Natuurlijk blijven de Nederlandse soldaten nog langer in Afghanistan...

We hadden het kunnen weten: toen de Balkenbende besloot om per 1 augustus 2006 mee te gaan helpen om de Verenigdestaatse kastanjes uit het vuur te halen (voor een periode van maximaal twee jaar), was al duidelijk dat het daar niet zou blijven, al was het alleen al om de graagte waarme Balkenende de hielen (of wat dan ook) van oorlogsmisdadiger George W. Bush likte. En inderdaad. Er was weliswaar afgesproken dat in 2008 andere landen soldaten naar Afghanistan zouden sturen om daar Afghaanse burgers en verzetsstrijders uit te moorden en er eventueel zelf te worden doodgeschoten, maar in 2008 werd desondanks besloten de missie nog maar een keer te verlengen voor twee jaar.

Daar zou het dan toch écht bij blijven. De laatste Nederlandse militairen zouden per december 2010 uit Afghanistan vertrokken moeten zijn. Dit schreef de Balkenbende op 30 november 2007 aan de Tweede Kamer: "Dit alles afwegende is de regering bereid de leidende Nederlandse verantwoordelijkheid ter ondersteuning van de Afghaanse autoriteiten in Uruzgan, zowel militair als op het gebied van opbouw en bestuur, te behouden voor een additionele, in de tijd begrensde, periode van twee jaar, dat wil zeggen van 1 augustus 2008 tot 1 augustus 2010."

Ruim voor het einde van de tweede periode van Nederlandse soldaten in Uruzgan (Afghanistan), wordt er echter alweer van diverse kanten weer geroerd in de bloederige en stinkende pot van de kapitalische internationale die ondanks Vietnam nog niets wijzer geworden is:

Op 23 september gaf Maxime Verhagen, minister van buitenlandse zaken, te kennen dat hij niet wist "of wij alles [het moorden enzo in Afghanistan] op anderen kunnen afschuiven" (NRC/Handelsblad, 24 september 2009).

Ook de minister van oorlog, de zogenaamde 'christen' Eimert van Middelkoop, wil eigenlijk wel met een "provinciaal reconstructieteam"(PRT) van maximaal 500 soldaten in Afghanistan blijven. Hij wil dan wel niet speculeren over wat er na 2010 moet gebeuren, maar is toch wel van mening dat "er altijd missies mogelijk blijven, ook in Afghanistan". (NRC/Handelsblad, 25 september 2009)

Wouter Bos, vice-premier, heeft echter te kennen gegeven dat het na de lopende missie afgelopen moet zijn, dan "is er geen ruimte meer om militairen achter te laten in Uruzgan". Collega vice-premier Rouvoet, ook al een zogenaamde 'christen' is echter niet zo duidelijk: "Als er verzoeken komen om ergens in Afghanistan bij te dragen, zullen wij die wegen." (de Volkskrant, 25 september 2009)

Intussen meldde het ANP dan weer dat de VS, Australië en Afghanistan benadrukt hebben dat ze willen dat Nederland langer in Afghanistan blijft. Dat is althans wat Maxime Verhagen aan de Tweede Kamer schrijft. (De Pers, gisteren)

Terwijl de situatie in Afghanistan steeds meer op die in Vietnam (1957-1975) gaat lijken en allerlei hoge Verenigdestaatse militairen te kennen geven dat het het beste is zich terug te trekken uit Afghanistan (zie o.a. De Pers van 12 augustus, Trouw van 31 augustus, La Vanguardia van 9 september, de New York Times van 13 september, NRC/Handelsblad van 26 september dit jaar), kunnen we er donder op zeggen dat er ook na 2010 nog Nederlandse soldaten zullen moorden en doodgeschoten zullen worden en dat er nog kapitalen aan Nederlands geld verspild zullen worden aan de kapitalistische plannetjes van de Verenigde Staten. Tenslotte is Wouter 'draaikont' Bos de enige die gezegd heeft dat het in 2010 afgelopen is voor de Nederlandse oorlogsactiviteiten in Afghanistan.

En dat allemaal omdat Balkenende het zo leuk vindt om in het Witte Huis in Washington ontvangen te worden...

Nieuw bloed aan de vingers van Balkenende en het Nederlandse parlement

Weer zijn er twee Nederlandse soldaten ten slachtoffer gevallen aan de Haagse hielenlikkerij. Om maar vooral grote vriend Bush niet teleur te stellen ging de zoveelste Balkenbende accoord met deelname aan de koloniale oorlog in Afghanistan en met leugens en valse verzekeringen van niet-deelname aan oorlogshandelingen stemde het Nederlandse parlement (uitgezonderd de partijen GroenLinks en SP) in met de uitzending van Nederlandse militairen.

