Eerder
was ik al zeer ontstemd door de houding van Geert Wilders, die tot op
de dag van de verkiezingen volhield dat zijn partij, de PVV, onwrikbaar
zou vasthouden aan de eis dat de AOW-leeftijd niet verhoogd worden. Nog
geen dag na de verkiezingen bleek hij ineens dat die eis ook voor de PVV
te bespreken was. Zie hierover mijn artikel Kiezersbedrog? Ik noem het contractbreuk! van 10 juni dit jaar.
Enkele
weken daarvoor verweet ik PvdA-lijsttrekker Job Cohen net zo'n
draaikont te zijn als zijn voorganger Wouter Bos. Nadat de vierde
Balkenbende moest vallen omdat Bos volhield dat vóór het einde van dit
jaar de laatste Nederlandse soldaat uit Afghanistan vertrokken moest
zijn, verkondigde Cohen ineens dat er toch wel Nederlandse soldaten naar
Afghanistan uitgezonden mochten worden, maar dan mocht het geen
'militaire missie' genoemd worden. Zie in dit verband mijn artikel Nederland en Afghanistan, of: epidemische draaikonterij in de PvdA van 5 mei dit jaar.
Intussen
heeft ook Job Cohen zijn kiezers bedrogen. Vóór de verkiezingen gaf hij
aan dat hij streefde naar een "zo progressief mogelijk kabinet" (zie
bijv. in de Volkskrant
van 15 maart 2010), maar intussen heeft hij al gesproken met het
christenfundamentalistische CDA, met de conservatieve VVD, met de
neoliberale D66 en GroenLinks, terwijl hij de enige partij die nog
linkse idealen nastreeft, de SP, systematisch links heeft laten liggen.
Hij heeft nu met een onzinnig smoesje bevestigd dat hij niet met de SP
wil praten. (o.a. Trouw van
29 juni). Uiteindelijk is Cohen dus al net hetzelfde als Wouter
'draaikont' Bos en Wim "afschudder van ideologische veren" Kok: met de
mond een linkse voorkeur belijden en intussen zijn eigen rechtse
carrière veiligstellen... Ze zullen wel blij zijn, al die naïeve en
goedgelovige kiezers die "strategisch" op de PvdA gestemd hebben in
plaats van op de SP.
Geert
Wilders heeft de afgelopen tijd bij voortduring verkondigd dat hij bij
gesprekken over een nieuwe regeringscoalite over al zijn programmapunten
wilde praten, maar dat één onderwerp voor hem een 'breekpunt' vormde.
Er zou niet getornd kunnen worden aan de AOW-leeftijd. De PVV wilde deze
pertinent op 65 houden. (Leeuwarder Dagblad, 22 februari 2010)
De
stembureaux waren echter nog maar enkele uren dicht, de stemmen waren
nog maar nauwelijks geteld, en Wilders had begrepen dat hij een groot
aantal zetels verworven had, of hij gaf te kennen dat hij nu toch wel
bereid was over de AOW-leeftijd te praten, als dat nodig was om tot een
coalitie te kunnen toetreden. (NRC/Handelsblad, vandaag)
Job Cohen, wiens partij al heel wat ervaring heeft met draaikonterij, reageerde door Wilders "kiezersbedrog" te verwijten. (Trouw, vandaag)
Ik
zou het liever 'contractbreuk' noemen. Een groot aantal PVV-stemmers
heeft zich ongetwijfeld laten overhalen op de PVV te stemmen, juist
vanwege dit harde standpunt. Wilders heeft nu dankbaar de stemmen van
deze "nuttige idioten" geïncasseerd en gooit nu de belangen van deze
mensen bij het grofvuil. Hij zal het ongetwijfeld bij de volgende
verkiezingen merken (ik hoop tenminste dat deze ezels zich geen tweede
keer aan dezelfde steen zullen stoten), maar voorlopig heeft hij met
zijn bedreigerij toch maar mooi 24 zetels binnengesleept, waarmee hij
zijn steentje zal kunnen bijdragen aan de verdere afbraak van de
Nederlandse samenleving.
Wie durft het aan om deze oplichter voor de rechter te slepen en te eisen dat de PVV-stemmen ongeldig worden verklaard?...
De
PvdA heeft (zo is het althans naar buiten gebracht) in februari 2010 de
Balkenbende laten vallen door de poot stijf te houden (ze zullen die
poot eerst wel even stevig hebben moeten spalken) door eraan vast te
houden dat alle Nederlandse militairen vóór eind 2010 uit Afghanistan
moesten zijn teruggetrokken, terwijl de oorlogszuchtige Maxime Verhagen
(van Buitenlandse Zaken) en Middelkoop (van Oorlog) vonden dat ze daar
nog best wat langer Afghanen mochten blijven doodschieten voor Hillary
Clinton & Co.
Inmiddels
heeft de opvolger van Wouter Bos, Job Cohen, ons duidelijk gemaakt dat
de draaikonterij niet beperkt is tot Wouter Bos, maar symptomatisch is
voor de PvdA, of in ieder geval voor de lijsttrekkers van die partij.
Cohen vindt namelijk dat er nog best Nederlandse politietrainers naar
Afghanisten mogen gaan, en voor hun bescherming mogen er dan zo nodig
ook nog wel militairen mee. Zolang als het maar geen "militaire missie"
is. (Trouw, 29 april 2010).
Ik
stel voor om dan, aangezien het geen "militaire missie" mag heten, te
spreken van "politionele acties". Die militairen kunnen dan ter
geruststelling van de VS (en het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen,
de NAVO) meteen doorgaan met de moordpartijen, want de Nederlandse
oorlogsmisdaden in Indonesië werden tenslotte ook uitgevoerd in het
kader van politionele acties...
Zie
in de context van het gedraai rond de Nederlandse deelname aan de
Verenigdestaatse bezetting van Afghanistan mijn -vrees ik- profetisch
artikel Natuurlijk blijven de Nederlandse soldaten nog langer in Afghanistan... van 30 september 2009.
Geschreven door Ángel Guerra Cabrera en op 20 dezer gepubliceerd door de Agencia Latinoamericana de Información
De
lange en intensieve media-oorlog tegen Venezuela is nu overgegaan in
een waanzinnige fase, waarin een enorme kloof ligt tussen wat er
werkelijk gebeurt in het land en wat de media-kartels publiceren. Wie
Venezuela uitsluitend beoordeelt aan de hand van wat daar gepubliceerd
wordt moet tot de conclusie komen dat het een "mislukte" staat is, waar
alles gerechtvaardigd is, of het nu een militaire staatsgreep is, moord
op een belangrijke politicus, een buitenlandse militaire ingreep of een
combinatie van al deze "oplossingen", precies de
'gezond-verstand-mening' die de redacteuren willen overbrengen. De grote
media van de Verenigde Staten, Spanje en andere NAVO-landen, de leden
van de Inter American Press Association
en de Latijns-Amerikaanse electronische kanalen tekenen inderdaad een
zo verwrongen beeld van de Venezolaanse realiteit, dat niemand zonder
vooroordelen zou aannemen dat de zo beschreven natie dezelfde is, waarin
een tiental multinationals - waaronder Chevron en Repsol - onlangs
tachtig miljoen dollar geïnvesteerd hebben voor het opstarten van
werkzaamheden in het aardoliebekken van de Orinoco, de natie waarin nu
miljoenen, die historisch aan de maatschappelijke zijlijn stonden nu al
hun rechten genieten en waar de president enorm populair is en de
regering het vertrouwen geniet, zoals blijkt uit de politieke
stabiliteit of uit massale demonstraties, zoals die van 23 januari.
Onlangs vroeg de oude Venezolaanse journalist Eleazar Díaz Ranges zich
af waar het tijdschrift Newsweek
de informatie vandaan kon hebben, aan de hand waarvan het voor dit jaar
iets zo onzinnigs durfde te voorspellen als de afzetting van president
Hugo Chávez door een militaire staatsgreep.
Maar
de aanval tegen Caracas in het buitenland wordt niet alleen door de
media gevoerd, hoe belangrijk dit onderdeel van de Verenigdestaatse
strategie tegen Venezuela dan ook is. Deze strategie is veelzijdig en
omvat plannen voor de geheime dienst, ondermijnende activiteiten en
militaire agressie, waaraan wordt deelgenomen door het
[Verenigdestaatse] ministerie van buitenlandse zaken, het Southern Command van de strijdkrachten van dat land en niet te vergeten de intelligence community
onder leiding van admiraal Dennis Blair, de Colombiaanse oligarchie en
regering, min of meer openlijk de rechtse regeringen en politieke
machten in en buiten Latijns-Amerika en, uiteraard, de binnenlandse
contrarevolutie. Van dit alles bestaan meer dan voldoende bewijzen.
