de koloniale oorlog in Afghanistan en met leugens en valse verzekeringen van niet-deelname aan oorlogshandelingen stemde het Nederlandse parlement (uitgezonderd de partijen GroenLinks en SP) in met de uitzending van Nederlandse militairen.

Ofschoon intussen al bekend was dat vanaf het begin was bepaald dat de Nederlandse soldaten ondanks de valse beloften ook zouden worden ingezet voor gevechtshandelingen, ging onlangs het Nederlandse parlement tóch (met als tegenstemmers de kamerleden van SP, GroenLinks en PVV) accoord met verlenging van Nederlandse deelname aan het Bushiaanse oorlogsavontuur.

Tengevolge van de leugenachtige wanpolitiek van de diverse Balkenbendes en van de meeste Nederlandse parlementariërs zijn er inmiddels al veertien Nederlandse levens opgeofferd (en laten we niet die van een veelvoud aan Afghaanse slachtoffers vergeten). Ook de twee laatste slachtoffers (van gisteren) zijn weer twee jongens, van 20 en 22 jaar oud, die eigenlijk nog maar net aan hun leven begonnen waren. Zie NRC van vandaag voor meer bijzonderheden.

Ook het bloed van deze jongens kleeft aan de handen van de schuldige Balkenbende en de medeplichtige parlementariërs. Hoelang moet het nog duren voordat de Nederlandse bevolking ontwaakt en de schuldigen ter verantwoording roept?

Liegen mag, als je minister bent

Onder de kop Militair komt om bij 'laffe aanslag' vertelt Trouw hoe een Nederlandse soldaat in Uruzgan is omgekomen door een aanslag met een autobom, waarbij acht Afghaanse burgers omkwamen, waaronder vijf kinderen.

Minister Van Middelkoop: "De laffe aanslag geeft aan met welke tegenstanders we te maken hebben. Deze tegenstander wil slachtoffers maken, waarbij het er niet toe doet of het militairen of kinderen zijn."

Maar Van Middelkoop liet ook weten dat "De Afghaanse bevolking kan rekenen op onze steun. Wij zijn daar voor een Afghanistan waar kinderen vrij op straat kunnen lopen op weg naar school."
Elke gewelddadige dood - of het nou om een militair gaat, om een kind of om een arts - is er één teveel, maar dat neemt niet weg dat volgens het internationaal recht de bevolking van een land het recht heeft om zich (ook gewapenderhand) te verzetten tegen een bezetter. Hoe Middelkoop het ook draait of keert, de Nederlandse militairen in Afghanistan maken deel uit van een bezettingsmacht. Het feit dat het régime Karzai die bezettingsmacht daar wil hebben, verandert daar niks aan, want Karzai is niet meer dan een Verenigdestaatse zetbaas, net zoals Arthur Seyss-Inquart tijdens de Tweede Wereldoorlog Hitlers zetbaas was in Nederland.

Bij aanslagen van het Nederlandse verzet zijn ook regelmatig onschuldigen omgekomen, maar ik kan me niet herinneren dat het Nederlandse verzet door de Nederlandse overheid ooit "laf" is genoemd.

De opmerking van Van Middelkoop over de kinderen die naar school kunnen lopen deed me denken aan de term die de verzetskrant Het Parool altijd gebruikte voor de Duitse bezetters: "onze beschermers". Misschien toch iets om eens over na te denken?
Misschien is minister Middelkoop niet goed gebrieft [mijn spelling, want afkomstig van het Engelse 'to brief', dus met de -f van 't kofschip'] door zijn voorganger, Kamp, maar die heeft zelf toegegeven dat het niet zeker was of de door Nederlandse soldaten doodgeschoten Afghanen wel daadwerkelijk Taliban waren. In dat geval gaat het om beroepsmilitairen die onschuldige burgers doodschieten. Dat moet dan toch wel superlaf zijn, nietwaar?

Hoe het ook zij, de verantwoordelijkheid voor alle slachtoffers van het oorlogsgeweld in Afghanistan, of het nu om soldaten gaat of om burgers, ligt bij de aanvallers en de bezetters, en dus bij het Verenigdestaatse régime van George Bush en bij zijn paladijnen: voor Nederland zijn dat alle politieke partijen -uitgezonderd GroenLinks en de SP- die ermee instemden om deel te nemen aan de aanval op Afghanistan.