Ofschoon intussen al bekend was dat vanaf het begin was bepaald dat de Nederlandse soldaten ondanks de valse beloften ook zouden worden ingezet voor gevechtshandelingen, ging onlangs het Nederlandse parlement tóch (met als tegenstemmers de kamerleden van SP, GroenLinks en PVV) accoord met verlenging van Nederlandse deelname aan het Bushiaanse oorlogsavontuur.

Tengevolge van de leugenachtige wanpolitiek van de diverse Balkenbendes en van de meeste Nederlandse parlementariërs zijn er inmiddels al veertien Nederlandse levens opgeofferd (en laten we niet die van een veelvoud aan Afghaanse slachtoffers vergeten). Ook de twee laatste slachtoffers (van gisteren) zijn weer twee jongens, van 20 en 22 jaar oud, die eigenlijk nog maar net aan hun leven begonnen waren. Zie NRC van vandaag voor meer bijzonderheden.

Ook het bloed van deze jongens kleeft aan de handen van de schuldige Balkenbende en de medeplichtige parlementariërs. Hoelang moet het nog duren voordat de Nederlandse bevolking ontwaakt en de schuldigen ter verantwoording roept?

De NAVO draaikont gewoon door

Volgens NAVO-generaal-majoor Kasdorf heeft de NAVO de Nederlandse soldaten in Uruzgan "keihard nodig". De NAVO is bang dat meer landen hun soldaten ook zullen terugtrekken als Nederland een einde maakt aan de deelname aan deze zogenaamde 'opbouwmissie'.

Kasdorf kletst rustig door: volgens de Taliban vallen er veel burgerslachtoffers, maar dat moet toch eerst wel degelijk onderzocht worden door ISAF (de internationale legers in Afghanistan). Tenslotte "doen [wij] niet aan propaganda [...]. Wij zijn verplicht om de waarheid te brengen [...]". (ANP, o.a. in de Volkskrant).

Wij weten intussen dat de vroegere minister van oorlog, Kamp, al toegegeven had dat het verschil tussen Taliban-Afghanen en niet-Taliban-Afghanen niet te zien is - en dan heb ik het nog niet eens (nu dus wel) over het legitieme recht van bevolkingen tegen een bezettingsleger, dus of het nu Taliban zijn of niet die verzetsdaden plegen doet helemaal niet ter zake. Sterker nog, het zou me heel niet verwonderen wanneer Kasdorf (en met hem de opschepperige Jaap de Hoop-Scheffer en zijn mede-kolonialen) iedere verzetsstrijder automatisch bestempelt als Taliban.

Maar de oorlog moet doorgaan!

Na de derde in Afghanistan gedode Nederlandse soldaat is er bij het Balkenrégime nog steeds niets te bespeuren van inzicht in de situatie. Er is nog niemand die zich afvraagt of deze oorlog wel kán (maar wie had dat soort overweging op dit moment eigenlijk nog verwacht, nadat jaren geleden bijna het voltallige Nederlandse parlement ermee instemde om aan deze bezettingsoorlog deel te nemen).

Minister Verhagen (Buitenlandse Zaken) gaat zelfs zover om te beweren: "Het is overduidelijk dat de gevechten aantonen dat het noodzakelijk is daar actief te zijn, omdat er een vijand is die terug wil naar het tijdperk toen Al-Qaida nog heerste en de Taliban het in Afghanistan voor het zeggen hadden. En dat is een directe bedreiging voor onze veiligheid." (Spits vandaag). Deze enge man beseft niet dat Al Q'aida en de Taliban nog steeds de feitelijke macht uitoefenen in Afghanistan en hij weet niet, of heeft dat verdrongen, dat die clubs alleen dankzij de actieve steun van de Verenigde Staten enkele decennia geleden die macht in handen hebben gekregen. En het geneuzel over "onze veiligheid" is zo mogelijk een nog grotere gotspe. De enige belangen die bedreigd worden zijn die van het internationale kapitalisme, en dát is de "filosofie" die op een of andere directe of indirecte manier achter bijna alle ellende op deze wereld zit.

Het Minus-terie van Oorlog denkt intussen wél over de gevolgen van de Nederlandse doden (niet over die van de gedode Afghaanse burgers, want daar is -volgens toenmalige minister van Oorlog Kamp- niets aan te doen), inzoverre dat het bang is dat de doden een negatieve invloed hebben op de Nederlandse militaire inzet in Afghanistan.