De
binnenlandse contrarevolutie is erg hard nodig om het beeld te kunnen
bieden van een opstandige maatschappij en een onregeerbaar land en voor
het uitvoeren van spionage- en subversieve acties door de
Verenigdestaatse (en daarmee samenwerkende) geheime diensten, maar hun
geringe effectiviteit en hun gezichtsverlies dwongen Washington om
medewerkers te zoeken onder studenten van de gegoede klasse, die
getraind werden in de techniek van de 'kleurenrevolutie' met fondsen van
het United States Agency for International Development (USAID) en de National Endowment for Democracy,
beide dekmantels voor de CIA. Maar deze groep is ook zijn aanvankelijke
kracht al kwijtgeraakt en de enorme demonstratie van de Bolivariaanse
jongeren van enkele dagen geleden in Caracas heeft de opgestarte
misdadige acties ontkracht en laat geen twijfel bestaan over de steun
die de regering in deze sector geniet.
Zowel
voor de revolutie als voor de contrarevolutie zijn de
parlementsverkiezingen van 26 september dit jaar de belangrijkste
krachtmeting. Maar binnen de contrarevolutie, die behalve in de haat
jegens Chávez verdeeld is, woedt een felle strijd om de kandidaten en
bestaat er vooral geen vertrouwen dat men erin zal slagen te verhinderen
dat de Bolivarianen twee derde van de zetels in de Nationale
Vergadering zal behalen, die nodig zijn om de revolutionaire koers te
handhaven. De electorale overmacht van het Chavisme is wat steevast de
contrarevolutie doet neigen naar een staatsgreep en wat haar tot wanhoop
drijft. Dat verklaart ook de pogingen om Chávez de schuld te geven van
de problemen met de levering van water en electriciteit die het gevolg
zijn aan een van de langste droogteperioden sinds die geregistreerd
werden, en waaraan de regering met grote inspanningen het hoofd biedt,
o.a. door Ali Rodríguez, een van haar beste mensen, aan te stellen om
die problemen op te lossen.
Maar
om een idee te krijgen van wat men voor Venezuela aan het voorbereiden
is, is er niets duidelijker dan te herinneren aan de door admiraal Blair
aan het Congres in Washington aangeboden National Intelligence Estimate:
"In Venezuela, Bolivia en Nicaragua hebben populistische leiders [...]
zich verenigd om de invloed van de Verenigde Staten terug te dringen
[...] in de regio. De president van Venezuela [...] heeft zich gevestigd
als een van de belangrijkste tegenstanders op internationaal vlak van
de Verenigde Staten." Als ze dit al openlijk zeggen...
http://alainet.org/active/36208
vertaald uit het Spaans door Exsuscitator
Het volgende artikel, van de hand van Raúl Zibechi, werd op 1 februari 2010 gepubliceerd door de Agencia Latinoamericana de Información:
De
Verenigdestaatse reactie van militarisatie van het Haïtiaanse deel van
het eiland na de verwoestende aardbeving van 12 januari, moet worden
gezien in het kader van de nasleep van de financiële en economische
crisis en de opkomst van Barack Obama als president. De onderliggende
trends waren al aanwezig, maar de crisis heeft ze zodanig versneld dat
ze duidelijker zichtbaar zijn geworden. Het is het eerste grootschalige
optreden van de onlangs in ere herstelde Vierde Vloot.
Met
de Haïtiaanse crisis gaat de militarisering van de betrekking tussen de
Verenigde Staten en Latijns-Amerika weer een stap verder. Op deze
manier probeert de verzwakkende wereldmacht het proces te vertragen
waardoor zij zal afzakken tot een van zes of zeven wereldmachten. De
interventie is zó flagrant dat de officiële Chinese krant Volksdagblad zich op 21 januari afvraagt of de Verenigde Staten Haïti als een nieuwe staat in de unie willen opnemen.
Het Chinese dagblad neemt een analyse over van het prestigieuze weekblad Time,
waarin wordt beweerd dat Haïti al is veranderd in de 51e staat van de
Verenigde Staten, of ten minste in hun achtertuin. Het Pentagon heeft
inderdaad in nauwelijks een week tijd een vliegdekschip, 33
hulpvliegtuigen en talloze oorlogsschepen naar het eiland overgebracht,
plus nog eens elfduizend soldaten. De VN-missie MINUSTAH voor de
stabilisatie van Haïti, beschikt slechts over zevenduizend soldaten.
Volgens de Folha de Sao Paulo
van 20 januari verdreven de Verenigde Staten Brazilië van zijn plaats
in de leiding over de militaire interventie op het eiland, aangezien ze
in enkele weken tijd twaalf maal meer soldaten in Haïti zullen hebben
dan Brazilië, waarbij een totaal van zestienduizend manschappen bereikt
zal worden.
Hetzelfde Volksdagblad
verzekert, in een artikel over het "VS-effect" in het Caraïbisch
gebied, dat de militaite interventie van de VS in Haïti van invloed zal
zijn op hun strategie in de Caraïben en in Latijns-Ameriks, waar ze
verwikkeld zijn in een belangrijk conflict met Cuba en Venezuela. Deze
regio is, volgens de lezing van Peking, "de toegangspoort tot hun
achtertuin", die ze zorgvuldig willen controleren om "nauwgezet de
actieradius van hun invloed naar het zuiden uit te kunnen blijven
breiden".
Dit
is allemaal niet erg nieuw. Het belangrijkste is dat dit een onderdeel
is van de escalatie die begon met de staatsgreep in Honduras en met de
accoorden met Colombia voor het gebruik van zeven militaire bases in dat
land. Als hierbij gevoegd worden het gebruik van de vier militaire
bases die de president van Panamá, Ricardo Martinelli, in october
aanbood, en de reeds bestaande bases op Aruba en Curaçao (vlak bij
Venezuela gelegen eilanden, die bij Nederland horen), zijn er in totaal
dertien militaire bases die het Bolivariaanse proces omsingelen. Nu
krijgen ze bovendien een enorm vliegdekschip in het midden van het
Caraïbisch gebied.
Volgens Ignacio Mamomet, in Le Monde Diplomatique
van januari, "kondigt alles een op handen zijnde aanval aan". Dit lijkt
dan wel niet het meest voor de hand liggende scenario, maar er kunnen
wel twee conclusies worden getrokken: dat de Verenigde Staten kozen voor
het militarisme om hun ondergang te vertragen en dat ze de aardolie
nodig hebben uit Colombia, Ecuador en vooral uit Venezuela, ter
ondersteuning van hun hegemonie, of ten minste om hun neergang te
vertragen. Maar de zaken liggen niet zo eenvoudig.
Voor
het Franse weekblad, ligt "de sleutel in Caracas". Ja en nee! Ja, want
inderdaad is 15% van de door de Verenigde Staten geïmporteerde aardolie
afkomstig uit Colombia, Venezuela en Ecuador, een percentage dat
overeenkomt met de uit het Midden-Oosten geïmporteerde hoeveelheid.
Bovendien is Venezuela hard op weg om de grootste aardoliereserves ter
wereld te bezitten zodra de onlangs ontdekte reserves van de Orinoco
berekend zijn. Volgens de U.S. Geological Survey
zouden deze twee maal zo groot zijn als die van Saoudi Arabië. Dat
alles zou al voldoende zijn voor Washington (wat al in de plannen ligt)
om Hugo Chávez te willen vervangen als leider van het Bolivariaanse
proces.
Naar
mijn mening ligt het hoofdprobleem voor de Verenigdestaatse hegemonie in
hun "achtertuin" in Brazilië. De aardolie onder de grond is een
belangrijke rijkdom. Maar die moet gewonnen en vervoerd worden, wat
investeringen vereist en dus politieke stabiliteit. Brazilië is al een
wereldmacht, na China de tweede grootste van de BRIC-landen (Brazilië,
Rusland, India, China). Van de tien grootste banken ter wereld zijn er
drie Braziliaans (en vijf Chinees) - terwijl er niet één gevestigd is in
de Verenigde Staten of Engeland. Brazilië beschikt over de zesde
grootste uraniumreserves ter wereld (terwijl nog maar 25% van zijn
grondgebied onderzocht is) en het zal bij de vijf grootste
aardoliereserves horen na het onderzoek van het Santos-bekken. De
Braziliaanse multinationals behoren tot de grootste van de wereld. Vale
do Rio Doce is het tweede mijnbedrijf en het eerste op het gebied van
ijzererts; Petrobras is de vierde aardoliemaatschappij van de wereld en
de vijfde onderneming ter wereld qua marktwaarde; Embraer is de derde
vliegtuigbouwer na Boeing en Airbus; JBS Friboi is de eerste
rundvlees-invriezer ter wereld; Braskem is het achtste petrochemisch
bedrijf ter wereld. En zo zouden we nog een hele tijd door kunnen gaan.
Anders
dan China, is Brazilië zelfvoorzienend op energiegebied en zal het een
grote exporteur daarvan worden. De grootste kwetsbaarheid van het land,
op militair gebied, wordt opgelost dankzij het strategische
bondgenootschap met Frankrijk: in het onlangs aangevangen decennium, zal
Brazilië jachtvliegtuigen van de laatste generatie bouwen,
gevechtshelicopters en onderzeeboten, aangezien Frankrijk de daarvoor
benodigde technologie zal overdragen. In 2020, als het niet eerder is,
zal het de vijfde economie op aarde zijn. En dat allemaal onder de neus
van de Verenigde Staten.
