Eerlijk
gezegd weet ik niet wat voor (beroeps)opleiding José Luis Rodríguez
Zapatero (binnen en buiten Spanje vaak afgekort tot Zapatero) heeft
gevolgd, maar... ik weet wel dat hij niet erg geschikt is als politicus.
Hij
heeft inderdaad tijdens zijn eerste regeerperiode zijn belofte
uitgevoerd dat hij de Spaanse deelname aan de oorlog in Irak zou
beëindigen, maar die goede beslissing deed hij een half jaar geleden
weer teniet door troepen naar Afghanistan te sturen, die -volgens de
minister van oorlog, Carme Chacón- niet op korte termijn zullen worden
teruggetrokken (La Voz de Galicia, 10 october 2009).
Het
is ook een feit dat hij af en toe maatregelen neemt die de
postfascistische Partido Popular (PP) niet naar de zin zijn, zoals op
het gebied van onderwijs of de herziening van de Abortuswet, ook al
bedreigt de katholieke kerk iedereen die die wet steunt met automatische
excommunicatie.
Maar
voor de rest lijkt zijn régime (net als zijn partij, de PSOE,
letterlijk Spaanse Socialistische Arbeiderspartij) vooral bezig met de
wens om de komende verkiezingen niet aan de PP te verliezen. Het
favoriete onderwerp daarbij is de strijd tegen het "terrorisme van ETA",
die zoals iedereen weet -of zou moeten weten- een beweging is die
ijvert voor de Baskische onafhankelijkheid. (De afkorting staat voor Euskadi ta Askatasuna, d.w.z. Baskenland en Vrijheid)
. Deze
beweging ontstond in 1959 uit de strijd tegen de dictatuur van Franco,
die zich in het Baskenland nog wreder deed voelen dan in de rest van
Spanje.
Zoals ik onlangs ergens las (zie mijn artikel Hoeveel doden door Franco en het franquisme? van 10 october dit jaar)
heeft ETA in de 50 jaar van zijn bestaan bijna duizend dodelijke
slachtoffers gemaakt (dat wil zeggen bijna 20 per jaar) - waarbij het
geen kwaad kan dat we ons afvragen hoeveel daarvan daadwerkelijk voor
rekening van ETA komen en hoeveel voor valse-vlag-operaties om ETA te
kunnen beschuldigen... Zoals ik echter in dat artikel al zei, heeft
Franco véél, zéér veel meer doden op zijn geweten door zijn opstand
tegen de wettige Republiek Spanje (in de Burgeroorlog, 1936-1939, en
later tijdens zijn dictatuur, die voortduurde tot na zijn dood op 20
november 1975).
Of,
om het zo te stellen dat iedereen het kan begrijpen: hoeveel doden
vallen er door het verkeersterrorisme (te hoge snelheid, vooral in
combinatie met alcohol? Dat zijn er beslist héél wat meer.
Rekening
houdend met het voorafgaande is het verrassend (niet zo erg verrassend
overigens, zoals ik later zal toelichten), dat de schuldigen van het
franquisme gewoon rustig op hun oude dag stierven of nog steeds rustig
voortleven, velen nog steeds op hoge posities. Er is geen
Neurenberg-achtig proces geweest tegen de oorlogsmisdadigers van de
franquistische Burgeroorlog. Integendeel, bij de dood van Franco werd
besloten tot een "vreedzame overgang", om ongeregeldheden in Spanje te
voorkomen (en om ervoor te zorgen dat de fascisten niet gestraft zouden
worden). De laatste tijd wordt er regelmatig gesproken over een "Memoria
Histórica" [Historisch Geheugen],
maar ook dat is vooral symbolisch, want het régime weigert conclusies
te trekken uit alles wat bekend is - en beslist niet door gebrek aan
bijzonderheden. De lijst van over de Burgeroorlog en over het franquisme
gepubliceerde boeken is eindeloos. In veel Spaanse dorpen weten de
ouderen nog precies wie hun familieleden verrieden aan de fascisten en
wie hen mee "uit wandelen" namen om hen langs een stille landweg te
vermoorden.
Bij
een iets nadere beschouwing van de Spaanse regering is het niet meer zo
moeilijk te begrijpen waarom de situatie nog steeds zo sterk doet
denken aan de tijd van Franco. Koning Juan Carlos de Borbón zwoer
indertijd geen trouw aan de Spaanse grondwet, maar aan de beginselen van
de Movimiento [de franquistische Beweging], zoals duidelijk te zien is in de hierna tussengevoegde video.
In de niet-geautoriseerde biografie van Juan Carlos, Un rey golpe a golpe
(door Patricia Sverlo), wordt overduidelijk uiteengezet hoe hij werd
geselecteerd en voorbereid ("atado y bien atado" - "stevig gebonden",
zoals de dictator zou zeggen) om het franquisme in ere te houden. Niet
alleen dat... het boek legt ook uit hoe de PSOE ontdaan werd van de
meest linkse elementen, zodat de partij kon deelnemen aan het type
kapitalistische staat dat een rustige toekomst zou waarborgen voor de
franquistische fascisten en hun erfgenamen.
Toen in 1975 als eerste
stap van de "overgang" toestemming werd gegeven voor het oprichten voor
"politieke associaties", verbonden de postfascisten zich in de "Alianza
Popular", die na enige jaren haar naam veranderde in Partido Popular, de
partij die nog steeds de PSOE de meeste kopzorgen bezorgt. [foto:
Dwarslezer - Peñiscola, lente 1975: het frisdrankbedrijf Kas maakte
reclame voor het mengen van hun drank met vodka onder de spreuk
"associaties toegestaan".]
Niet
alleen de koning van de Spaanse staat is een rechtstreekse opvolger van
dictator Franco. Ook veel politici van het régime Zapatero en mensen op
hoge posten hebben stevige wortels in het franquisme. Voor een eerste
overzicht verwijs ik naar El franquismo y lo de hoy [Het franquisme en wat we tegenwoordig hebben] in El Manifiesto van 13 december 2008).
Door
de, zowel door de PP als door de PSOE, tegen ETA gerichte propaganda,
waarbij de laatste jaren (ook door alle massamedia) nog uitsluitend
verwezen wordt naar "de terroristische bende ETA", heeft de PSOE zich nu
in een positie gemanoeuvreerd, waarin het niet meer mogelijk is (ook al
zou ze begrijpen dat enkel een dialoog tussen alle sectoren van de
Baskische bevolking tot een blijvende oplossing van de huidige problemen
kan leiden) om haar hardhandige benadering (eventueel gedeeltelijk) te
laten varen, uit angst dat de PP de volgende verkiezingen zal winnen.
Een groot deel van de bevolking laat zich nog steeds manipuleren door de
Katholieke kerk, de trouwste bondgenoot van Franco (naast de Italiaanse
fascisten en de Duitse nazi's gedurende de Burgeroorlog) en nog een
heleboel Spanjaarden zijn intussen, na de jarenlange officiële
propaganda, zó bezeten van paniek voor ETA, dat ze alles zullen steunen
wat tegen ETA is.
