En uiteindelijk krijg ik toch gelijk!

Nadat ik al bijna vijf jaar geleden (op 15 september 2006 in UMTS - of: Rampenrégime in Nederland. Hoe lang nog?) gedocumenteerd aantoonde dat de bewering van toenmalig staatssecretaris Pieter van Geel (even leugenachtig en achterbaks als andere CDA-politici) dat er geen gezondheidsrisico's verbonden waren aan het gebruik van mobiele telefoons (exacter gezegd: GSM- en UMTS-apparatuur) kant noch wal raakte, geeft de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) nu in Electromagnetic fields and public health: mobile phones ('fact sheet' N° 193 van juni 2011 - vreemd genoeg is de Spaanse versie van dit rapport gedateerd mei 2010...) ook toe dat niet aangetoond kan worden dat het gebruik van die apparatuur geen kanker veroorzaakt. De WHO  en het door haar in 1996 gestichte International Electromagnetic Fields Project zijn nog bezig met diverse onderzoeken naar mogelijke gezondheidsrisico's..

Zie in dit verband mijn artikelen Nieuw door de Telecom-mafia gesponsord onderzoek? van 8 januari 2010, en Hoelang blijft Den Haag nog medeplichtig ten aanzien van deze sluipmoord? van 25 juni 2008. Dit laatste artikel bevat links naar al mijn eerdere artikelen over dit onderwerp.

Let wel: ik heb nooit beweerd dat UMTS- en GSM-apparatuur kanker veroorzaakt. Ik heb uitsluitend aangetoond dat nog niet vaststond (vaststaat) dat deze apparatuur veilig was (is). En in dat soort gevallen is het Latijnse adagium in dubio abstine (bij twijfel, niet doen!) het enige verantwoorde uitgangspunt.

Een dergelijk standpunt zou elke regering moeten hanteren. Alleen... van de Haagse Bluffers van de Wilders-bende (met daarin o.a. de kernramp Maxime Verhagen) kan moeilijk een verantwoord beleid verwacht worden.

Nederland en Afghanistan, of: epidemische draaikonterij in de PvdA

De PvdA heeft (zo is het althans naar buiten gebracht) in februari 2010 de Balkenbende laten vallen door de poot stijf te houden (ze zullen die poot eerst wel even stevig hebben moeten spalken) door eraan vast te houden dat alle Nederlandse militairen vóór eind 2010 uit Afghanistan moesten zijn teruggetrokken, terwijl de oorlogszuchtige Maxime Verhagen (van Buitenlandse Zaken) en Middelkoop (van Oorlog) vonden dat ze daar nog best wat langer Afghanen mochten blijven doodschieten voor Hillary Clinton & Co.

Inmiddels heeft de opvolger van Wouter Bos, Job Cohen, ons duidelijk gemaakt dat de draaikonterij niet beperkt is tot Wouter Bos, maar symptomatisch is voor de PvdA, of in ieder geval voor de lijsttrekkers van die partij. Cohen vindt namelijk dat er nog best Nederlandse politietrainers naar Afghanisten mogen gaan, en voor hun bescherming mogen er dan zo nodig ook nog wel militairen mee. Zolang als het maar geen "militaire missie" is. (Trouw, 29 april 2010).

Ik stel voor om dan, aangezien het geen "militaire missie" mag heten, te spreken van "politionele acties". Die militairen kunnen dan ter geruststelling van de VS (en het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen, de NAVO) meteen doorgaan met de moordpartijen, want de Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesië werden tenslotte ook uitgevoerd in het kader van politionele acties...

Zie in de context van het gedraai rond de Nederlandse deelname aan de Verenigdestaatse bezetting van Afghanistan mijn -vrees ik- profetisch artikel Natuurlijk blijven de Nederlandse soldaten nog langer in Afghanistan... van 30 september 2009.

Natuurlijk blijven de Nederlandse soldaten nog langer in Afghanistan...

We hadden het kunnen weten: toen de Balkenbende besloot om per 1 augustus 2006 mee te gaan helpen om de Verenigdestaatse kastanjes uit het vuur te halen (voor een periode van maximaal twee jaar), was al duidelijk dat het daar niet zou blijven, al was het alleen al om de graagte waarme Balkenende de hielen (of wat dan ook) van oorlogsmisdadiger George W. Bush likte. En inderdaad. Er was weliswaar afgesproken dat in 2008 andere landen soldaten naar Afghanistan zouden sturen om daar Afghaanse burgers en verzetsstrijders uit te moorden en er eventueel zelf te worden doodgeschoten, maar in 2008 werd desondanks besloten de missie nog maar een keer te verlengen voor twee jaar.