Moet Nederland dan toch maar uit de EU?

De Nederlandse (net als trouwens de Franse) bevolking heeft verleden jaar overduidelijk te kennen gegeven dat zij -ondanks de aan chantage grenzende onjuiste 'voorlichting' door het régime, geen heil zag in de ontwerptekst voor een Europese Grondwet.

De Europese marionettenspelers zijn daar nog steeds ongelukkig over en soms kun je zelfs tussen de regels doorlezen dat ze er stevig van balen dat het Nederlandse régime (in de hoop op een stevig 'Ja' - zo sterk was het vertrouwen in de manipuleerbaarheid van het Nederlandse volk) een referendum heeft laten houden. Ondanks het overduidelijke en niet mis te verstaan Nee is de 'Europese Grondwet' nooit verdwenen uit de natte dromen van de neoliberale internationale.

Zo meldt de Volkskrant vandaag dat de pro-Grondwet club een offensief wil lanceren om de dwarsliggers onder druk te zetten. Spanje (waar de ontwerptekst er binnen een paar dagen, dankzij eenzijdige overheidsinformatie, werd doorgejast) en Luxemburg willen de landen die de 'Grondwet' wel aangenomen hebben volgend jaar bij elkaar roepen om nieuwe initiatieven te ontplooien.

De stemming is meteen duidelijk. De Luxemburgse minister van Buitenlandse Zaken vindt dat Nederland en Frankrijk concessies zullen moeten doen: "Nederland en Frankrijk moeten hun mening over de Grondwet veranderen". 'Moeten'! Zo gaat dat dus in de Europese Unie, waarvan een van de doelstellingen het voorkomen van conflicten in Europa was. Misschien nog geen oorlog, maar een dergelijke Luxemburgse opmerking doet mij teveel denken aan een dictatuur.

Degenen die zélf willen beslissen en die zich niet willen laten sturen door neoliberale politici, die -zoals in Nederland- de afgelopen jaren (met name onder de régimes Kok en Balkenende) overduidelijk hebben laten blijken dat ze geen enkele waarde hechten aan het welzijn van de bevolking, maar alles over hebben voor de welvaart van de bezittende bovenlaag van de maatschappij, zullen dus nog steeds hun ogen open moeten houden voor elke poging om de bevolking te misleiden of buitenspel te zetten (bijvoorbeeld door de Europese Strontwet in een Haags achterkamertje goed te laten keuren). Laten we niet vergeten dat ook de PvdA en GroenLinks (evenals trouwens het FNV) hun ziel verkocht hadden aan de neoliberale duivel - vermoedelijk (hopelijk) omdat ze niet de moeite genomen hadden om alle consequenties van de ontwerptekst goed te doorgronden.

Voor wie nog behoefte heeft aan een afschrikwekkend voorbeeld van wat een neoliberale maatschappij zijn bevolking aandoet, wil ik nog graag verwijzen naar een ander uitvoerig artikel in de Volkskrant vandaag over India, waarin enerzijds duidelijk gemaakt wordt hoe geweldig het gaat met de Indiase economie. Vikram Mehta (bestuursvoorzitter van Shell India) geeft echter ook toe dat "De verschillen tussen arm en rijk [...] groter [worden]" en dat "de verschillen tussen stad en platteland [...] immens [zijn]", terwijl nog steeds 2/3 van de Indiase bevolking in de landbouw werkzaam is. Of, zoals de schrijver Steve Hamm over India geciteerd wordt: "Het ene deel is Silicon valley, het andere deel leeft nog in het Stenen Tijdperk."

Onlangs braken in de buurt van Calcutta onlusten uit omdat vruchtbare landbouwgrond aan een grote autofabriek werd gegeven, terwijl de boeren met een fooi werden afgescheept. Ten behoeve van de economie kunnen werknemers gemakkelijker ontslagen worden, worden Indiërs gedwongen te verhuizen ten behoeve van industriegebieden.

Laat niemand beweren dat Europa en India niet hetzelfde zijn, dat is bekend. Dit betekent echter niet dat er in het Europa van de laatste jaren niet ook op allerlei manieren geprobeerd is en wordt om de rechten van de werknemers uit te hollen - zelfs GroenLinks wil dat, onder het motto dat arbeiders geen behoefte hebben aan betutteling.