Brazilië
controleert al een groot deel van het Bruto Nationaal Product van
Bolivia, Paraguay en Uruguay, het is zeer stevig aanwezig in Argentië,
waarvan het een strategische partner is, evenals in Ecuador en Peru, die
het land toegang verschaffen tot de Stille Oceaan. Dat is de hardste
noot voor de Vierde Vloot. Daarom heeft het Pentagon voor Brazilië
dezelfde strategie ontworpen die op China toegepast wordt: het creëren
van conflicten aan de grens, waardoor het land zich niet kan ontplooien.
Noord-Korea, Afghanistan en Pakistan, plus nog de destabilisatie van de
provincie Xinjiang met een moslimmeerderheid onder haar bevolking.
In Zuid-Amerika omringt een keten militaire installaties van het Zuidelijk Commando
Brazilië aan de kant van de Andes en in het zuiden. De tang wordt
gesloten met het conflict tussen Colombia en Venezuela en tussen
Colombia en Ecuador. Nu kan het Pentagon bovendien beschikken over het
Haïtiaanse vliegdekschip, waardoor de belangrijke Braziliaanse
aanwezigheid aan het hoofd van MINUSTAH kan worden uitgeschakeld. Dit is
een stalen, kil berekende en snel uitgevoerde strategie.
Het
probleem van de naties en volkeren in de regio is dat de natuurrampen
vaste prik zullen zijn in de komende decennia. Dit is nog maar het
begin. De Vierde Vloot zal het meest ervaren en het best voorbereide
militaire onderdeel zijn voor "humanitaire" interventies in
noodsituaties. Haïti zal geen uitzondering zijn, maar het eerste
hoofdstuk van een nieuwe serie die bedoeld is om de regio militair onder
controle te krijgen. Met andere woorden: de bewoners van
Latijns-Amerika zijn in groot gevaar en het wordt tijd dat we daarvan
nota nemen.
Vertaling uit het Spaans: Exsuscitator
Het volgende artikel werd op 29 mei 2008 gepubliceerd door collega-blog Alles Schall und Rauch:
Al
lang wordt erover gespeculeerd of een aantal aardbevingen in de laatste
jaren misschien niet van natuurlijke oorsprong zijn, maar doelbewust
door mensen opgewekt zijn. De meest recente aardbeving [dit artikel is uit 2008!] in China, waarbij meer dan 80.000 mensen gedood zijn, heeft deze vermoedens versterkt.
Was
het een aanval op China? Een waarschuwing en een les? Gaat het erom
erom te voorkomen dat China, als grootste crediteur van de VS de
waardeloze dollar overboord gooit, zoals het land al lang geleden
aankondigde dat het 1 biljoen (duizend miljard) dollar zou vervangen door Euro's, goud en zilver? Gaat het er uiteindelijk om de Verenigdestaatse munt en daardoor de VS zelf te redden?
Een
ding moet duidelijk zijn: er loopt al lang een geheime oorlog tussen de
VS en China... in Soedan, Pakistan, Birma, Tibet... op vele fronten.
Hier
volgt een video van Benjamin Fulford, waarin hij verbazingwekkende
dingen vertelt over een aardbevingswapen, dat mogeljik tegen China werd
ingezet. Ik heb gewoon vertaald en opgeschreven wat Fulford vertelt:
De
film begint ermee dat Fulford verwijst naar zijn interview van verleden
jaar met de voormalige Japanse minister van Financiën, Heizo Takenaka,
waarin hij hem vroeg: "Waarom hebt u de controle over het Japanse financiële systeem overgedragen aan een groep Amerikaanse en Europese oligarchen?" Het antwoord van Takenaka luidde: "omdat Japan door een aardbevingsmachine bedreigt werd!!!"
Daarna
zegt Fulford dan: "Op dat moment kon ik die verklaring niet geloven.
Maar later, toen ik daar iets over gepubliceerd had, vertelde de Japanse
veiligheidspolitie me dat de stad Niigata door een aardbeving getroffen
zou worden, omdat ik dat gepubliceerd had. Slechts twee dagen later lag
de grootste kernreactor van Japan in de omgeving van Niigata midden in
het epicentrum van twee aardbevingen, beide met een kracht van 6,8!!!
Dat was voor mij een té groot toeval.
Daarna heb ik het een en ander opgezocht en daarbij vond ik dan alles over HAARP.
Daar weten ze werkelijk hoe ze daarmee aardbevingen kunnen opwekken.
Dat doen ze door een microgolfstraal in de ionosfeer te schieten, met
een vermogen van 1 miljard watt!!!
[Deze
en latere verwijzing(en) naar microgolven is (zijn) niet juist. Bij
microgolven gaat het om frequenties van meer dan 2 GHz (1 GHz =
1.000.000.000 Hertz). HAARP gebruikt echter normale radiofrequenties
(onder 30 MHz = 30.000.000 Hertz) en vaak zelfs erg lage frequencies
(VLF, zoals op een van de beelden in de video wordt aangegeven) of
extreem lage frequencies (ELF). De vergelijking met magnetrons gaat
daarom niet op, maar de effecten van HAARP zijn ook -juist!- met die
lage frequenties te bereiken. Denk maar aan de radiocontacten met
onderzeeërs, die plaatsvinden op frequenties van slechts enkele kHz (=
1.000 Hertz). - Dwarslezer]
Daarmee
wordt de ionosfeer opgetild, waarna die dan weer terugvalt. En de
manier waarop die terugvalt, zorgt dan voor de aardbevingen. Net als een
operazanger door het zingen van een bepaalde toon glazen uit elkaar kan
laten spatten, zo kan de frequentie van de straling worden aangepast
aan de rotsachtige ondergrond van hun doel, waardoor het gesteente
begint te trillen en zo een aardbeving ontstaat.
Deze machine met
haar microgolfstraling, kan ook onderaards water verhitten en daarmee
aardbevingen opwekken. Bedenk maar wat een magnetron met water doet. Die
warmt het op, en zeker als er 1 miljard Watt op wordt losgelaten!!!
Stellen
we ons nu voor dat we een microgolf van 1 miljard Watt op een tropische
storm richten. Daarmee kun je die veel groter en dodelijker maken en de
richting van de storm sturen.
Deze lui zijn in staat de cycloon
die bijv. onlangs Birma vernietigde op te wekken, of de Tsunami die
Indonesië trof (door middel van een zeebeving) en de aardbeving die net
China getroffen heeft.
Daarop heb ik in mijn blog voorspeld dat
men de straling door kleurveranderingen in de atmosfeer zou kunnen
herkennen, en na de aardbeving in China doken inderdaad video's op, die
kort vóór de aardbeving een gekleurde lucht lieten zien. Daar kwam nog
bij dat een Taiwanese satelliet kort vóór de aardbeving een vermindering
van 50% van de ionosfeer mat boven het gebied van de aardbeving.
Precies
zo een vermindering van de helft van de ionosfeer zou men met HAARP
verwachten, want die zou opgetild moeten worden en daarna weer neer
moeten knallen.
Het ziet ernaar uit dat de waanzinnige criminelen
die de regering van de VS hebben overgenomen andere landen bedreigen
met een aardbevingswapen. Daarom roep ik de regeringen van Japan,
Rusland en China op om alles wat ze weten over dit wapen, dat door de
Verenigdestaatse militairen wordt gebruikt, openbaar te maken voor de
hele wereld.
Ook zou ik alle loyale patriottische leden van het
VS-leger, met name van de Luchtmacht, willen vragen de centrales die het
HAARP-systeem in Alaska en Groenland van energie voorzien te
bombarderen, om zo deze massamoord te beëindigen. Daarmee hebben ze al
500.000 mensen gedood.
Het kan toch geen toeval zijn, dat deze
gebeurtenissen p0litiek gezien allemaal precies op tijd komen? Zo
verlangde de VS-regering van de Indonesiërs dat ze de Straat van Malakka
voor VS-oorlogsschepen zouden openstellen en dat ze deel zouden nemen
aan de "strijd tegen het terrorisme", waarop niet werd ingegaan. Wat
gebeurde er toen? Een tsunami die de kust van Indonesië verwoestte, en
daarna hebben ze alsnog besloten om mee te werken.
Precies zo nu
met Birma. Dat land stond voor een belangrijke politieke verkiezing en
toen kwam die ernstige orkaan. En wat een toeval... vóór de kust
bevonden zich Franse, Britse en Verenigdestaatse oorlogsschepen, vol met
hulpgoederen, zodat ze die meteen konden leveren. Normaliter duurt het
weken voordat men van de andere kant van de wereld ter plaatse is.
En
nu zijn er dan de afspraken van de BRIC-landen (Brazilië, Rusland,
India en China) en nog andere staten in verband met het
samenwerkingsaccoord van Shanghai. En Japan heeft ook een erg
vriendschappelijke topconferentie gehouden met China, waarbij de Japanse
keizer de Chinese regeringsleider DRIE MAAL ontmoette.
President Bush heeft de keizer in de laatste acht jaar niet één keer ontmoet.
Met
andere woorden, de Verenigde Staten zijn volledig geïsoleerd en in
plaats van de politie-agent van de wereld, zijn ze nu de crimineel, de
gangster, de hooligan van de wereld. Ze zijn door waanzinnigen
overgenomen... en we moeten hen stoppen. We moeten ook verhinderen dat
ze de publieke opinie in het Westen laten geloven dat een Derde
Wereldoorlog nodig is. Dat is namelijk wat ze willen... maar die zullen
ze niet krijgen.