Massapsycholoog Jaap van Ginneken zegt dat het aantal doden weinig verschil maakt: "Er kunnen zo vijftien doden vallen, maar als Defensie de informatiestroom beheerst, kunnen ze dat makkelijk in de goede richting sturen." Van Ginneken vindt dat dat allemaal goed gaat, want er zijn nog nauwelijks gruwelbeelden uit Uruzgan in omloop gekomen. "Zulke beelden zouden veel meer impact hebben dan een dode waar we gedoseerd wat informatie over krijgen." (groot voorpagina-artikel in De Pers van vandaag)

Het is duidelijk: het gaat er simpelweg om de Nederlandse bevolking te manipuleren, waardoor we die doden zullen accepteren. Van de andere kant wordt daarmee tegelijk aangegeven dat de nabestaanden van de slachtoffers maar niet moeten zeuren: hun kinderen of vrienden zijn opgeofferd voor een groter goed...

En die informatiestroom houden ze bij het Ministerie van Oorlog wel goed in de hand, want er wordt op alle mogelijke manieren voorkomen dat journalisten op eigen houtje onderzoeken wat er wérkelijk aan de hand is - en de gelijkgeschakelde pers láát zich ook in dat keurslijf dwingen...

Liegen mag, als je minister bent

Onder de kop Militair komt om bij 'laffe aanslag' vertelt Trouw hoe een Nederlandse soldaat in Uruzgan is omgekomen door een aanslag met een autobom, waarbij acht Afghaanse burgers omkwamen, waaronder vijf kinderen.

Minister Van Middelkoop: "De laffe aanslag geeft aan met welke tegenstanders we te maken hebben. Deze tegenstander wil slachtoffers maken, waarbij het er niet toe doet of het militairen of kinderen zijn."

Maar Van Middelkoop liet ook weten dat "De Afghaanse bevolking kan rekenen op onze steun. Wij zijn daar voor een Afghanistan waar kinderen vrij op straat kunnen lopen op weg naar school."
Elke gewelddadige dood - of het nou om een militair gaat, om een kind of om een arts - is er één teveel, maar dat neemt niet weg dat volgens het internationaal recht de bevolking van een land het recht heeft om zich (ook gewapenderhand) te verzetten tegen een bezetter. Hoe Middelkoop het ook draait of keert, de Nederlandse militairen in Afghanistan maken deel uit van een bezettingsmacht. Het feit dat het régime Karzai die bezettingsmacht daar wil hebben, verandert daar niks aan, want Karzai is niet meer dan een Verenigdestaatse zetbaas, net zoals Arthur Seyss-Inquart tijdens de Tweede Wereldoorlog Hitlers zetbaas was in Nederland.

Bij aanslagen van het Nederlandse verzet zijn ook regelmatig onschuldigen omgekomen, maar ik kan me niet herinneren dat het Nederlandse verzet door de Nederlandse overheid ooit "laf" is genoemd.

De opmerking van Van Middelkoop over de kinderen die naar school kunnen lopen deed me denken aan de term die de verzetskrant Het Parool altijd gebruikte voor de Duitse bezetters: "onze beschermers". Misschien toch iets om eens over na te denken?
Misschien is minister Middelkoop niet goed gebrieft [mijn spelling, want afkomstig van het Engelse 'to brief', dus met de -f van 't kofschip'] door zijn voorganger, Kamp, maar die heeft zelf toegegeven dat het niet zeker was of de door Nederlandse soldaten doodgeschoten Afghanen wel daadwerkelijk Taliban waren. In dat geval gaat het om beroepsmilitairen die onschuldige burgers doodschieten. Dat moet dan toch wel superlaf zijn, nietwaar?

Hoe het ook zij, de verantwoordelijkheid voor alle slachtoffers van het oorlogsgeweld in Afghanistan, of het nu om soldaten gaat of om burgers, ligt bij de aanvallers en de bezetters, en dus bij het Verenigdestaatse régime van George Bush en bij zijn paladijnen: voor Nederland zijn dat alle politieke partijen -uitgezonderd GroenLinks en de SP- die ermee instemden om deel te nemen aan de aanval op Afghanistan.

Slimme minister toch, die Kamp!

Minister van Oorlog Kamp heeft dinsdag in het TV-programma Nova weer eens een keer iets slims gezegd over de 'opbouwmissie' in Uruzgan (Afghanistan): "Het grootste probleem is de eigen veiligheid; dat is onze grootste verantwoordelijkheid".

Nog afgezien van het feit dat er tot op heden alleen nog maar kapotgeschoten is door de 'opbouwmissie' (volgens de media Taliban-leden, maar ik houd het er voorlopig op dat we er alleen van uit kunnen gaan dat het in ieder geval geen Nederlanders waren), was het natuurlijk al lang van tevoren bekend dat het een onveilige 'missie' zou worden. Dat was althans bekend voor iedereen die een beetje verder las dan de koppen in de Telegraaf; uitgezonderd natuurlijk het borrelclubje van Balkende Ellende en zijn meeheulers in de Tweede Kamer: die vertrouwden verzekeringen van Kamp & Co., dat er niks aan de hand was. Waarschijnlijk allemaal zwaar gelovigen christenen; die zijn tenslotte gewend om in sprookjes te geloven.