Op
dit moment is de situatie al zover geëvolueerd dat elke linkse beweging
in het Baskenland (die niet eens politiek hoeft te zijn), bijna
automatisch beschouwd wordt als een dekmantel voor ETA. Zo probeerde het
régime vóór de laatste Europese verkiezingen de partij II-SP
(Iniciativa Internacionalista-Solidaridad entre los Pueblos [Internationalistisch Initiatief - Solidariteit tussen de Volkeren]) te verbieden, op verdenking een dekmantel te zijn van Batasuna (ABC,
2 mei 2009), een al eerder verboden politieke partij (zoals talloze
andere partijen), wegens de verdenking een dekmantel te zijn van ETA. In
het geval van II-SP lukte dat niet, maar desalniettemin beschuldigden
niet lang daarna (El País,
22 juni dit jaar) de PSOE en de PP opnieuw II-SP, deze keer wegens het
dreigen met aanslagen, terwijl Alfonso Sastre, kandidaat voor II-SP, de
vorige dag in een in de Baskische krant GARA
gepubliceerd artikel een waarschuwing opnam, een advies om eindelijk te
komen tot een dialoog, en geenszins een dreigement uitsprak:
Maar als we naar de bodem van de kwestie
gaan, en ik richt me nu tot de PSOE, de partij die ik graag tenminste
een gedeelte van haar verloren eer zou zien herwinnen: is het waar -
zelfs mogelijk - dat u niet ziet dat het probleem niet is dat er sprake
is van een kleine (maar zelfs enorme) bende moordenaars met grote
hoektanden en bloeddorstig die, zoals u en uw vrienden zeggen, niets
anders kunnen en wensen dan doden? Is het dan waar dat u iets zo
duidelijk zichtbaars niet ziet: dat er hier sprake is van een ernstig
politiek conflict, dat alleen op politieke basis kan worden opgelost? Is
het tenslotte écht waar dat u er zich nog steeds geen rekenschap van
hebt gegeven dat de oplossing van dit conflict, dat zoveel leed
veroorzaakt, ligt in de mogelijkheid van overleg? Naar welke «meer
overtuigende» middelen verwijst u, meneer López [Patxi López van de Baskische tak van de PSOE, voorzitter van de Baskische deelregering]? Staat u soms achter de gasvormige ideeën van dat zielige typetje van de PP, dat ik eerder citeerde? [Carlos Iturgaiz had voorgesteld alle ETA-leden en "alles wat terrorisme betekent" te vergassen.]
Als dat zo is, dan hoop ik dat jullie
gebiecht hebben, want dan wachten en bedreigen ons tijden met veel pijn
in plaats van de vrede, die uiteraard nooit bereikt kan worden als u
besluit om een groter of kleiner deel van ons te vernietigen in die
nieuwe, door dat personage Iturgaiz geïnspireerde, gaskamers. Arme wij,
maar ook: arme jullie!
De
voorlopig droevige climax van de anti-Baskische onderdrukking vond de
24e van deze maand plaats, toen de Spaanse politie en de Guardia Civil
met in totaal 650 agenten (Kaosenlared,
24 november) 's morgens in alle vroegte in woningen binnenvielen en
daar 36 jongeren arresteerden, door de Catalaanse TV-zender TV3 omschreven als "veronderstelde leden van SEGI, dat beschouwd wordt als de jeugdtak van Batasuna".
Volgens de minister van Binnenlandse Zaken is daarmee "de jeugdopleiding van ETA ... onthoofd". (El País, 24 november, en het grootste deel van de gelijkgeschakelde Spaanse pers). En dat, terwijl mij de informatie van TV3 veel waarschijnlijker lijkt, dat verondersteld wordt dat de gearresteerden lid zijn van SEGI, en dat SEGI beschouwd wordt als de jeugdtak van Batasuna. Als er daarbij ook nog rekening mee wordt gehouden dat Batasuna verboden werd omdat het beschouwd
werd als politieke tak van ETA, dan kan men concluderen dat in
Baskenland de situatie precies hetzelfde is als tijdens de dictatuur van
Franco, toen iedereen die het niet eens was met het régime automatisch
een 'rooie' was.
Bij
92 huiszoekingen werden bovendien "documentatie en publicaties van SEGI
en ETA gevonden, informatiedragers, materiaal voor het maken van
explosieven en brandbommen, 6.000 euro in enveloppen en handgeschreven
aantekeningen met nummerborden (La Vanguardia, 24 november).
Kennelijk is het in Baskenland niet meer toegestaan politieke documentatie in zijn bezit te hebben [hoe zit het dan met de politieke vrijheden in de zo geprezen Spaanse democratie?], of bijv. USB-sticks, lucifers, benzine voor aanstekers of alcohol om wonden te ontsmetten, of vuurwerk voor een feestje [tenslotte allemaal dingen waarmee explosieven en brandbommen kunnen worden gemaakt].
En waarom zou iemand geen geld mogen bewaren in enveloppen? Of mag dat
alleen in een brandkast (of in een belastingparadijs, zoals beslist het
geval is bij één of meer Spaanse politici)? En
-wat eng!- handgeschreven aantekeningen! Misschien
college-aantekeningen van een student? En met nummerborden verwacht ik
niet dat er gauw een oorlog begonnen zal worden, toch?
Het rechtse dagblad Diario Crítico (24 november) beschouwt SEGI "als het ETA-equivalent van het fascistische 'Frente de Juventudes' [Jeugdfront]". Voor hetzelfde geld hadden ze de "Guerrilleros de Cristo Rey" [Guerrilleros van Christus Koning]
kunnen noemen, de katholiek-fascistische knokploegen uit het laatste
decennium van Franco's dictatuur. Bij deze krant zullen ze wel weten
waarom ze dit vermelden, ik zie het verband niet, maar ik ben
-uiteraard!- ook geen fascist...
De Portugese publicatie Esquerda.net
spreekt anderzijds over "34 jonge Baskische strevers naar
onafhankelijkheid", en daarmee slaan ze de spijker op de kop. De
slachtoffers van het terrorisme zijn de Spaanse politiek volledig worst.
Zij worden alleen gebruikt voor het bereiken van haar eigen doeleinden:
het handhaven van de eenheid van de Spaanse staat, zoals Franco
gedecreteerd had, en elke poging om onafhankelijkheid te verkrijgen moet
afgestraft worden. In plaats van de mensenrechten en de politieke
rechten te respecteren, kunnen de politici niet anders reageren dan het
hondje van Pavlov, zodra ze verwachten dat iemand de mogelijke
onafhankelijkheid van het Baskenland zou kunnen overwegen. Ze moeten er
beslist van overtuigd zijn dat een, democratische, meerderheid een
dergelijke optie zou steunen, want waarom zouden ze anders zo bang zijn
voor een echt politiek debat? Wat hebben ze te verliezen? De
dankbaarheid van de dictator? Die is al lang tot stof vergaan en zal
zeker niet terugkomen om zijn 'trouweloze' dienaars te straffen...
Ik
ben ervan overtuigd dat Alfonso Sastre al het gelijk van de wereld
heeft (en hij is niet de enige) als hij een oproep doet tot een
politieke oplossing via overleg. Zonder overleg zullen de gevolgen
rampzalig zijn. Dat is geen dreigement, maar de uitkomst van mijn (onze)
analyse van de huidige situatie.
En
als Zapatero het aantal nodeloze doden in Spanje wil terugdringen, laat
hij zich dan inzetten om voor elkaar te krijgen dat auto's voorzien
worden van apparatuur waarmee (via sensoren op het stuur) nagegaan kan
worden of de bestuurder alcohol gedronken heeft, in welk geval de motor
niet opstart. Of hij zou gewoon kunnen beginnen met het veiliger maken
van veel wegen (wegdek, bochten, signalisering, enz.).
Onder de titel Griep treft vooral jonge kinderen geeft de Spits van
vandaag ons een aantal bijzonderheden over het aantal grieppatiënten,
een en ander op grond van gegevens van de "Grote Griepmeting" en van
onderzoeksinstituut Nivel. Er is een bijv. "in de afgelopen week" een
sterke toename geweest van "het aantal jonge kinderen (0-14 jaar) dat
griep heeft". Het is echter moeilijk vast te stellen om hoeveel kinderen
het precies gaat, want "in deze leeftijdsgroep is het aantal deelnemers
aan de griepmeting relatief klein". "Ook binnen andere leeftijdsgroepen
neemt het aantal griepgevallen toe" en "vorige week had ruim een half
procent van de Nederlandse bevolking griep."