Tot
zover zijn verklaring. Daarna krijgen we nog getuigenissen te zien van
mensen die aan het HAARP-project meegewerkt hebben, evenals beelden van
de verkleurde lucht op 10 minuten vóór de aardbeving in China.
Nu kan iedereen zelf bepalen of het volstrekte onzin is wat Fulford beweert, of dat er toch iets aan de hand is.
Hoeveel is 1 miljard Watt?
De
meesten van ons hebben een magnetron thuis om voedsel op te warmen. Een
gemiddelde magnetron heeft een vermogen van ongeveer 1.000 Watt en kan
een glas water in 2 tot 3 minuten aan de kook brengen, dus erg snel. Dat
is de bedoeling van een dergelijk toestel, de watermoleculen in de
levensmiddelen door zijn "radarstraling" in beweging te brengen en zo te
verhitten.
Stellen
we ons nu eens voor dat we een muur bouwen van 1 miljoen (!!!)
magnetrons en dat we die inschakelen. Dat is 1 miljard watt. Als die op
een doel gericht worden, dan kan men daarmee heel beslist een griezelige
schade veroorzaken.
Hier nog foto's van de lucht boven China, 30 minuten voordat de aardbeving begon:
Meer foto's en video's kun je hier vinden...
Ik
heb het hier al vaker gehad over het moeras aan desinformatie in
verband met de gezondheidsrisico's van het gebruik van GSM- en met name
UMTS-apparatuur, vanaf de verdraaiing door toenmalig staatssecretaris
Pieter van Geel van de resultaten van een Zwitsers onderzoek daarnaar,
dat nog steeds regelmatig opduikt als de angst voor gezondheidsrisico's
belachelijk gemaakt moet worden (zie daarover mijn artikel UMTS - of: Rampenrégime in Nederland. Hoe lang nog? van 15 september 2006).
Gisteren publiceerde NRC/Handelsblad weer
een artikel dat moet suggereren dat 'langdurige blootstelling aan
elektromagnetische straling zoals die vrijkomt bij mobiel bellen' zou
beschermen tegen Alzheimer of die ziekte zelfs zou kunnen genezen. Ik
zal me niet te druk maken over het onterechte "straling", daar gaat het
op dit moment niet over.
Wat wel in aanmerking genomen moet worden, is dat in het NRC/Handelsblad-artikel
niet wordt aangegeven of bij het onderzoek gebruik is gemaakt van GSM-
of UMTS-signalen. De voor UMTS-gebruikte signalen worden namelijk
uitgezonden op aanmerkelijk hogere frequenties dan de GSM-signalen en ze
komen veel dichter in de buurt van de voor magnetrons gebruikte
frequenties, waardoor de effecten op levende cellen onvermijdelijk
anders en mogelijk ingrijpender zijn.
Het persbericht van het Journal of Alzheimer's Disease
spreekt echter ook uitsluitend over "electromagnetic waves"
(electromagnetische golven) van "cell phones" (mobiele telefoons),
zonder dat -althans in het persbericht- wordt aangegeven op welke
frequenties getest is. Mogelijk kan aan het onderzoek toch nog enige
wetenschappelijke waarde worden toegekend, maar dat zal moeten blijken
wanneer de volledige resultaten gepubliceerd worden.
Inderdaad, zoals NRC/Handelsblad
meldt: "Wetenschappelijk bewijs ontbreekt" voor de risico's van "mobiel
bellen", maar er ontbreekt ook wetenschappelijk bewijs voor de
onschadelijkheid ervan. Alleen al daarom is het onverantwoord om het
mobiel telefoneren ongeremd te laten toenemen.
Terwijl
ik enkele jaren geleden nog slechts dacht dat het doordrukken van de
mobiele telefonie te maken had met de grote ermee gemoeide bedragen
(zowel voor de overheden als voor de Telecom-mafia), begin ik er nu
steeds meer van overtuigd te raken dat het daarbij misschien wel véél
belangrijker is dat iedere mobiele telefoon (die zich in verreweg de
meeste gevallen in de onmiddellijke nabijheid van de eigenaar bevindt)
gelokaliseerd en afgesluisterd kan worden - en dus een zeer belangrijk
instrument is geworden in de handen van Big Brother, die er bij voorbaat
van uitgaat dat iedereen een verdachte is - waarvan wordt later naar
behoefte nog wel eens vastgesteld...
Zie voor een overzicht van al mijn artikelen over dit onderwerp onder Hoelang blijft Den Haag nog medeplichtig ten aanzien van deze sluipmoord? van 25 juni 2008.
Obama verklaarde gisteren in Honolulu [daar
zat hij ongetwijfeld uit te rusten van alle stress waaronder hij gebukt
gaat sinds hij de Nobelprijs voor de Vrede gekregen heeft]
dat de plannen voor de mislukte vliegtuigaanslag van 25 december in
Yemen gemaakt waren. Ook beloofde hij dat degenen die daarvoor
verantwoordelijk waren "de rekening gepresenteerd zullen krijgen". In
een boodschap aan de Yemenitische dictator Ali Abdulah Saleh dankte hij
deze voor zijn steun aan de toekomstige acties tegen Al Q'aida. De
financiële steun voor de veiligheid [lees militaire steun] in Yemen zal
dit jaar minstens twee maal zo hoog zijn als in 2009. (New York Times van gisteren).
Intussen
heeft de Britse premier Gordon Brown bekend gemaakt dat
Groot-Brittannië en de Verenigde Staten samen een einde zullen gaan
maken aan "de terroristische dreiging uit zowel Yemen als uit Somalië".
De Britse en de Verenigdestaatse ambassades in Yemen zijn gesloten, naar
verluidt vanwege dreigementen van Al Q'aida. (Guardian, vandaag)
Het
bovenstaande zou er dus op kunnen wijzen dat binnenkort "aangetoond"
zal worden dat de zogenaamde "piraten" in Somalië ook samenwerken met Al
Q'aida, en dat dus ook dat uitgebuite land nog verder verwoest zal gaan
worden op last van Barack "Change" Obama...
Binnenkort
zullen er door Obama wel foto's gepresenteerd worden als bewijs voor de
aanwezigheid van Al Q'aida in Yemen (en Somalië), en het zou me niets
verwonderen als het de foto's zijn die ik bij dit artikel geplakt heb.
Het zijn weliswaar dezelfde foto's die Colin Powell op 5 februari 2003
toonde aan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties, maar dat weet
toch niemand meer. Aangezien de politici deze foto's zonder meer
aanvaardden als onomstotelijk bewijsmateriaal voor de Iraakse
massavernietigingswapens (ook al moest Colin Powell later, in 2005 -zie ABC News van
8 september 2005-, toegeven dat ook hij voor de gek was gehouden met
dat bewijsmateriaal), is het voldoende om de data en de tekstblokjes op
de foto's een beetje te veranderen om de brave politici nog een keer te
belazeren. Ik hoor Balkenende alvast weer zeggen: "Dit is
bewijsmateriaal. Dat valt niet te ontkennen." (zie o.a. het NRC/Handelsblad van 12 juni 2004.)
Het volgende artikel verscheen gisteren op de website van de Radio Nacional de Venezuela:
Via
een communiqué riep de Venezolaanse regering de Nederlandse
autoriteiten op zich te houden aan haar verplichtingen terzake van de
internationale vrede en veiligheid en Venezuela niet aan te vallen of
daaraan haar medewerking te verlenen.
Prensa Web RNV / Telesur
1 januari 2010, 15:04 PM
In
antwoord op het communiqué van het Venezolaanse ministerie van
Buitenlandse Zaken, dat nogmaals de beschuldiging uitsprak dat
Washington van plan is om vanaf Aruba en Curaçao
Venezuela te bombarderen, ontkende het hoofd van de Nederlandse
diplomatie, Maxime Verhagen, dat de Verenigdestaatse militaire bases in
haar overzeese gebiedsdelen gebruikt worden om Venezuela aan te vallen.
"Nederland
staat niet toe dat zijn grondgebied wordt gebruikt om uw land aan te
vallen en streeft ernaar om goede relaties te handhaven met Venezuela",
stelde de minister, daarbij de Venezolaanse ambassadeur in Den Haag
verzoekend hem "volgende week" uitleg te geven.
Afgelopen
donderdag herhaalde de Venezolaanse regering de beschuldiging dat de
Verenigde Staten (V.S.) het grondgebied van Aruba en Curaçao gebruiken
om een militaire aanval op Venezuela voor te bereiden.
Het
Venezolaanse ministerie van Buitenlandse Zaken drong er bij de
Nederlandse autoriteiten op aan om hun verplichtingen ten aanzien van de
vrede te honoreren en zich af te houden van aanvallen en zich niet te
laten gebruiken voor doeleinden die strijdig zijn met de goede
betrekkingen tussen beide naties.
"Venezuela
stelt bij de Internationale Gemeenschap nogmaals aan de kaak dat door
de Verenigde Staten het koloniale grondgebied van Aruba en Curaçao wordt
gebruikt om een militaire aanval op Venezuela
voor te bereiden", zoals het communiqué van afgelopen 30 december
aangaf, dat afgelopen donderdag op de website van het Venezolaanse
ministerie van Buitenlandse Zaken werd gepubliceerd.