Links? Of link?

Gisteren hoorde ik op de radio dat er in de Tweede Kamer bezwaren zijn gerezen tegen de vergoeding die Paul Rosenmöller krijgt voor zijn "werk" als voorzitter van de commissie Pavem (wat dat dan ook zijn moge). Let wel: hij werkt één dag per week voor deze commissie en vangt daarvoor € 70.000 per jaar. Dit is -schat ik zo- hetzelfde bedrag als een echtpaar per jaar kan krijgen, wanneer tenminste beide echtelieden voltijds werken.

Heel erg verbaasd ben ik dat de Tweede Kamer ineens bezwaar heeft, terwijl deze regering (en trouwens ook de vorige regeringen onder leiding van Zalm) constant bezig is geld bij de verkeerde mensen weg te halen en aan de verkeerde zaken te spenderen. Of zou het misschien een selectieve verontwaardiging zijn, omdat Rosenmöller geen lid is van het kapitalistische clubje van CDA, VVD en D66?

Wat is hij eigenlijk wel? Ik kan me nauwelijks voorstellen dat hij nog praktiserend lid is van GroenLinks. Als dat zo is, zou hij meteen geroyeerd moeten worden.

Of zijn inmiddels alle idealen bij GroenLinks weggemoffeld? Toen PSP, CPN en PPR indertijd samengingen in Groenlinks was het al gauw duidelijk dat de uitgangspunten van CPN en PSP opgeofferd werden ten gunste van het minder revolutionaire gedachtengoed van PPR, maar zelfs dat vind ik de laatste tijd nog maar nauwelijks terug wanneer ik iets hoor van GroenLinks. Ik krijg steeds meer de indruk dat de partij vooral bezig is te bewijzen dat ze best deel van een kabinet zou kunnen uitmaken...

Effe woede afblazen

Nadat afgelopen zaterdag enkele duizenden bewuste mensen ondanks het bepaald onaangename weer naar Amsterdam waren gekomen om te demonstreren tegen een propagandabezoek van degene die zich zo'n beetje beschouwt als de baas van de wereld en -waarom ook niet?- als de zetbaas van (zijn privé) God op aarde, werd er met geen woord over gerept in het «Jeugdjournaal», noch op zaterdag (misschien had de NOS het beeldmateriaal niet tijdig kunnen bewerken - ze zijn daar niet zo snel), noch op zondag. Wél was er uitvoerig aandacht voor het bezoek van George Double-Me en de voorbereidingen daarvoor. Op zaterdag werd getoond hoe kindertjes de graven op de soldatenbegraafplaats in Margraten met vlaggetjes verfraaiden (het is maar wat je fraai vindt, natuurlijk) en op zondag werd uitvoerig stilgestaan bij de ontmoeting van de B's Bush en Balkenende, voor de gelegenheid met toevoeging van de B van Beatrix. Het zou de objectiviteit gediend hebben, wanneer er tenminste vermeld was (desnoods zonder beelden) dat niet iedereen het eens was met dit circus, waarvoor een deel van Limburg afgesloten werd en de bewoners bijna huisarrest kregen.

Gelukkig besteedde «Twee Vandaag» zaterdag wel aandacht aan de demonstratie en volgens goed Nederlands uitgangspunt kregen een tegenstander en een voorstander van de politiek van Bush de gelegenheid ons te proberen te overtuigen van hun gelijk.

Verder gaat het de laatste dagen links en recht behoorlijk intensief over de zogenaamde "Europese Grondwet". Het kabinetje van Balk en Zalm en tal van organisaties putten zich uit in lege argumenten ten gunste - zelfs de FNV liet in haar blad «Aaneen» weten dat deze "Grondwet" een sociaal Europa een stapje dichterbij zou brengen, o.a. omdat volgens de FNV (en tal van andere halflezers) de positie van het Europees Parlement aanzienlijk versterkt wordt en Europese burgers initiatiefrecht [krijgen] (...) via een referendum.

Hier vinden we weer het zoveelste bewijs van het slechte onderwijs in Nederland. Dat VVD, CDA en D66 zich laten lijmen is niet moeilijk te begrijpen, want die clubs varen wél bij een versterking van de macht van het 'kapitaal'. Dat GroenLinks, de FNV en de PvdA (die overigens al jarenlang de sociaal-democratie in de uitverkoop aan het doen is) dit wangedrocht ook steunen, kan alleen maar verklaard worden doordat ze zich laten lijmen door de fraaie woorden, met andere woorden doordat ze niet goed lezen wat er in werkelijkheid staat.