Zie
hoe hier steeds over "griep" gesproken wordt, en niet over "A/H1N1",
"Mexicaanse griep" of "Varkensgriep", nee: "griep", zonder nadere
specificatie.
Pas
in het tweede deel van het artikel wordt, in een andere context (de
vaccinaties) gesproken over "de Mexicaanse griep", bijv. over hoeveel
mensen zijn/worden opgeroepen om zich te laten inenten.
En aan het eind van het artikel wordt dan weer verwezen naar de website van de Grote Griepmeting, waar "actuele informatie beschikbaar [is] over het aantal griepgevallen in Nederland".
Het
is duidelijk dat wij, oppervlakkige lezers als we geacht worden te
zijn, automatisch moeten concluderen dat de toename van het aantal
grieppatiënten betrekking heeft op het aantal mensen dat aan de
Varkensgriep lijdt. Dat staat echter nergens en het kan best in 95% van
de vermelde gevallen gaan om besmettingen met de gewone seizoensgriep.
Waarom
is de Varkensgriep overigens in Nederland plotseling van naam
veranderd, in "Mexicaanse griep"? Is de politiek misschien bang dat er
flauwe grapjes worden gemaakt over de 'varkens', die ons proberen bang
te maken om ons ook in deze tijd van crisis nog geld uit de zak te
kunnen kloppen (met de steun van de Nederlandse overheid)?
Men
kan het proberen te ontkennen (en dat gebeurt ongetwijfeld door
Washington en al haar hielenlikkers, zoals de Nederlandse Balkenbende en
de hele neoliberale kliek van de EU), maar de houding van het régime
van Barack "Change" Obama kan maar op één ding wijzen: het is duidelijk
dat de Iraakse olie de VS niet in grote hoeveelheden zal bereiken. Ook
over de in Afghanistan aan te leggen pijpleidingen twijfelt Obama, maar
stiekem hoopt hij toch dat er met enkele dorpsladingen kanonnenvoer nog
wat te redden valt, maar voor alle zekerheid wordt er vast driftig naar
andere bronnen gezocht.
Het
is dan ook niet vreemd dat er in Washington steeds meer blikken in de
richting van Zuid-Amerika gericht worden, want daar bevinden zich nog
grote hoeveelheden aardolie en aardgas, om dan nog maar niet te spreken
over andere grondstoffen.
Een
duidelijke aanwijzing dat Obama dezelfde politiek blijft volgen van
zijn voorgangers (dat was al te voorvoelen toen hij de minister van
oorlog van Bush overnam) is de verlenging van de economische blokkade
van Cuba (Trouw,
28 october 2009). Hij was misschien een jaar geleden werkelijk van plan
iets te veranderen, maar het is duidelijk dat zijn reclamespreuk toch
een brug te ver was. Hij gebruikt hem de laatste tijd niet meer, en het
zou ook een beetje lullig klinken om hem te horen zeggen "No, we
cannot!".
Een
andere stap is het feit dat de in 1950 opgeheven Vierde Vloot in 2008
weer uit de mottenballen gehaald is en zich in de Caraïbische Zee (op
schootsafstand van de Venezolaanse kust) en voor de kust van Centraal en
Zuid-Amerika (US Navy, 24 april 2008 en BBC News, 23 juli 2008) rondvaart, terwijl Venezuela ook al bedreigd wordt door de NAVO-bases, zogenaamde "vooruitgeschoven posten" (CNN,
30 october 2009) op de Nederlandse Antillen (Aruba en Curaçao). Ook
elders in de regio bevinden zich nog Verenigdestaatse legerbases, zoals
in Honduras.
En
het laatste, het meest bedreigende teken aan de wand is de overeenkomst
tussen Colombia en de Verenigde Staten, waarbij de Verenigde Staten
gebruik mogen maken van nog eens zeven legerbases in dat land, en
bovendien van civiele vliegvelden en andere civiele faciliteiten (NRC,
31 october 2009). Hierbij wordt gesuggereerd dat deze verhoging van de
militaire aanwezigheid in Colombia te maken heeft met de strijd tegen de
productie van en de handel in drugs. Het zal eerder andersom zijn: het
zal de bedoeling zijn om er zeker voor te zorgen dat er in de Verenigde
Staten een ruime handel in drugs mogelijk blijft. Tenslotte is de
drugsproductie- en handel in Afghanistan ook disproportioneel toegenomen
sedert de moorddadige activiteiten van de NAVO en de VS in dat land
(zie o.a. Prison Planet, 20 augustus 2009).
De ware bedoeling van de toegenomen Verenigdestaatse militaire aanwezigheid staat niet in het officiële verdrag vermeld, maar wel in een brief van de US Air Force aan het Verenigdestaatse Congres van mei dit jaar.
Op
bladzijde 219 van die brief staat met betrekking tot de basis
Palanquero de volgende veelzeggende zin: "Development of this CSL [Cooperative Security Location]
provides a unique opportunity for full spectrum operations in a
critical sub region of our hemisphere where security and stability is
under constant threat from narcotics funded terrorist insurgencies,
anti-US governments, endemic poverty and recurring natural disasters." [De
ontwikkeling van deze Coöperatieve Veiligheidslocatie biedt een unieke
mogelijkheid voor operaties op alle niveaux in een subregio van ons
halfrond, waar de veiligheid en de statiliteit voortdurend bedreigd
worden door met drugsgeld betaalde terroristische opstanden, anti-VS
regeringen, structurele armoede en steeds terugkerende natuurrampen"].
Het
punt waarom dit hele verdrag draait, al staat het dan niet in het
verdrag zelf zijn die "anti-VS regeringen", met name die van Venezuela,
Bolivia, Cuba en Ecuador, en uiteraard niet die regeringen of de
bevolking van die landen, want mensenlevens tellen niet voor de
Verenigdestaatse politiek (denk maar aan de doden in Hiroshima en
Nagasaki, in Vietnam, in Irak of in de door hartevriend Israël
uitgehongerde en platgebombardeerde Gaza-strook), maar uitsluitend de
grondstoffen in die landen.
Toevallig viel mijn oog op de nevenstaande link op een pagina van de Barcelonese krant La Vanguardia. De tekst meldt: "bijna duizend doden in de vijftig jaar van haar bestaan" (van de Baskische onafhankelijkheidsbeweging ETA).
Ongetwijfeld
zullen er al meer mensen naar gevraagd hebben, maar nu wil ík het ook
wel eens weten: hoeveel doden heeft de Spaanse burgeroorlog onder
leiding van Franco (1936-1939), zijn dictatuur (van de burgeroorlog tot
zijn dood in 1975) en zijn nog steeds niet helemaal verdwenen
fascistische mentaliteit gekost?
Ofschoon
Franco beslist heel wat meer dan "bijna duizend" doden gekost heeft,
lopen zijn misdadigers, voorzover ze niet rustig doodgegaan zijn, nog
rustig rond, en bekleden sommigen daarvan zelfs de laatste jaren nog
hoge functies (of hebben die bekleed). ETA-leden daarentegen worden
zwaar vervolgd en buitensporig gestraft (als ze al niet doodgeschoten
worden). En dan te denken dat ETA niet eens bestaan had, als Franco en
zijn maats zich niet aan de Spaanse Republiek vergrepen hadden, zodat
eigenlijk die "bijna duizend" doden op het conto van Franco en het
Spaanse fascisme geschreven zouden moeten worden...