Daar zou het dan toch écht bij blijven. De laatste Nederlandse militairen zouden per december 2010 uit Afghanistan vertrokken moeten zijn. Dit schreef de Balkenbende op 30 november 2007 aan de Tweede Kamer: "Dit alles afwegende is de regering bereid de leidende Nederlandse verantwoordelijkheid ter ondersteuning van de Afghaanse autoriteiten in Uruzgan, zowel militair als op het gebied van opbouw en bestuur, te behouden voor een additionele, in de tijd begrensde, periode van twee jaar, dat wil zeggen van 1 augustus 2008 tot 1 augustus 2010."

Ruim voor het einde van de tweede periode van Nederlandse soldaten in Uruzgan (Afghanistan), wordt er echter alweer van diverse kanten weer geroerd in de bloederige en stinkende pot van de kapitalische internationale die ondanks Vietnam nog niets wijzer geworden is:

Op 23 september gaf Maxime Verhagen, minister van buitenlandse zaken, te kennen dat hij niet wist "of wij alles [het moorden enzo in Afghanistan] op anderen kunnen afschuiven" (NRC/Handelsblad, 24 september 2009).

Ook de minister van oorlog, de zogenaamde 'christen' Eimert van Middelkoop, wil eigenlijk wel met een "provinciaal reconstructieteam"(PRT) van maximaal 500 soldaten in Afghanistan blijven. Hij wil dan wel niet speculeren over wat er na 2010 moet gebeuren, maar is toch wel van mening dat "er altijd missies mogelijk blijven, ook in Afghanistan". (NRC/Handelsblad, 25 september 2009)

Wouter Bos, vice-premier, heeft echter te kennen gegeven dat het na de lopende missie afgelopen moet zijn, dan "is er geen ruimte meer om militairen achter te laten in Uruzgan". Collega vice-premier Rouvoet, ook al een zogenaamde 'christen' is echter niet zo duidelijk: "Als er verzoeken komen om ergens in Afghanistan bij te dragen, zullen wij die wegen." (de Volkskrant, 25 september 2009)

Intussen meldde het ANP dan weer dat de VS, Australië en Afghanistan benadrukt hebben dat ze willen dat Nederland langer in Afghanistan blijft. Dat is althans wat Maxime Verhagen aan de Tweede Kamer schrijft. (De Pers, gisteren)

Terwijl de situatie in Afghanistan steeds meer op die in Vietnam (1957-1975) gaat lijken en allerlei hoge Verenigdestaatse militairen te kennen geven dat het het beste is zich terug te trekken uit Afghanistan (zie o.a. De Pers van 12 augustus, Trouw van 31 augustus, La Vanguardia van 9 september, de New York Times van 13 september, NRC/Handelsblad van 26 september dit jaar), kunnen we er donder op zeggen dat er ook na 2010 nog Nederlandse soldaten zullen moorden en doodgeschoten zullen worden en dat er nog kapitalen aan Nederlands geld verspild zullen worden aan de kapitalistische plannetjes van de Verenigde Staten. Tenslotte is Wouter 'draaikont' Bos de enige die gezegd heeft dat het in 2010 afgelopen is voor de Nederlandse oorlogsactiviteiten in Afghanistan.

En dat allemaal omdat Balkenende het zo leuk vindt om in het Witte Huis in Washington ontvangen te worden...

Maar de oorlog moet doorgaan!

Na de derde in Afghanistan gedode Nederlandse soldaat is er bij het Balkenrégime nog steeds niets te bespeuren van inzicht in de situatie. Er is nog niemand die zich afvraagt of deze oorlog wel kán (maar wie had dat soort overweging op dit moment eigenlijk nog verwacht, nadat jaren geleden bijna het voltallige Nederlandse parlement ermee instemde om aan deze bezettingsoorlog deel te nemen).

Minister Verhagen (Buitenlandse Zaken) gaat zelfs zover om te beweren: "Het is overduidelijk dat de gevechten aantonen dat het noodzakelijk is daar actief te zijn, omdat er een vijand is die terug wil naar het tijdperk toen Al-Qaida nog heerste en de Taliban het in Afghanistan voor het zeggen hadden. En dat is een directe bedreiging voor onze veiligheid." (Spits vandaag). Deze enge man beseft niet dat Al Q'aida en de Taliban nog steeds de feitelijke macht uitoefenen in Afghanistan en hij weet niet, of heeft dat verdrongen, dat die clubs alleen dankzij de actieve steun van de Verenigde Staten enkele decennia geleden die macht in handen hebben gekregen. En het geneuzel over "onze veiligheid" is zo mogelijk een nog grotere gotspe. De enige belangen die bedreigd worden zijn die van het internationale kapitalisme, en dát is de "filosofie" die op een of andere directe of indirecte manier achter bijna alle ellende op deze wereld zit.