In
het communiqué herinnerde Caracas eraan dat vanaf Aruba en Curaçao
Verenigdestaatse vliegtuigen regelmatig het Venezolaanse luchtruim
hebben geschonden, met het excuus van de strijd tegen de drugshandel,
"die geen enkel tastbaar resultaat heeft opgeleverd".
Afgelopen
17 december waarschuwde de Venezolaanse president Hugo Chávez, vanuit
Kopenhagen, waar de klimaattop plaatsvond, over de plannen die door de
Verenigde Staten opgesteld worden om onze Caraïbische natie aan te
vallen via de Nederlandse Antillen.
"Het yankee Imperium is
de eilanden Aruba en Curaçao aan het bezetten en deze eilanden liggen
op slechts enkele kilometers afstand van de Venezolaanse kust [...] ik
beschuldig het Koninkrijk der Nederlanden ervan om samen met het Imperium vijandigheden
tegen Venezuela voor te bereiden," beschuldigde het Venezolaanse
staatshoofd bij de ontmoeting van de landen van het Bolivariaanse
Verbond voor de Volkeren van Ons Amerika (ALBA) met sociale organisaties
in het Valvy Hall Center in Kopenhagen.
"Dit
nieuwe militaire machtsvertoon dat zich op dit moment aan het
ontwikkelen is, bedreigt niet alleen Venezuela", maar ook Ecuador,
Bolivia, Nicaragua en Cuba, voegde de Venezolaanse leider daaraan toe.
Vertaald uit het Spaans door Exsuscitator
Op 18 december dit jaar publiceerde NRC/Handelsblad een
artikeltje van enkele regels, waarin werd verwezen naar een toespraak
van de Venezolaanse president Hugo Chávez op de milieu-top in
Kopenhagen. In feite werd in het artikeltje alleen vermeld dat de
Nederlandse regering de Verenigde Staten helpt bij de voorbereidingen
van een invasie van Venezuela, door de VS toe te staan hun militaire
aanwezigheid op de Nederlandse Antillen uit te breiden.
Het betreffende fragment van de toespraak luidt:
Wat er nu aan de hand is in Latijns Amerika [het gegeven dat veel landen zich afkeren van de VS - Exsuscitator] is niet gering, daarom slaat het Imperium in razernij toe en op dit moment vallen, zoals Fidel zegt, de klauwen van het Imperium
opnieuw aan vanachter het Afroamerikaanse gezicht van president Obama.
Wij zullen ons verzetten en we zullen ons niet alleen verzetten, maar we
zullen de klauwen van het Imperium vernietigen. Op dit eigenste moment is het Imperium
bezig Colombia te vullen met militaire bases, is het de militaire bases
in de Caraïbische Zee aan het uitbreiden, op Aruba en Curaçao. Het is
nodig dat iedereen weet dat Aruba, Curaçao en Bonaire daar liggen, drie
eilanden binnen de territoriale wateren van Venezuela, maar die nog
steeds onder het koloniaal bewind staan van het Koninkrijk der
Nederlanden.
Het is goed om dit te weten, dat Europa weet dat het Imperium
deze eilanden, vooral Aruba en Curaçao, tot de tanden aan het bewapenen
is, ze vult met oorlogsvliegtuigen en met CIA-spionnen en met
moordenaars van de Noord-Amerikaanse geheime diensten, met
spionagevliegtuigen en met oorlogsschepen. [...]
Het
Koninkrijk der Nederlanden moet in aanmerking nemen dat deze gebieden,
die al lang onafhankelijke staten zouden moeten zijn, net zoals de Islas
Malvinas ["Falkland Islands" - Exsuscitator] al aan de Republiek Argentinië hadden moeten zijn teruggegeven, het moet weten dat het yankee-Imperium Aruba
en Curaçao aan het bezetten is. Deze eilanden liggen op slechts enkele
kilometers van de Venezolaanse kusten. Ik leg de vinger op het
Koninkrijk der Nederlanden, ik beschuldig het Koninkrijk der Nederlanden
ervan agressie tegen Venezuela aan het voorbereiden te zijn. Het
Koninkrijk der Nederlanden is lid van de EU en ik zou graag willen weten
wat de Europese Unie hiervan vindt. [vertaling door Exsuscitator.)
De volledige tekst van deze toespraak is te vinden in CubaDebate van 17 december 2009.
Het zou NRC/Handelsblad gesierd
hebben als in het artikel niet alleen vermeld was dat de Verenigde
Staten inderdaad militair aanwezig zijn op Aruba en Curaçao, maar ook
dat Washington in 2008 de in 1950 'opgeheven' Vierde Vloot weer uit de
mottenballen gehaald heeft en dat deze zich in de Caraïbische Zee
ophoudt, dat de Verenigde Staten ook de beschikking hebben over
militaire bases in Honduras en Panamá (op korte afstand van Venezuela)
en dat onlangs een overeenkomst gesloten is tussen Colombia en de V.S.,
waardoor Washington de beschikking krijgt over nog eens zeven militaire
bases in Colombia, buurland van Venezuela. Zie voor meer informatie
hierover mijn artikel Wanneer begint de aanval op Latijns-Amerika? van 11 november dit jaar.
Eerlijk
gezegd weet ik niet wat voor (beroeps)opleiding José Luis Rodríguez
Zapatero (binnen en buiten Spanje vaak afgekort tot Zapatero) heeft
gevolgd, maar... ik weet wel dat hij niet erg geschikt is als politicus.
Hij
heeft inderdaad tijdens zijn eerste regeerperiode zijn belofte
uitgevoerd dat hij de Spaanse deelname aan de oorlog in Irak zou
beëindigen, maar die goede beslissing deed hij een half jaar geleden
weer teniet door troepen naar Afghanistan te sturen, die -volgens de
minister van oorlog, Carme Chacón- niet op korte termijn zullen worden
teruggetrokken (La Voz de Galicia, 10 october 2009).
Het
is ook een feit dat hij af en toe maatregelen neemt die de
postfascistische Partido Popular (PP) niet naar de zin zijn, zoals op
het gebied van onderwijs of de herziening van de Abortuswet, ook al
bedreigt de katholieke kerk iedereen die die wet steunt met automatische
excommunicatie.
Maar
voor de rest lijkt zijn régime (net als zijn partij, de PSOE,
letterlijk Spaanse Socialistische Arbeiderspartij) vooral bezig met de
wens om de komende verkiezingen niet aan de PP te verliezen. Het
favoriete onderwerp daarbij is de strijd tegen het "terrorisme van ETA",
die zoals iedereen weet -of zou moeten weten- een beweging is die
ijvert voor de Baskische onafhankelijkheid. (De afkorting staat voor Euskadi ta Askatasuna, d.w.z. Baskenland en Vrijheid)
. Deze
beweging ontstond in 1959 uit de strijd tegen de dictatuur van Franco,
die zich in het Baskenland nog wreder deed voelen dan in de rest van
Spanje.
Zoals ik onlangs ergens las (zie mijn artikel Hoeveel doden door Franco en het franquisme? van 10 october dit jaar)
heeft ETA in de 50 jaar van zijn bestaan bijna duizend dodelijke
slachtoffers gemaakt (dat wil zeggen bijna 20 per jaar) - waarbij het
geen kwaad kan dat we ons afvragen hoeveel daarvan daadwerkelijk voor
rekening van ETA komen en hoeveel voor valse-vlag-operaties om ETA te
kunnen beschuldigen... Zoals ik echter in dat artikel al zei, heeft
Franco véél, zéér veel meer doden op zijn geweten door zijn opstand
tegen de wettige Republiek Spanje (in de Burgeroorlog, 1936-1939, en
later tijdens zijn dictatuur, die voortduurde tot na zijn dood op 20
november 1975).
Of,
om het zo te stellen dat iedereen het kan begrijpen: hoeveel doden
vallen er door het verkeersterrorisme (te hoge snelheid, vooral in
combinatie met alcohol? Dat zijn er beslist héél wat meer.
Rekening
houdend met het voorafgaande is het verrassend (niet zo erg verrassend
overigens, zoals ik later zal toelichten), dat de schuldigen van het
franquisme gewoon rustig op hun oude dag stierven of nog steeds rustig
voortleven, velen nog steeds op hoge posities. Er is geen
Neurenberg-achtig proces geweest tegen de oorlogsmisdadigers van de
franquistische Burgeroorlog. Integendeel, bij de dood van Franco werd
besloten tot een "vreedzame overgang", om ongeregeldheden in Spanje te
voorkomen (en om ervoor te zorgen dat de fascisten niet gestraft zouden
worden). De laatste tijd wordt er regelmatig gesproken over een "Memoria
Histórica" [Historisch Geheugen],
maar ook dat is vooral symbolisch, want het régime weigert conclusies
te trekken uit alles wat bekend is - en beslist niet door gebrek aan
bijzonderheden. De lijst van over de Burgeroorlog en over het franquisme
gepubliceerde boeken is eindeloos. In veel Spaanse dorpen weten de
ouderen nog precies wie hun familieleden verrieden aan de fascisten en
wie hen mee "uit wandelen" namen om hen langs een stille landweg te
vermoorden.