We
hadden het kunnen weten: toen de Balkenbende besloot om per 1 augustus
2006 mee te gaan helpen om de Verenigdestaatse kastanjes uit het vuur te
halen (voor een periode van maximaal twee jaar),
was al duidelijk dat het daar niet zou blijven, al was het alleen al om
de graagte waarme Balkenende de hielen (of wat dan ook) van
oorlogsmisdadiger George W. Bush likte. En inderdaad. Er was weliswaar
afgesproken dat in 2008 andere landen soldaten naar Afghanistan zouden
sturen om daar Afghaanse burgers en verzetsstrijders uit te moorden en
er eventueel zelf te worden doodgeschoten, maar in 2008 werd desondanks
besloten de missie nog maar een keer te verlengen voor twee jaar.
Daar
zou het dan toch écht bij blijven. De laatste Nederlandse militairen
zouden per december 2010 uit Afghanistan vertrokken moeten zijn. Dit
schreef de Balkenbende op 30 november 2007 aan de Tweede Kamer: "Dit
alles afwegende is de regering bereid de leidende Nederlandse
verantwoordelijkheid ter ondersteuning van de Afghaanse autoriteiten in
Uruzgan, zowel militair als op het gebied van opbouw en bestuur, te
behouden voor een additionele, in de tijd begrensde, periode van twee
jaar, dat wil zeggen van 1 augustus 2008 tot 1 augustus 2010."
Ruim
voor het einde van de tweede periode van Nederlandse soldaten in
Uruzgan (Afghanistan), wordt er echter alweer van diverse kanten weer
geroerd in de bloederige en stinkende pot van de kapitalische
internationale die ondanks Vietnam nog niets wijzer geworden is:
Op 23 september gaf Maxime Verhagen, minister van buitenlandse zaken, te kennen dat hij niet wist "of wij alles [het moorden enzo in Afghanistan] op anderen kunnen afschuiven" (NRC/Handelsblad, 24 september 2009).
Ook
de minister van oorlog, de zogenaamde 'christen' Eimert van Middelkoop,
wil eigenlijk wel met een "provinciaal reconstructieteam"(PRT) van
maximaal 500 soldaten in Afghanistan blijven. Hij wil dan wel niet
speculeren over wat er na 2010 moet gebeuren, maar is toch wel van
mening dat "er altijd missies mogelijk blijven, ook in Afghanistan". (NRC/Handelsblad, 25 september 2009)
Wouter
Bos, vice-premier, heeft echter te kennen gegeven dat het na de lopende
missie afgelopen moet zijn, dan "is er geen ruimte meer om militairen
achter te laten in Uruzgan". Collega vice-premier Rouvoet, ook al een
zogenaamde 'christen' is echter niet zo duidelijk: "Als er verzoeken
komen om ergens in Afghanistan bij te dragen, zullen wij die wegen." (de Volkskrant, 25 september 2009)
Intussen meldde het ANP dan
weer dat de VS, Australië en Afghanistan benadrukt hebben dat ze willen
dat Nederland langer in Afghanistan blijft. Dat is althans wat Maxime
Verhagen aan de Tweede Kamer schrijft. (De Pers, gisteren)
Terwijl
de situatie in Afghanistan steeds meer op die in Vietnam (1957-1975)
gaat lijken en allerlei hoge Verenigdestaatse militairen te kennen geven
dat het het beste is zich terug te trekken uit Afghanistan (zie o.a. De Pers van 12 augustus, Trouw van 31 augustus, La Vanguardia van 9 september, de New York Times van 13 september, NRC/Handelsblad van
26 september dit jaar), kunnen we er donder op zeggen dat er ook na
2010 nog Nederlandse soldaten zullen moorden en doodgeschoten zullen
worden en dat er nog kapitalen aan Nederlands geld verspild zullen
worden aan de kapitalistische plannetjes van de Verenigde Staten.
Tenslotte is Wouter 'draaikont' Bos de enige die gezegd heeft dat het in
2010 afgelopen is voor de Nederlandse oorlogsactiviteiten in
Afghanistan.
En dat allemaal omdat Balkenende het zo leuk vindt om in het Witte Huis in Washington ontvangen te worden...
Gisteren meldden diverse kranten (zie bijv. NRC en El País)
dat Venezuela in Rusland 92 tanks gekocht heeft, alsmede
luchtafweergeschut. Net zoals Hugo Chávez, lijkt dit ook mij een logisch
gevolg van de pogingen van de Verenigde Staten om Venezuela (maar ook
Bolivia, Ecuador en Brazilië) militair onder druk te zetten door naast
de NAVO-basis op de Nederlandse Antillen nu ook gebruik te gaan maken
van niet minder dan zeven militaire bases in het buurland Colombia (zie Global Research van 23 juli dit jaar).
Volgens
de neerbuigende opmerkingen van de toenmalige Nederlandse minister van
oorlog Henk Kamp over de Venezolaanse strijdkrachten, zou zelfs het
Nederlandse leger met gemak een Venezolaanse aanval kunnen stoppen (zie Elsevier,
9 maart 2006). Om dus bestand te zijn tegen een aanval door de
Verenigde Staten en het Verenigdestaatse Vreemdelingenlegioen, de NAVO,
is het helaas maar al te hard nodig dat Venezuela krachtig investeert in
wapens.
Toch menen "critici" dat Venezuela op deze manier een
wapenwedloop start in Latijns-Amerika. Die, onvermijdelijk rechtse,
"critici", die NRC niet bij naam noemt, zijn ongetwijfeld
dezelfde leeghoofden (of perverse leugenaars) die ook vinden dat Israel
het recht heeft om 'zichzelf te verdedigen' tegen de enkele vliegende
kachelpijpen die door Hamas in het wilde weg op Israel werden
afgeschoten en daarbij meestal geen of nauwelijks schade aanrichtten.
De Venezolaanse krant El Universal citeerde
gisteren Ian Nelly, een woordvoerder van het Verenigdestaatse
ministerie van buitenlandse zaken, als volgt: "De door Venezuela geuite
wens om haar wapenarsenaal uit te breiden verontrust ons, want wij zijn
van mening dat deze een ernstige bedreiging vormt voor de stabiliteit in
Latijns Amerika". Ook deze opmerking gaat domweg (letterlijk!) voorbij
aan de ernstige bedreiging voor die statilibeit die gevormd wordt door
de zeven militaire basis van de VS in Colombia.
Ook Hillary Clinton, de Verenigdestaatse minister van buitenlandse zaken, heeft zich vandaag in dezelfde zin uitgelaten (Reuters, vandaag)
Net
zoals die kapitalistenslaven, die gemakshalve vergeten dat de
kachelpijpen van Hamas een wanhopige reactie zijn op (en de consequentie
van) de oorlogsmisdaden die Israel al meer dan 60 jaar pleegt tegen de
Palestijnen, vergeten deze "critici" gemakshalve dat in 2002 met behulp
van de CIA een -gelukkig mislukte- staatsgreep gepleegd werd tegen Hugo
Chávez en dat er al regelmatig dreigende taal is uitgesproken jegens de
wettige Venezolaanse president - ook door de Nederlandse minister (zie
boven). De techniek bestaat er dus in simpelweg aan de basisoorzaak van
alle spanningen (de agressieve houding van de Verenigde Staten jegens
Venezuela, resp. de Israelische oorlogsmisdaden jegens de Palestijnen)
voorbij te gaan en de reactie daarop te beschouwen als een spontane en
onbegrijpelijke daad van agressie jegens de onschuldige Verenigde Staten
en Israel.
Een bijgedachte van het Verenigdestaatse régime zal
ongetwijfeld zijn dat het de moeite waard is om hetzelfde truukje te
herhalen dat uiteindelijk de Sovjet-Unie op de knieën dwong. De truuk is
heel simpel en bestaat erin dat de VS zoveel geld uitgeeft aan
wapentuig om "de vijand" te bedreigen (en geld hebben ze genoeg in de
VS, want de gewone bevolking kan daar onbeperkt worden uitgeperst), dat
de andere partij dusdanig veel geld zou moeten uittrekken dat de
plaatselijke bevolking daar het slachtoffer van zou worden.