Het Minus-terie van Oorlog denkt intussen wél over de gevolgen van de Nederlandse doden (niet over die van de gedode Afghaanse burgers, want daar is -volgens toenmalige minister van Oorlog Kamp- niets aan te doen), inzoverre dat het bang is dat de doden een negatieve invloed hebben op de Nederlandse militaire inzet in Afghanistan.

Massapsycholoog Jaap van Ginneken zegt dat het aantal doden weinig verschil maakt: "Er kunnen zo vijftien doden vallen, maar als Defensie de informatiestroom beheerst, kunnen ze dat makkelijk in de goede richting sturen." Van Ginneken vindt dat dat allemaal goed gaat, want er zijn nog nauwelijks gruwelbeelden uit Uruzgan in omloop gekomen. "Zulke beelden zouden veel meer impact hebben dan een dode waar we gedoseerd wat informatie over krijgen." (groot voorpagina-artikel in De Pers van vandaag)

Het is duidelijk: het gaat er simpelweg om de Nederlandse bevolking te manipuleren, waardoor we die doden zullen accepteren. Van de andere kant wordt daarmee tegelijk aangegeven dat de nabestaanden van de slachtoffers maar niet moeten zeuren: hun kinderen of vrienden zijn opgeofferd voor een groter goed...

En die informatiestroom houden ze bij het Ministerie van Oorlog wel goed in de hand, want er wordt op alle mogelijke manieren voorkomen dat journalisten op eigen houtje onderzoeken wat er wérkelijk aan de hand is - en de gelijkgeschakelde pers láát zich ook in dat keurslijf dwingen...

De nieuwe dreiggolf is begonnen

Net zoals in 2005 het Nederlandse régime de Nederlandse bevolking probeerde te chanteren zodat we niet tegen de Europese 'grondwet' zouden stemmen (er zouden Joegoslavische toestanden ontstaan in Europa, Nederland zou niet meer meetellen, en het licht zou uitgaan), is er nu een nieuwe dreigcampagne opgestart.

Minus-ter Verhagen (CDA) en staatssecretaris Timmermans (PvdA), beiden van buitenlandse zaken, waarschuwen dat een "Tweede nee heeft grote gevolgen", zoals de Volkskrant vandaag kopt.

Mogelijk staat zelfs het Nederlandse lidmaatschap van de EU op het spel, of - zoals Verhagen het formuleert: "Als we wederom nee zeggen, is de consequentie dat de rest verder gaat, en dat wij achterblijven. De karavaan trekt verder."

De opmerking over de karavaan is ongetwijfeld gepikt van Dries van Agt (CDA): "De honden blaffen, maar de karavaan trekt verder" en in verband daarmee kan ik de gedachtengang van Verhagen wel voorstellen. De blaffende honden zijn natuurlijk de nee-stemmers, maar aangezien blaffende honden niet bijten (ik neem aan dat Timmermans op de lagere school nog spreekwoorden geleerd heeft), gaat de karavaan van de formele Nederlandse goedkeuring van die 'strontwet' natuurlijk gewoon door. Deze juiste interpretatie zullen we van hem -tenzij hij zich erg drastisch verspreekt- wel nooit te horen krijgen. We komen er wel achter wanneer er bij een eventueel nieuw referendum weer een meerderheid 'tegen' is.

In zekere zin klopte overigens het dreigement dat Nederland niet meer zou meetellen wel: Nederland werd niet betrokken bij de recente konkel-achterafjes onder leiding van Enge Merkel en Barroso, waarbij over de 'grondwet' gesmoesd werd. En eigenlijk mogen we alleen maar blij zijn dat wij niet via de "democratisch door ons gekozen regering" medeplichtig worden gemaakt aan dit achterbakse gedoe.

Democratie à la CDA?

CDA-fractievoorzitter Maxime Verhagen mag natuurlijk denken wat hij wil, maar wanneer hij als fractievoorzitter stelt dat een partij die de sharia wil invoeren, verboden moet worden, heeft hij niet goed begrepen wat democratie inhoudt.

Laat ik duidelijk zijn: ik moet er niet aan denken dat de sharia in Nederland zou gelden, net zomin als ik zou willen dat strenge "christenen" hier de lakens zouden gaan uitdelen. Wanneer je echter een partij met een eigen koers wilt verbieden, dan ben je net zo eng bezig als McCarthy in de USA in de jaren 1950 of de Algerijnse regering die de verkiezingen ongeldig liet verklaren, omdat de fundamentalisten (FIS) te veel stemmen kregen.

Het enige wat het kabinet kan doen om enge dingen te voorkomen is zorgen voor goed onderwijs en goede voorlichting, en het lijkt dat ze het belang daarvan nog niet begrepen hebben. Met de halve leugens en aangepaste waarheden die we van deze zogenaamde regering horen worden we in ieder geval niet wijzer!