Bij
een iets nadere beschouwing van de Spaanse regering is het niet meer zo
moeilijk te begrijpen waarom de situatie nog steeds zo sterk doet
denken aan de tijd van Franco. Koning Juan Carlos de Borbón zwoer
indertijd geen trouw aan de Spaanse grondwet, maar aan de beginselen van
de Movimiento [de franquistische Beweging], zoals duidelijk te zien is in de hierna tussengevoegde video.
In de niet-geautoriseerde biografie van Juan Carlos, Un rey golpe a golpe
(door Patricia Sverlo), wordt overduidelijk uiteengezet hoe hij werd
geselecteerd en voorbereid ("atado y bien atado" - "stevig gebonden",
zoals de dictator zou zeggen) om het franquisme in ere te houden. Niet
alleen dat... het boek legt ook uit hoe de PSOE ontdaan werd van de
meest linkse elementen, zodat de partij kon deelnemen aan het type
kapitalistische staat dat een rustige toekomst zou waarborgen voor de
franquistische fascisten en hun erfgenamen.
Toen in 1975 als eerste
stap van de "overgang" toestemming werd gegeven voor het oprichten voor
"politieke associaties", verbonden de postfascisten zich in de "Alianza
Popular", die na enige jaren haar naam veranderde in Partido Popular, de
partij die nog steeds de PSOE de meeste kopzorgen bezorgt. [foto:
Dwarslezer - Peñiscola, lente 1975: het frisdrankbedrijf Kas maakte
reclame voor het mengen van hun drank met vodka onder de spreuk
"associaties toegestaan".]
Niet
alleen de koning van de Spaanse staat is een rechtstreekse opvolger van
dictator Franco. Ook veel politici van het régime Zapatero en mensen op
hoge posten hebben stevige wortels in het franquisme. Voor een eerste
overzicht verwijs ik naar El franquismo y lo de hoy [Het franquisme en wat we tegenwoordig hebben] in El Manifiesto van 13 december 2008).
Door
de, zowel door de PP als door de PSOE, tegen ETA gerichte propaganda,
waarbij de laatste jaren (ook door alle massamedia) nog uitsluitend
verwezen wordt naar "de terroristische bende ETA", heeft de PSOE zich nu
in een positie gemanoeuvreerd, waarin het niet meer mogelijk is (ook al
zou ze begrijpen dat enkel een dialoog tussen alle sectoren van de
Baskische bevolking tot een blijvende oplossing van de huidige problemen
kan leiden) om haar hardhandige benadering (eventueel gedeeltelijk) te
laten varen, uit angst dat de PP de volgende verkiezingen zal winnen.
Een groot deel van de bevolking laat zich nog steeds manipuleren door de
Katholieke kerk, de trouwste bondgenoot van Franco (naast de Italiaanse
fascisten en de Duitse nazi's gedurende de Burgeroorlog) en nog een
heleboel Spanjaarden zijn intussen, na de jarenlange officiële
propaganda, zó bezeten van paniek voor ETA, dat ze alles zullen steunen
wat tegen ETA is.
Op
dit moment is de situatie al zover geëvolueerd dat elke linkse beweging
in het Baskenland (die niet eens politiek hoeft te zijn), bijna
automatisch beschouwd wordt als een dekmantel voor ETA. Zo probeerde het
régime vóór de laatste Europese verkiezingen de partij II-SP
(Iniciativa Internacionalista-Solidaridad entre los Pueblos [Internationalistisch Initiatief - Solidariteit tussen de Volkeren]) te verbieden, op verdenking een dekmantel te zijn van Batasuna (ABC,
2 mei 2009), een al eerder verboden politieke partij (zoals talloze
andere partijen), wegens de verdenking een dekmantel te zijn van ETA. In
het geval van II-SP lukte dat niet, maar desalniettemin beschuldigden
niet lang daarna (El País,
22 juni dit jaar) de PSOE en de PP opnieuw II-SP, deze keer wegens het
dreigen met aanslagen, terwijl Alfonso Sastre, kandidaat voor II-SP, de
vorige dag in een in de Baskische krant GARA
gepubliceerd artikel een waarschuwing opnam, een advies om eindelijk te
komen tot een dialoog, en geenszins een dreigement uitsprak:
Maar als we naar de bodem van de kwestie
gaan, en ik richt me nu tot de PSOE, de partij die ik graag tenminste
een gedeelte van haar verloren eer zou zien herwinnen: is het waar -
zelfs mogelijk - dat u niet ziet dat het probleem niet is dat er sprake
is van een kleine (maar zelfs enorme) bende moordenaars met grote
hoektanden en bloeddorstig die, zoals u en uw vrienden zeggen, niets
anders kunnen en wensen dan doden? Is het dan waar dat u iets zo
duidelijk zichtbaars niet ziet: dat er hier sprake is van een ernstig
politiek conflict, dat alleen op politieke basis kan worden opgelost? Is
het tenslotte écht waar dat u er zich nog steeds geen rekenschap van
hebt gegeven dat de oplossing van dit conflict, dat zoveel leed
veroorzaakt, ligt in de mogelijkheid van overleg? Naar welke «meer
overtuigende» middelen verwijst u, meneer López [Patxi López van de Baskische tak van de PSOE, voorzitter van de Baskische deelregering]? Staat u soms achter de gasvormige ideeën van dat zielige typetje van de PP, dat ik eerder citeerde? [Carlos Iturgaiz had voorgesteld alle ETA-leden en "alles wat terrorisme betekent" te vergassen.]
Als dat zo is, dan hoop ik dat jullie
gebiecht hebben, want dan wachten en bedreigen ons tijden met veel pijn
in plaats van de vrede, die uiteraard nooit bereikt kan worden als u
besluit om een groter of kleiner deel van ons te vernietigen in die
nieuwe, door dat personage Iturgaiz geïnspireerde, gaskamers. Arme wij,
maar ook: arme jullie!
De
voorlopig droevige climax van de anti-Baskische onderdrukking vond de
24e van deze maand plaats, toen de Spaanse politie en de Guardia Civil
met in totaal 650 agenten (Kaosenlared,
24 november) 's morgens in alle vroegte in woningen binnenvielen en
daar 36 jongeren arresteerden, door de Catalaanse TV-zender TV3 omschreven als "veronderstelde leden van SEGI, dat beschouwd wordt als de jeugdtak van Batasuna".
Volgens de minister van Binnenlandse Zaken is daarmee "de jeugdopleiding van ETA ... onthoofd". (El País, 24 november, en het grootste deel van de gelijkgeschakelde Spaanse pers). En dat, terwijl mij de informatie van TV3 veel waarschijnlijker lijkt, dat verondersteld wordt dat de gearresteerden lid zijn van SEGI, en dat SEGI beschouwd wordt als de jeugdtak van Batasuna. Als er daarbij ook nog rekening mee wordt gehouden dat Batasuna verboden werd omdat het beschouwd
werd als politieke tak van ETA, dan kan men concluderen dat in
Baskenland de situatie precies hetzelfde is als tijdens de dictatuur van
Franco, toen iedereen die het niet eens was met het régime automatisch
een 'rooie' was.
Bij
92 huiszoekingen werden bovendien "documentatie en publicaties van SEGI
en ETA gevonden, informatiedragers, materiaal voor het maken van
explosieven en brandbommen, 6.000 euro in enveloppen en handgeschreven
aantekeningen met nummerborden (La Vanguardia, 24 november).
Kennelijk is het in Baskenland niet meer toegestaan politieke documentatie in zijn bezit te hebben [hoe zit het dan met de politieke vrijheden in de zo geprezen Spaanse democratie?], of bijv. USB-sticks, lucifers, benzine voor aanstekers of alcohol om wonden te ontsmetten, of vuurwerk voor een feestje [tenslotte allemaal dingen waarmee explosieven en brandbommen kunnen worden gemaakt].
En waarom zou iemand geen geld mogen bewaren in enveloppen? Of mag dat
alleen in een brandkast (of in een belastingparadijs, zoals beslist het
geval is bij één of meer Spaanse politici)? En
-wat eng!- handgeschreven aantekeningen! Misschien
college-aantekeningen van een student? En met nummerborden verwacht ik
niet dat er gauw een oorlog begonnen zal worden, toch?
Het rechtse dagblad Diario Crítico (24 november) beschouwt SEGI "als het ETA-equivalent van het fascistische 'Frente de Juventudes' [Jeugdfront]". Voor hetzelfde geld hadden ze de "Guerrilleros de Cristo Rey" [Guerrilleros van Christus Koning]
kunnen noemen, de katholiek-fascistische knokploegen uit het laatste
decennium van Franco's dictatuur. Bij deze krant zullen ze wel weten
waarom ze dit vermelden, ik zie het verband niet, maar ik ben
-uiteraard!- ook geen fascist...
De Portugese publicatie Esquerda.net
spreekt anderzijds over "34 jonge Baskische strevers naar
onafhankelijkheid", en daarmee slaan ze de spijker op de kop. De
slachtoffers van het terrorisme zijn de Spaanse politiek volledig worst.