Dezelfde
truuk wordt nu met Rusland uitgehaald, door het land aan alle kanten in
te sluiten door nieuwe NAVO-leden en door een raketschild (zogenaamd ter
bescherming tegen Iran).
En nu de olieprijs (en dus het inkomen van
Venezuela) drastisch gedaald is, is kennelijk het moment aangebroken om
ook Venezuela onder druk te zetten om geld dat voor de bevolking bedoeld
is uit te geven aan wapentuig. Ongetwijfeld in de hoop dat de bevolking
Hugo Chávez af zal willen zetten...
"[...]
Er
is nog een ander verhaal: in een deel van de oceaan leefden reuzevissen
die alle kleine visjes opaten. Enkele kleine visjes kwamen bij elkaar
en besloten dat ze een oplossing moesten bedenken, omdat ze anders
allemaal opgegegeten zouden worden
Ze
besloten zich voortaan steeds in formatie te verplaatsen, zodat ze
samen op een grote vis leken, waardoor ze hun aanvallers zouden
verschrikken. Ze deden dat en het werkte.
Ik
zou het zo willen zien dat Chávez zelf maar een klein visje is en geen
reuzevis. Misschien is hij zelfs niet eens het hoofd van de beweging.
Een vrouw zei me eens: "Ik ben geen volgelinge van Chávez. Chavez volgt
mijn ideeën!" En inderdaad hoor ik Chávez in Aló Presidente vaak tegen iemand zeggen: "Dat is een goed idee!"
Toen Chávez dan ook [op 11 april 2002]
gekidnapt werd, waren de kleine visjes niet van hem afhankelijk: ze
hergroepeerden zich en bleven zich verplaatsen. Door hun collectieve
grootte verschrikten ze de reuzevis, die daardoor Chávez, het kleine
visje, vrij liet.
Die
reuzen zullen proberen terug te komen. Maar de kleine visjes zijn
gegroeid en de grote vissen hebben de laatste tijd niet zo goed kunnen
eten. Deze keer zal het niet zo gemakkelijk zijn. Persoonlijk zou ik de
grote vissen willen voorstellen vriendschap te sluiten met de kleine
visjes. De kleine visjes zijn daartoe bereid.
Het
belang hiervan mag niet onderschat worden. Er is de laatste jaren veel
gebeurd. De blauwe Caraïbische wateren die langs Venezuela stromen
lijken zich te vermengen met de Atlantische en de Stille Oceaan. Het
schijnt dat sommige ervan al in contact zijn gekomen met Brazilië en
Argentinië. En Bolivia heeft altijd toegang de toegang tot de oceaan
terug willen krijgen, die het land jaren geleden door Chili werd
afgenomen.
Als
de grote en de kleine vissen in Venezuela leren samen te leven, kan die
boodschap zich door alle wateren van de wereld verspreiden, waardoor de
hele wereld wint door wat Venezuela heeft geleden. Het is zelfs mogelijk
dat de grote vissen in landen als de Verenigde Staten, Engeland en
Spanje van deze les leren.
Het bovenstaande fragment [vertaald door Dwarslezer] heb ik overgenomen uit het boek Cowboy in Caracas, ondertiteld: "A North American's Memoir of Venezuela's Democratic Revolution" [De herinneringen van een Noordamerikaan aan de democratische revolutie in Venezuela] van Charles Hardy (in 2007 gepubliceerd door Curbstone Press).
Charles
Hardy, een priester, werd in 1984 uitgezonden naar de sloppenwijken van
de Venezolaanse hoofdstad Caracas. Hij nam zijn werk zeer ernstig op en
leefde daarom, samen met de onderdrukte Venezolanen, in de ellende.
Daardoor bemerkte hij ook de veranderingen die er plaatsvonden en nog
steeds plaatsvinden sedert de verkiezing van president Hugo Chávez in
1998. Al jaren geleden werd hij, doordat hij trouwde, uit het
priesterambt gezet, maar hij woont nog steeds in Venezuela en hij blijft
bezorgd om het welzijn van de (niet meer zo extreem) armen in
Venezuela.
Als
tegengif tegen de bijna geïnstitutionaliseerde desinformatie over
Venezuela en Hugo Chávez van de 'vrije' pers in de 'democratische'
landen (ja, ook in Spanje en Nederland), is het absoluut noodzakelijk
dat iedereen die het Engels begrijpt dit boek leest.
Ik heb er nog geen vertaling in het Nederlands van kunnen vinden, maar om te beginnen zou je de website van Charles Hardy kunnen bezoeken.
Geplaatst door
Dwarslezer / Entrelector
op
14:32
Het
Nederlandse régime heeft ons eerst maandenlang paniek zitten aanpraten
voor de varkens- eh.... Mexicaanse griep en onlangs nog voor 'enkele
tientallen miljoenen' Euro (in de woorden van de grote promotor van het
enge Electronische Patiëntendossier -zie mijn artikel Wanneer verdwijnt onze laatste privacy?
van 9 november 2008-, minister van Volksgezondheid, Klink),
griepvaccin gekocht. De 'enkele tientallen miljoenen' blijken er in
werkelijkheid 200 tot 250 miljoen te zijn. (zie de Volkskrant van 20 juni dit jaar.) Hoewel... de Spits meldde verleden week dat het bedrag volgens minister Klink maximaal 700 miljoen zou bedragen.
En
wanneer de overheid met maximumbedragen begint te smijten, dan weten we
wel dat het nog véél meer zal worden. Denk maar aan de Amsterdamse
Stopera, de Noord-Zuidlijn en de Betuwelijn. De belastingbetaler laat
zich wel nóg meer uitpersen...
Ineens blijkt nu (zie de Volkskrant
van 7 augustus) volgens directeur Roel Coutinho van het RIVM (het
Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) "de griep [...] niet
ernstiger dan de gewone seizoensgriep". Vanaf volgende week worden ook
geen nieuwe ziektegevallen meer geregistreerd, tenzij patiënten in het
ziekenhuis moeten worden opgenomen of zouden overlijden.
De
betreffende griepsoort noem ik in vriendenkring al maandenlang de
"ziekte van Rumsfeld", omdat die handelaar in dood (zie zijn
betrokkenheid bij de massamoorden in Irak en Afghanistan) alle belang
heeft bij een grote omzet van het middel Tamiflu. Zie hierover wat ik al
op 23 maart 2006 schreef over Rumsfeld en Tamiflu in mijn artikel Bush & kornuiten en de vogelgriep.
Intussen
blijft de angst er bij een aanzienlijk deel van de Nederlandse
bevolking toch flink inzitten, zeker nadat er onlangs een eerste
Nederlands slachtoffer gevallen is, een 17-jarige jongen, die overigens
-zoals vaag te lezen was in de krantenartikelen- leed aan een "zeer
ernstige onderliggende aandoening" (zie het NRC van
4 augustus). Het is echter normaal dat bij elke griepepidemie zieke
mensen kunnen overlijden. Dat is de reden waarom ieder jaar bepaalde
risicogroepen een "griepprik" krijgen.
De
Verenigdestaatse president Barack Obama heeft Nederland ingedeeld bij
de belastingparadijzen en overweegt maatregelen in het kader van zijn
acties ter bestrijding van de belastingontduiking (*). De Nederlandse
ambassade is 'bijzonder verbaasd' dat Nederland met een tarief van 25,5%
als belastingparadijs beschouwd wordt. (NRC, vandaag)
Als
dienst aan de waarheid zal ik de ambassade een beetje inlichten over
wat er de laatste jaren door de een of andere Balkenbende is
uitgespookt.