Ik zal nog maar eens een keer een voorbeeld geven:

Voor het 'referendum' (wat in het ontwerp 'burgerinitiatief' heet) is een miljoen handtekeningen nodig, die afkomstig moeten zijn 'uit een significant aantal lidstaten' (wat significant is, moet nog worden vastgesteld). Wanneer aan die voorwaarde is voldaan, kunnen deze burgers het initiatief nemen de Commissie te verzoeken binnen het kader van de haar toegedeelde bevoegdheden een passend voorstel daartoe in te dienen. Volg je het nog? Deze miljoen burgers kunnen de Commissie verzoeken een passend voorstel in te dienen. Wat betekent dit precies?
- het moet over iets internationaals gaan (dus niet 1 -of desnoods 10- miljoen Nederlanders die de Belgische kerncentrales willen laten sluiten);
- de burgers kunnen de Commissie verzoeken - dat impliceert dat de Commissie het verzoek niet hoeft te honoreren, dus niet verplicht is te voldoen aan de wens van de burgers;
- het moet gaan om iets dat binnen het kader van de haar [aan de Commissie] toegedeelde bevoegdheden past. Als het dus niet binnen de bevoegdheid van de Commissie is, hebben de burgers zelfs niet eens een theoretisch recht;
- gesteld dat de Commissie een passend voorstel indient (ongetwijfeld na lange jaren vergaderen), dan moet daar nog op gereageerd worden (of niet, natuurlijk) en misschien komt er dan wel iets uit dat in de buurt komt van wat de burgers wilden.
Volgens mij komt dit behoorlijk dicht in de buurt van de spreekwoordelijke wassen neus.

Voor wat het Europees Parlement (EP) betreft, wil ik graag verwijzen naar de ontwerptekst zelf, want het EP wordt daarin ontelbare malen vermeld. Een heleboel dingen worden namelijk beslist na raadpleging van het Europees Parlement. Dit is dus net zo'n lege dop als dat burgerinitiatief. Het betekent niet veel meer dan dat formeel gevraagd moet worden wat het EP ergens van vindt.
Hoe dan ook: Europese wetten en kaderwetten worden op voorstel van de Commissie door het EP (dus niet op voorstel van het EP) en de Raad gezamenlijk vastgesteld. Als er geen overeenstemming bestaat, gaat een ingewikkelde procedure van start (artikel III-396), waarbij wordt geprobeerd tot overeenstemming te komen. Op vergelijkbare -ingewikkelde- wijze wordt de begroting van de EU vastgesteld.
In de hele ontwerptekst heb ik nergens iets gevonden waaruit geconcludeerd kan worden dat het EP zelf initiatieven kan nemen en het kan al helemaal zelf geen enkele invloed uitoefenen op de Europese Centrale Bank, omdat die (artikel I-30) volstrekt zelfstandig moet kunnen opereren.

We hebben nog ongeveer 3 weken de tijd: probeer allemaal de tekst van dit ontwerp zelf zorgvuldig te lezen en lees vooral om de mooie woorden heen. Het klinkt bijvoorbeeld heel mooi, wanneer ergens staat dat we recht op toegang hebben tot iets, maar dat betekent niet dat we 'recht op dat iets' hebben, het betekent alleen dat we er gebruik van kunnen maken, wanneer het bestaat. Zouden bijv. in Nederland de sociale voorzieningen worden afgeschaft (dat lijkt me overigens wel heel erg hypothetisch, maar het is wél waarschijnlijk dat ze nog verder worden uitgekleed) dan kunnen we wel recht hebben op toegang tot sociale voorzieningen, maar in Nederland hebben we dan in elk geval geen recht op sociale voorzieningen...

Groen Links cynisme?

Femke Halsema (GroenLinks) heeft voorgesteld om de rechten van dieren in de Nederlandse grondwet vast te leggen, maar is het niet een beetje heel erg cynisch om dat te doen, wanneer ze ondanks al hun rechten toch na een relatief korte tijd gewoon geslacht (of heet dat dan voortaan 'vermoord'?) en opgegeten worden?