Zij worden alleen gebruikt voor het bereiken van haar eigen doeleinden:
het handhaven van de eenheid van de Spaanse staat, zoals Franco
gedecreteerd had, en elke poging om onafhankelijkheid te verkrijgen moet
afgestraft worden. In plaats van de mensenrechten en de politieke
rechten te respecteren, kunnen de politici niet anders reageren dan het
hondje van Pavlov, zodra ze verwachten dat iemand de mogelijke
onafhankelijkheid van het Baskenland zou kunnen overwegen. Ze moeten er
beslist van overtuigd zijn dat een, democratische, meerderheid een
dergelijke optie zou steunen, want waarom zouden ze anders zo bang zijn
voor een echt politiek debat? Wat hebben ze te verliezen? De
dankbaarheid van de dictator? Die is al lang tot stof vergaan en zal
zeker niet terugkomen om zijn 'trouweloze' dienaars te straffen...
Ik
ben ervan overtuigd dat Alfonso Sastre al het gelijk van de wereld
heeft (en hij is niet de enige) als hij een oproep doet tot een
politieke oplossing via overleg. Zonder overleg zullen de gevolgen
rampzalig zijn. Dat is geen dreigement, maar de uitkomst van mijn (onze)
analyse van de huidige situatie.
En
als Zapatero het aantal nodeloze doden in Spanje wil terugdringen, laat
hij zich dan inzetten om voor elkaar te krijgen dat auto's voorzien
worden van apparatuur waarmee (via sensoren op het stuur) nagegaan kan
worden of de bestuurder alcohol gedronken heeft, in welk geval de motor
niet opstart. Of hij zou gewoon kunnen beginnen met het veiliger maken
van veel wegen (wegdek, bochten, signalisering, enz.).
Onder de titel Griep treft vooral jonge kinderen geeft de Spits van
vandaag ons een aantal bijzonderheden over het aantal grieppatiënten,
een en ander op grond van gegevens van de "Grote Griepmeting" en van
onderzoeksinstituut Nivel. Er is een bijv. "in de afgelopen week" een
sterke toename geweest van "het aantal jonge kinderen (0-14 jaar) dat
griep heeft". Het is echter moeilijk vast te stellen om hoeveel kinderen
het precies gaat, want "in deze leeftijdsgroep is het aantal deelnemers
aan de griepmeting relatief klein". "Ook binnen andere leeftijdsgroepen
neemt het aantal griepgevallen toe" en "vorige week had ruim een half
procent van de Nederlandse bevolking griep."
Zie
hoe hier steeds over "griep" gesproken wordt, en niet over "A/H1N1",
"Mexicaanse griep" of "Varkensgriep", nee: "griep", zonder nadere
specificatie.
Pas
in het tweede deel van het artikel wordt, in een andere context (de
vaccinaties) gesproken over "de Mexicaanse griep", bijv. over hoeveel
mensen zijn/worden opgeroepen om zich te laten inenten.
En aan het eind van het artikel wordt dan weer verwezen naar de website van de Grote Griepmeting, waar "actuele informatie beschikbaar [is] over het aantal griepgevallen in Nederland".
Het
is duidelijk dat wij, oppervlakkige lezers als we geacht worden te
zijn, automatisch moeten concluderen dat de toename van het aantal
grieppatiënten betrekking heeft op het aantal mensen dat aan de
Varkensgriep lijdt. Dat staat echter nergens en het kan best in 95% van
de vermelde gevallen gaan om besmettingen met de gewone seizoensgriep.
Waarom
is de Varkensgriep overigens in Nederland plotseling van naam
veranderd, in "Mexicaanse griep"? Is de politiek misschien bang dat er
flauwe grapjes worden gemaakt over de 'varkens', die ons proberen bang
te maken om ons ook in deze tijd van crisis nog geld uit de zak te
kunnen kloppen (met de steun van de Nederlandse overheid)?
Men
kan het proberen te ontkennen (en dat gebeurt ongetwijfeld door
Washington en al haar hielenlikkers, zoals de Nederlandse Balkenbende en
de hele neoliberale kliek van de EU), maar de houding van het régime
van Barack "Change" Obama kan maar op één ding wijzen: het is duidelijk
dat de Iraakse olie de VS niet in grote hoeveelheden zal bereiken. Ook
over de in Afghanistan aan te leggen pijpleidingen twijfelt Obama, maar
stiekem hoopt hij toch dat er met enkele dorpsladingen kanonnenvoer nog
wat te redden valt, maar voor alle zekerheid wordt er vast driftig naar
andere bronnen gezocht.
Het
is dan ook niet vreemd dat er in Washington steeds meer blikken in de
richting van Zuid-Amerika gericht worden, want daar bevinden zich nog
grote hoeveelheden aardolie en aardgas, om dan nog maar niet te spreken
over andere grondstoffen.
Een
duidelijke aanwijzing dat Obama dezelfde politiek blijft volgen van
zijn voorgangers (dat was al te voorvoelen toen hij de minister van
oorlog van Bush overnam) is de verlenging van de economische blokkade
van Cuba (Trouw,
28 october 2009). Hij was misschien een jaar geleden werkelijk van plan
iets te veranderen, maar het is duidelijk dat zijn reclamespreuk toch
een brug te ver was. Hij gebruikt hem de laatste tijd niet meer, en het
zou ook een beetje lullig klinken om hem te horen zeggen "No, we
cannot!".
Een
andere stap is het feit dat de in 1950 opgeheven Vierde Vloot in 2008
weer uit de mottenballen gehaald is en zich in de Caraïbische Zee (op
schootsafstand van de Venezolaanse kust) en voor de kust van Centraal en
Zuid-Amerika (US Navy, 24 april 2008 en BBC News, 23 juli 2008) rondvaart, terwijl Venezuela ook al bedreigd wordt door de NAVO-bases, zogenaamde "vooruitgeschoven posten" (CNN,
30 october 2009) op de Nederlandse Antillen (Aruba en Curaçao). Ook
elders in de regio bevinden zich nog Verenigdestaatse legerbases, zoals
in Honduras.
En
het laatste, het meest bedreigende teken aan de wand is de overeenkomst
tussen Colombia en de Verenigde Staten, waarbij de Verenigde Staten
gebruik mogen maken van nog eens zeven legerbases in dat land, en
bovendien van civiele vliegvelden en andere civiele faciliteiten (NRC,
31 october 2009). Hierbij wordt gesuggereerd dat deze verhoging van de
militaire aanwezigheid in Colombia te maken heeft met de strijd tegen de
productie van en de handel in drugs. Het zal eerder andersom zijn: het
zal de bedoeling zijn om er zeker voor te zorgen dat er in de Verenigde
Staten een ruime handel in drugs mogelijk blijft. Tenslotte is de
drugsproductie- en handel in Afghanistan ook disproportioneel toegenomen
sedert de moorddadige activiteiten van de NAVO en de VS in dat land
(zie o.a. Prison Planet, 20 augustus 2009).
De ware bedoeling van de toegenomen Verenigdestaatse militaire aanwezigheid staat niet in het officiële verdrag vermeld, maar wel in een brief van de US Air Force aan het Verenigdestaatse Congres van mei dit jaar.
Op
bladzijde 219 van die brief staat met betrekking tot de basis
Palanquero de volgende veelzeggende zin: "Development of this CSL [Cooperative Security Location]
provides a unique opportunity for full spectrum operations in a
critical sub region of our hemisphere where security and stability is
under constant threat from narcotics funded terrorist insurgencies,
anti-US governments, endemic poverty and recurring natural disasters." [De
ontwikkeling van deze Coöperatieve Veiligheidslocatie biedt een unieke
mogelijkheid voor operaties op alle niveaux in een subregio van ons
halfrond, waar de veiligheid en de statiliteit voortdurend bedreigd
worden door met drugsgeld betaalde terroristische opstanden, anti-VS
regeringen, structurele armoede en steeds terugkerende natuurrampen"].
Het
punt waarom dit hele verdrag draait, al staat het dan niet in het
verdrag zelf zijn die "anti-VS regeringen", met name die van Venezuela,
Bolivia, Cuba en Ecuador, en uiteraard niet die regeringen of de
bevolking van die landen, want mensenlevens tellen niet voor de
Verenigdestaatse politiek (denk maar aan de doden in Hiroshima en
Nagasaki, in Vietnam, in Irak of in de door hartevriend Israël
uitgehongerde en platgebombardeerde Gaza-strook), maar uitsluitend de
grondstoffen in die landen.
Toevallig viel mijn oog op de nevenstaande link op een pagina van de Barcelonese krant La Vanguardia. De tekst meldt: "bijna duizend doden in de vijftig jaar van haar bestaan" (van de Baskische onafhankelijkheidsbeweging ETA).
Ongetwijfeld
zullen er al meer mensen naar gevraagd hebben, maar nu wil ík het ook
wel eens weten: hoeveel doden heeft de Spaanse burgeroorlog onder
leiding van Franco (1936-1939), zijn dictatuur (van de burgeroorlog tot
zijn dood in 1975) en zijn nog steeds niet helemaal verdwenen
fascistische mentaliteit gekost?