De Volkskrant
meldde op 24 october 2006 dat er eerder dat jaar in Nederland onrust
ontstaan was, nadat de vennootschapsbelasting [van 29,6%] was verlaagd
tot 25,5%. Men was bang voor extra Japanse heffingen op bedrijven die
winst maakten in belastingparadijzen. Het percentage dat daarvoor in
Japan gehanteerd wordt bedraagt echter 25% en dus zit, volgens Joop
Wijn, de toenmalige minister van economische zaken, "met dat halve
procent verschil [...] Nederland in Japan wel goed".
Jan-Kees
de Jager (CDA-staatssecretaris van financiën) was van plan de
vennootschapsbelasting nog verder te verlagen, maar zijn partijgenoot De
Nerée wees hem erop dat dat wel eens tot internationale problemen zou
kunnen leiden, omdat Japan 'landen met een vennootschapsbelasting onder
de 25,5% als belastingparadijs' beschouwt. Als dat het geval is kan aan
Japanse dochterbedrijven in die landen een strafheffing opgelegd worden.
(Elsevier, 27 maart 2007).
Obama
is dus zeker de eerste niet die Nederland helemaal (of bijna) tot de
belastingparadijzen rekent. Een zekere bescheidenheid (en een
waarschuwing aan het Nederlandse régime) zou de ambassade gesierd hebben
(*)
ik snap trouwens werkelijk niet waarom dit overduidelijke woord moet
worden vervangen door de eufemistische term "belastingontwijking";
"ontlasting" noem je toch ook niet "darmontwijking"?
De onderstaande foto (afkomstig uit de Panorama van 26 augustus 1914) van een straat in het Belgische stadje Visé,
een van de eerste plaatsen die in de Eerste Wereldoorlog door de
Duitsers aangevallen werd, geeft al aan dat de Nederlandse pers ook toen
niet al te kritisch was:
Het onderschrift luidt namelijk:
VISÉ TOTAAL VERWOEST.
Hoe
het gebeurd is, is nog een raadsel, doch volgens de berichten is er
door de inwoners van Visé op de Duitsche soldaten geschoten. Natuurlijk
kon dit niet ongestraft blijven en het eertijds zoo prachtige plaatsje
is nu één groote ruïne.
Dat
is precies dezelfde reactie als die van de Nederlandse pers op de
recente Israelische aanval op de Gaza-strook: Hamas schoot met opgevoerd
vuurwerk en natuurlijk kon dit niet ongestraft blijven en de Gaza-strook is nu één grote ruïne.
Gisteren gehoord in een radio-nieuwsbulletin (natuurlijk van het Algemeen Nederlands PersPro-Israel Propagandabureau) dat er weer op Israel geschoten was vanuit de Gaza-strook [waarbij overigens geen schade werd aangericht, maar dat werd dan weer niet gezegd], en dat nadat er onlangs een "staakt-het-vuren was overeengekomen".
Het ANP vergat
daarbij gemakshalve te vermelden dat bij een Israelische luchtaanval op
29 januari minstens achttien mensen gewond raakten (zie de Volkskrant van 29 januari). De Volkskrant heeft
het daarbij uiteraard weer over de "radicaalislamitische beweging
Hamas", om de slachtpartij voor de simpele lezertjes te rechtvaardigen,
en stelt dat 'het bestand in de Gazastrook' door deze nieuwe agressie
onder druk komt te staan.
Israel heeft al beloofd "disproportioneel" te zullen reageren (El País van vandaag).
ER IS HELEMAAL GEEN BESTAND IN DE GAZA-STROOK!!!
Het enige wat de Israeli's gedaan hebben is het beleg hervatten om de
bewoners van de Gaza-strook verder uit te hongeren, vermoedelijk omdat
ze gemerkt hebben dat dat minder weerstand oproept in de buitenwereld.
En
zo liegt de pro-Israel lobby gewoon door via de Nederlandse media. In
plaats van afspraken te maken over een staakt-het-vuren, hebben de
Israeli's zich gewoon gehergroepeerd langs de grens van de Gaza-strook.
Ze wilden vermoedelijk het beëdigingsfeestje van Barack Obama niet
verstoren, omdat ze vreesden dat voortzetting van het wapengeweld wel
eens negatief zou kunnen uitwerken op de onvoorwaardelijke
Verenigdestaatse steun aan de oorlogszuchtige misdadigersbende, die zich
afficheert als de democratische regering van de "Joodse Staat" (wat
overigens een even absurde naam is als de "Heilige Stoel" voor
Vaticaanstad).
Er
was dus helemaal niets overeengekomen, maar eenzijdig beslist. Het feit
dat Hamas zich bereid heeft verklaard om ook eenzijdig de beschietingen
(met -laten we zeggen- illegaal vuurwerk) voor een week op te schorten,
mits Israel zich binnen die week volledig terug zou trekken uit de
Gaza-strook, en zich zélfs aan zijn toezegging houdt ofschoon de
schietgrage Israelische pubertjes niet helemaal verdwenen zijn, pleit
voor Hamas en absoluut niet voor Israel.
Wie
overigens de geschiedenis van Palestina en het zionisme kent, weet dat
er al lang een blauwdruk ligt voor een volledig door Israel overheerst
Palestina, zonder Palestijnen. Dat kan even duren, maar in het Torah-boek Dewariem staat dan ook duidelijk (7:22) dat de bewoners van het beloofde land niet allemaal tegelijk moeten worden uitgemoord.
De plichtmatige oproep van de Raad van de Europese Unie
van 26 januari kan dan ook niet anders bedoeld zijn dan om de
verontruste burgers duidelijk te maken dat de Europese Unie ook begaan
is met het lot van de Palestijnen. De Raad van de EU weet al bij
voorbaat dat Israel zich er toch niets van zal aantrekken - en zal ook
niets doen om Israel onder druk te zetten. Enerzijds omdat Israel een
goede zakenrelatie is van de EU, maar anderzijds en vooral omdat de
Verenigde Staten simpelweg niet willen dat Israel ook maar een strobreed
in de weg wordt gelegd, en de EU blijft ondanks alles nog steeds braaf
"ja" blaffen als the Master's Voice in Washington iets verlangt, en Washington danst op zijn beurt vrolijk naar de pijpen van Tel Aviv.
Deze
gang van zaken blijkt wel nadat in Spanje het Hooggerechtshof een
onderzoek is gestart na een aanklacht tegen zeven hoge Israelische
figuren wegens oorlogsmisdaden bij een aanval op de Gaza-strook op 22
juli 2002. De aanklacht was ingediend door familieleden van de
slachtoffers (IADNKronos van 29 januari)
De
Spaanse overheid heeft bij monde van minister van Buitenlandse Zaken
Miguel Ángel Moratinos, al op 30 januari aan zijn Israelische ambtgenote
Tzipi Livni beloofd dat eraan gewerkt wordt om de wet te veranderen en
het onderzoek stop te zetten. Een woordvoerder van de Spaanse regering
gaf later ook toe dat er al "enige tijd" gewerkt wordt aan "aanpassingen
voor de uitvoering van de universele jurisdictie". (Gara en El Periódico van gisteren en Ha'aretz van vandaag)
En
zo blijven we maar net doen alsof de EU en haar lidstaten democratisch
zijn. Over enkele maanden mogen we weer stemmen voor het vleugellamme
Europese Parlement. Wat mij betreft kunnen we onze tijd wel beter
besteden. Die verkiezingen dienen alleen om te verbloemen dat de EU niet
meer is dan een uitvoeringsorgaan van de Kapitalistische
Internationale.
Vandaag publiceert de Spits
een ingezonden brief, die nóg krommer redeneert dan de -laat ik zeggen-
misleide burgers, die zeggen dat de Israelische moordaanslagen het
logische gevolg zijn van het door Hamas afgeschoten vuurwerk. Technisch
gezien gaat het daadwerkelijk om raketten, maar de voortgestuwde stukken
steigerbuis zijn op geen enkele manier te vergelijken met de bommen en
raketten die door de Israeli's afgeschoten worden, en qua efficiency en
vernielende kracht komen ze dichter in de buurt van wat in Nederland de
afgelopen dagen door de politie als 'verboden vuurwerk' in beslag is
genomen.
De
betreffende brief van KM (ik zal de volledige naam maar niet vermelden,
om de schrijver tegen zichzelf te beschermen) laat weten dat het
uiteraard geen probleem is dat Hamas door de bevolking gekozen is, maar
dat "een gekozen volksvertegenwoordiging" dan wel moet "zorgen dat er
voedsel, medicamenten en brandstof is". De schrijver vindt dat Hamas
"deze middelen door de sluiptunnels"moet halen "in plaats van al dat
wapentuig", omdat dan "de Joden niet meer beschoten [kunnen] worden" en
"dus ook geen grond meer [hebben] om in te grijpen". En dan is, volgens
KM, "iedereen tevreden, probleem opgelost".
KM
heeft een klein klokje horen luiden (Hamas verkiezingen gewonnen), maar
het is hem kennelijk ontgaan, dat vanaf de betreffende verkiezingen
Hamas door Israel, de Verenigde Staten en de Europese Unie geïsoleerd
werd. Toen bleek dat de bevolking van de Gaza-strook overduidelijk niet
bereid was om ondanks de verkiezingsuitslag zich alsnog te laten regeren
door de corrupte marionetregering van Abbas (Fatah), werd de hele
Gaza-strook maar afgegrendeld. Vanaf dat moment leeft de bevolking van
de Gaza-strook in een noodsituatie, waarin van alles tekort is. Israel
liet (laat?) af en toe wat voeding, medicijnen en brandstof toe, maar
nauwelijks voldoende voor de 1½ miljoen mensen die op een kleine
oppervlakte samengeperst leven. Daarnaast wordt het zelfs Palestijnse
vissers onmogelijk gemaakt om voor hun eigen kust vis te vangen...
Uiteraard
moet een gekozen volksvertegenwoordiging zorgen voor degenen die zij
vertegenwoordigt, maar dat veronderstelt dan wél dat zogenaamd
democratische landen een dergelijke verkiezingsuitslag respecteren en de
'gekozen volksvertegenwoordiging' in staat stellen te voldoen aan haar
verplichtingen.
KM
vindt het kennelijk ook normaal dat een gekozen volksvertegenwoordiging
beschikt over "sluiptunnels", hij geeft er althans geen blijk van
begrepen te hebben dat die tunnels de enige manier zijn om aan voeding
en medicijnen te komen (en misschien ook wel [bestanddelen van] wapens,
inderdaad, want de Palestijnse politie heeft die even hard nodig als de
Nederlandse politie).
Volgens
de Israelische propaganda (en dat neemt KM zonder meer voor waar aan)
worden de Palestijnse 'raketten' afgeschoten op Israeli's (niet
op Joden, KM, maar op Israeli's!), maar dat is zeer de vraag. Het is
even goed mogelijk dat ze afgeschoten worden naar Israel, en af en toe
mensen treffen - dat is althans wat er gebeurt.
Waarom
wordt niet gewoon gekeken naar de uitwerking van de wederzijdse
beschietingen? Hamas-raketten treffen zelden mensen, de Israelische
beschietingen treffen talloze mensen, waaronder enorm veel kinderen,
ouderen en vrouwen - ook al zegt Israel dat de aanvallen niet op burgers
gericht zijn. De laatste 24 uur zijn zelfs drie VN-scholen getroffen -
terwijl Israel vooraf van de Verenigde Naties de exacte GPS-coördinaten
van die scholen gekregen had.
Het
toppunt van (welhaast infantiele) naïveteit bevindt zich in de
slotconclusie. Beste KM, dit probleem kan alleen worden opgelost,
wanneer:
- Israel
(en tegelijk met Israel de Verenigde Staten en de Europese Unie)
accepteren dat Hamas op eerlijke wijze de laatste verkiezingen gewonnen
heeft (en dat kan niet gezegd worden van bijv. de Verenigdestaatse
presidentsverkiezingen in 2000 en 2004!);
- Israel
zich terugtrekt tot de grenzen van 1967 (en dat impliceert de
ontmanteling van de Israelische nederzettingen op de Westelijke
Jordaanoever), zoals in tientallen resoluties van de Verenigde Naties
geëist wordt;
- Israel zich
niet bemoeit met wat er in de Palestijnse gebieden gebeurt, en de
grenzen van de Palestijnse gebieden niet afgrendelt (en daaraan moet
uiteraard Egypte zich houden.
Wanneer
aan die voorwaarden voldaan is, kan geprobeerd worden het evenwicht in
Palestina te herstellen en een modus te vinden voor een nabuurschap op
basis van gelijkheid en gelijkwaardigheid...
Het
Nederlands Oogheelkundig Gezelschap (NOG), waarbij alle Nederlandse
oogartsen zijn aangesloten, heeft aan zijn leden gevraagd om bij te
houden hoeveel vuurwerkslachtoffers ze deze week moeten behandelen.
De
Stichting Consument en Veiligheid schat dat van de 1100
vuurwerkslachtoffers bij de vorige jaarwisseling bijna een derde
oogletsel had opgelopen tengevolge van vuurwerk.
NOG-voorzitter
De Faber denkt dat het er nog wel meer kunnen zijn. De Faber heeft zelf
verleden jaar 40 patiënten behandeld met vuurwerkletsel. Elf van hen
werden blind en bij drie patiënten moest een oog worden verwijderd.
Aan
het eind van januari wil het NOG de politiek confronteren met de
resultaten van het onderzoek en vragen consumentenvuurwerk te verbieden.
Het
actiecomité Staakt het Vuren wil een verbod op het afsteken van
consumentenvuurwerk. In plaats daarvan moeten plaatselijk centrale
vuurwerkshows komen, die door professionals worden uitgevoerd (Trouw, vandaag).
Waarom
het privé afsteken van vuurwerk niet al jaren geleden verboden is, is
mij volstrekt duister. Jaar na jaar moeten er honderden slachtoffers
behandeld worden met min of meer ernstige brandwonden. Toch maakt de
politiek zich kennelijk niet druk over de talloze slachtoffers en over
de verdere ellende die het vuurwerk veroorzaakt (zoals
ademhalingsproblemen bij CARA-patiënten en de gevolgen voor het milieu).
Hoe
anders reageerde de overheid niet toen verleden jaar een Fransman in
Amsterdam zijn hond geslacht zou hebben onder invloed van paddo's.
Minister Klink van volksgezondheid (dezelfde met de misleidende
informatie over het Electronisch Patiëntendossier - zie mijn artikel Wanneer verdwijnt onze laatste privacy?
van 9 november dit jaar) vertelde eerder deze maand "Toen [...] heb ik
me voorgenomen de paddo's te verbieden." Uit onderzoek van zijn eigen
ministerie was verleden jaar echter al gebleken dat het ging om een
psychotische patiënt, die helemaal geen paddo's gebruikt had. (Metro,
12 december) Domme, slecht-geïnformeerde minister? Of leugenachtige
minister? Hij is lid van het CDA, dus bedenk zelf maar iets...
Inmiddels zijn paddo's sedert 1 december 2008 verboden en er is zelfs al opgetreden tegen plaatsen waar ze nog verkocht werden.
Vanwaar
deze verschillende benaderingen? Hoeveel slachtoffers heeft het gebruik
van paddo's veroorzaakt, pak weg in de laatste tien jaar? Hoeveel
slachtoffers heeft het gebruik van alcohol, pak weg in 2008,
veroorzaakt? Denk daarbij aan verkeersongevallen, mishandelingen...