Ofschoon
Franco beslist heel wat meer dan "bijna duizend" doden gekost heeft,
lopen zijn misdadigers, voorzover ze niet rustig doodgegaan zijn, nog
rustig rond, en bekleden sommigen daarvan zelfs de laatste jaren nog
hoge functies (of hebben die bekleed). ETA-leden daarentegen worden
zwaar vervolgd en buitensporig gestraft (als ze al niet doodgeschoten
worden). En dan te denken dat ETA niet eens bestaan had, als Franco en
zijn maats zich niet aan de Spaanse Republiek vergrepen hadden, zodat
eigenlijk die "bijna duizend" doden op het conto van Franco en het
Spaanse fascisme geschreven zouden moeten worden...
We
hadden het kunnen weten: toen de Balkenbende besloot om per 1 augustus
2006 mee te gaan helpen om de Verenigdestaatse kastanjes uit het vuur te
halen (voor een periode van maximaal twee jaar),
was al duidelijk dat het daar niet zou blijven, al was het alleen al om
de graagte waarme Balkenende de hielen (of wat dan ook) van
oorlogsmisdadiger George W. Bush likte. En inderdaad. Er was weliswaar
afgesproken dat in 2008 andere landen soldaten naar Afghanistan zouden
sturen om daar Afghaanse burgers en verzetsstrijders uit te moorden en
er eventueel zelf te worden doodgeschoten, maar in 2008 werd desondanks
besloten de missie nog maar een keer te verlengen voor twee jaar.
Daar
zou het dan toch écht bij blijven. De laatste Nederlandse militairen
zouden per december 2010 uit Afghanistan vertrokken moeten zijn. Dit
schreef de Balkenbende op 30 november 2007 aan de Tweede Kamer: "Dit
alles afwegende is de regering bereid de leidende Nederlandse
verantwoordelijkheid ter ondersteuning van de Afghaanse autoriteiten in
Uruzgan, zowel militair als op het gebied van opbouw en bestuur, te
behouden voor een additionele, in de tijd begrensde, periode van twee
jaar, dat wil zeggen van 1 augustus 2008 tot 1 augustus 2010."
Ruim
voor het einde van de tweede periode van Nederlandse soldaten in
Uruzgan (Afghanistan), wordt er echter alweer van diverse kanten weer
geroerd in de bloederige en stinkende pot van de kapitalische
internationale die ondanks Vietnam nog niets wijzer geworden is:
Op 23 september gaf Maxime Verhagen, minister van buitenlandse zaken, te kennen dat hij niet wist "of wij alles [het moorden enzo in Afghanistan] op anderen kunnen afschuiven" (NRC/Handelsblad, 24 september 2009).
Ook
de minister van oorlog, de zogenaamde 'christen' Eimert van Middelkoop,
wil eigenlijk wel met een "provinciaal reconstructieteam"(PRT) van
maximaal 500 soldaten in Afghanistan blijven. Hij wil dan wel niet
speculeren over wat er na 2010 moet gebeuren, maar is toch wel van
mening dat "er altijd missies mogelijk blijven, ook in Afghanistan". (NRC/Handelsblad, 25 september 2009)
Wouter
Bos, vice-premier, heeft echter te kennen gegeven dat het na de lopende
missie afgelopen moet zijn, dan "is er geen ruimte meer om militairen
achter te laten in Uruzgan". Collega vice-premier Rouvoet, ook al een
zogenaamde 'christen' is echter niet zo duidelijk: "Als er verzoeken
komen om ergens in Afghanistan bij te dragen, zullen wij die wegen." (de Volkskrant, 25 september 2009)
Intussen meldde het ANP dan
weer dat de VS, Australië en Afghanistan benadrukt hebben dat ze willen
dat Nederland langer in Afghanistan blijft. Dat is althans wat Maxime
Verhagen aan de Tweede Kamer schrijft. (De Pers, gisteren)
Terwijl
de situatie in Afghanistan steeds meer op die in Vietnam (1957-1975)
gaat lijken en allerlei hoge Verenigdestaatse militairen te kennen geven
dat het het beste is zich terug te trekken uit Afghanistan (zie o.a. De Pers van 12 augustus, Trouw van 31 augustus, La Vanguardia van 9 september, de New York Times van 13 september, NRC/Handelsblad van
26 september dit jaar), kunnen we er donder op zeggen dat er ook na
2010 nog Nederlandse soldaten zullen moorden en doodgeschoten zullen
worden en dat er nog kapitalen aan Nederlands geld verspild zullen
worden aan de kapitalistische plannetjes van de Verenigde Staten.
Tenslotte is Wouter 'draaikont' Bos de enige die gezegd heeft dat het in
2010 afgelopen is voor de Nederlandse oorlogsactiviteiten in
Afghanistan.
En dat allemaal omdat Balkenende het zo leuk vindt om in het Witte Huis in Washington ontvangen te worden...
Gisteren meldden diverse kranten (zie bijv. NRC en El País)
dat Venezuela in Rusland 92 tanks gekocht heeft, alsmede
luchtafweergeschut. Net zoals Hugo Chávez, lijkt dit ook mij een logisch
gevolg van de pogingen van de Verenigde Staten om Venezuela (maar ook
Bolivia, Ecuador en Brazilië) militair onder druk te zetten door naast
de NAVO-basis op de Nederlandse Antillen nu ook gebruik te gaan maken
van niet minder dan zeven militaire bases in het buurland Colombia (zie Global Research van 23 juli dit jaar).
Volgens
de neerbuigende opmerkingen van de toenmalige Nederlandse minister van
oorlog Henk Kamp over de Venezolaanse strijdkrachten, zou zelfs het
Nederlandse leger met gemak een Venezolaanse aanval kunnen stoppen (zie Elsevier,
9 maart 2006). Om dus bestand te zijn tegen een aanval door de
Verenigde Staten en het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen, de NAVO,
is het helaas maar al te hard nodig dat Venezuela krachtig investeert in
wapens.
Toch menen "critici" dat Venezuela op deze manier een
wapenwedloop start in Latijns-Amerika. Die, onvermijdelijk rechtse,
"critici", die NRC niet bij naam noemt, zijn ongetwijfeld
dezelfde leeghoofden (of perverse leugenaars) die ook vinden dat Israel
het recht heeft om 'zichzelf te verdedigen' tegen de enkele vliegende
kachelpijpen die door Hamas in het wilde weg op Israel werden
afgeschoten en daarbij meestal geen of nauwelijks schade aanrichtten.
De Venezolaanse krant El Universal citeerde
gisteren Ian Nelly, een woordvoerder van het Verenigdestaatse
ministerie van buitenlandse zaken, als volgt: "De door Venezuela geuite
wens om haar wapenarsenaal uit te breiden verontrust ons, want wij zijn
van mening dat deze een ernstige bedreiging vormt voor de stabiliteit in
Latijns Amerika". Ook deze opmerking gaat domweg (letterlijk!) voorbij
aan de ernstige bedreiging voor die statilibeit die gevormd wordt door
de zeven militaire basis van de VS in Colombia.
Ook Hillary Clinton, de Verenigdestaatse minister van buitenlandse zaken, heeft zich vandaag in dezelfde zin uitgelaten (Reuters, vandaag)
Net
zoals die kapitalistenslaven, die gemakshalve vergeten dat de
kachelpijpen van Hamas een wanhopige reactie zijn op (en de consequentie
van) de oorlogsmisdaden die Israel al meer dan 60 jaar pleegt tegen de
Palestijnen, vergeten deze "critici" gemakshalve dat in 2002 met behulp
van de CIA een -gelukkig mislukte- staatsgreep gepleegd werd tegen Hugo
Chávez en dat er al regelmatig dreigende taal is uitgesproken jegens de
wettige Venezolaanse president - ook door de Nederlandse minister (zie
boven). De techniek bestaat er dus in simpelweg aan de basisoorzaak van
alle spanningen (de agressieve houding van de Verenigde Staten jegens
Venezuela, resp. de Israelische oorlogsmisdaden jegens de Palestijnen)
voorbij te gaan en de reactie daarop te beschouwen als een spontane en
onbegrijpelijke daad van agressie jegens de onschuldige Verenigde Staten
en Israel.
Een bijgedachte van het Verenigdestaatse régime zal
ongetwijfeld zijn dat het de moeite waard is om hetzelfde truukje te
herhalen dat uiteindelijk de Sovjet-Unie op de knieën dwong. De truuk is
heel simpel en bestaat erin dat de VS zoveel geld uitgeeft aan
wapentuig om "de vijand" te bedreigen (en geld hebben ze genoeg in de
VS, want de gewone bevolking kan daar onbeperkt worden uitgeperst), dat
de andere partij dusdanig veel geld zou moeten uittrekken dat de
plaatselijke bevolking daar het slachtoffer van zou worden.
Dezelfde
truuk wordt nu met Rusland uitgehaald, door het land aan alle kanten in
te sluiten door nieuwe NAVO-leden en door een raketschild (zogenaamd ter
bescherming tegen Iran).
En nu de olieprijs (en dus het inkomen van
Venezuela) drastisch gedaald is, is kennelijk het moment aangebroken om
ook Venezuela onder druk te zetten om geld dat voor de bevolking bedoeld
is uit te geven aan wapentuig. Ongetwijfeld in de hoop dat de bevolking
Hugo Chávez af zal willen zetten...