Hoeveel lichamelijke en materiële schade heeft vuurwerk inmiddels
veroorzaakt? En daarbij wil ik niet eens nadrukkelijk verwijzen naar de vuurwerkramp in Enschede
op 13 mei 2000, waarbij 23 doden en 950 gewonden vielen, 200 woningen
vernield en nog eens 1500 woningen zwaar beschadigd werden; ik ben er
namelijk nog steeds niet van overtuigd dat het bij die ramp uitsluitend
ging om vuurwerk... (zie ook bij Klokkenluider-online).
Maar
ja, wat kun je verwachten van een régime dat slachtoffers (de
Palestijnen) schuldig acht aan de oorlogsmisdaden die tegen hen begaan
worden door Israel? Terwijl die staat (Israel) zich nog steeds zielig
blijft voordoen als slachtoffer van de oorlogsmisdaden die zo'n 70 jaar
geleden jegens de Joodse bevolking van Midden- en West-Europa gepleegd werden ...
Het ANP
meldt: "Hamas won de Palestijnse verkiezingen begin 2006 en greep in
juni vorig jaar de macht in de Gazastrook." (zie bijv. het Noordhollands Dagblad van vandaag).
Waarom wordt hier een wezenlijk deel van de waarheid verzwegen?
Dat
Hamas de verkiezingen van 2006 won is een feit, en die verkiezingen
verliepen democratisch en zonder problemen en leverden bovendien nog
eens een overweldigende meerderheid op voor Hamas. De Palestijnse
bevolking had namelijk meer dan genoeg van de corrupte bende van Al
Fatah. Waarom zou Hamas dan de macht moeten grijpen? Volgens
gebruikelijke democratische regels wordt een land bestuurd door de
partij(en) die verkiezingen winnen, nietwaar?
Helaas
werkt het niet zo in de buurt van Israel... Dat land doet liever zaken
met de corrupte Al Fatah en installeerde dan ook op de Westelijke
Jordaanoever een marionettenregering onder Abbas. De Verenigde Staten
(die bekend zijn om hun hoge democratische waarden: denk bijv. aan de
vervalste presidentsverkiezingen van 2000 en 2004, aan de staatsgreep in
Chili, of de invasie van Afghanistan en Irak) steunden Israel hierin
volledig (als ze al niet de feitelijke opdrachtgevers waren).
In
de Europese Unie werden binnensmonds nog enkele protestjes geprutteld,
maar ook de EU als geheel staat achter het Israelische régime. De
Nederlandse Balkenbende gaat daarin volledig mee, en het ANP
(Algemeen Nederlands Propagandabureau?) zorgt er wel voor dat de
Nederlandse bevolking keurig bijgekleurde berichten op zijn bord krijgt.
En
morgenavond barsten de oorlogsgeluiden weer vrolijk los in de
Nederlandse straten, wanneer er weer voor miljoenen vuurwerk verstookt
wordt, er weer tonnen broeikasgassen uitgestoten worden en er weer
talloze mensen ademhalingsproblemen en talloze huisdieren de schrik van
hun leven krijgen.
Harry van Bommel, tweede-kamerlid van de SP, haalt het in zijn hoofd om de Israelische moordaanslagen op de Gaza-strook in zijn blog
af te doen als een 'tegen-offensief', alsof er ook maar enige
rechtvaardiging is voor deze slachtpartij, die niet meer (en niet
minder) is dan een volgende fase in de systematische knechting,
vernedering en -ik zou bijna zeggen- uitroeiing van de Palestijnse
gemeenschap.
Bij zijn artikel meldt hij dat hij, samen met Agnes
Kant, een aantal -op zich niet onzinnige- vragen gesteld heeft aan de
Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken, die ongetwijfeld zullen
leiden tot de geijkte obligate ontwijkende antwoorden, waarmee de
Palestijnen het dan moeten doen, en waarna Israel nog steeds geen
strobreed in de weg gelegd zal worden.
Intussen heb ik, in reactie op het begin van Harry's artikel de volgende reactie ingezonden:
Hoe
haal je het in je hoofd, Harry, om hier te spreken van een
‘tegenoffensief’? Hoe kun je de moordpartij van Israel ook maar
vergelijken met het vuurwerk dat Hamas afsteekt? Hoeveel slachtoffers
hebben die Hamas-’raketten’ dit jaar gemaakt? Stel dat aantal eens
tegenover het aantal doden dat veroorzaakt wordt door de blokkade van de
Gaza-strook, die uitgehongerd wordt!
Israel voert al
decennialang een oorlog tegen de Palestijnen, waarbij het de ene na de
andere VN-resolutie aan zijn soldatenlaars lapt. Desondanks gaan de o-zo
democratische Verenigde Staten en de o-zo vredelievende Europese Unie
vrolijk door met dat misdadige land steunen. Zeg dáár maar eens iets
over!
Nee, ik ben geen antisemiet (onzinnige term, overigens,
want die slaat zowel op Arabieren als op joden), ik ben ook niet
anti-jood. Mijn protest heeft niets te maken met het jodendom. Het is de
staat Israel die het jodendom schaadt, door zich systematisch ‘Joodse
Staat’ te noemen en het zijn de Nederlandse massamedia die daarin
vrolijk meegaan.
Israel had al jaren als een paria behandeld
moeten worden door de beschaafde landen. Het kan nog, maar liefst
voordat alle Palestijnen uitgemoord zijn, liefst voordat Israel een
aanval op Iran start…
Voor wie mocht denken dat Israel -
zoals de gelijkgeschakelde Nederlandse pers bijna unaniem meldt -
reageerde op aanvallen vanuit de Gaza-strook, wil ik graag verwijzen
naar een artikel in Trouw van eergisteren, waarin het volgende wordt gesteld:
Vorige week kwam na zes maanden ’formeel’ een einde aan een bestand tussen de twee partijen, dat indertijd met Egyptische bemiddeling was bereikt, hoewel in feite de escalatie al meer dan een maand geleden begon met Israëlische acties in Gaza, waarop de Palestijnen reageerden met raketbeschietingen. [vet door Dwarslezer]
In
het verleden heb ik al vaker gewezen op de risico's van allerlei
regelnichterij van onze overheden, o.a. over de OV-chipkaart (zie mijn
artikel OV-chipkaart, oplichting of spionage? van 8 mei 2007, en De neoliberale internationale en ons eigen leven van 30 juni 2007).
Ondanks
alle bezwaren tegen de schending van onze privacy (en de ondeugdelijke
bescherming van de gebruikte chips), is het College Bescherming
Persoonsgegevens nu toch accoord gegaan met de OV-chip, omdat "de
bedrijven zich [beroepen] op wetenschappelijk onderzoek dat het
belangrijk is voor klanttevredenheid en winst om mensen van informatie
te voorzien" [en iedere inwoner van de o-zo vrije Europese Unie weet dat voor de winst alles moet wijken!] (zie Webwereld van 27 october) en vanaf begin 2009 kun je in Rotterdam zelfs al niet meer met een strippenkaart in de bus of tram (Webwereld van 30 october).
Nadat
iedereen met een GSM-telefoon al binnen heel Europa (en wie weet
hoeveel verder) gevolgd kan worden, terwijl van iedereen in ieder geval
bij de banken geregistreerd wordt (en in theorie zou de overheid deze
gegevens kunnen opeisen) wanneer en waar we onze pinpas gebruiken,
terwijl iedereen met een nummerbord op zijn voertuig (brommer, motor,
auto) via een van de vele camera's geregistreerd kan worden (al is het
hier gelukkig nog niet zo erg als in Groot-Brittannië), wordt ons
reisgedrag binnenkort ook al gevolgd via onze OV-chipkaart. Je kunt ook
een anonieme OV-chipkaart kopen, maar die is duurder, en als je daarbij
met een pinpas betaalt, is het ook nog maar een klein kunstje om die
anonieme kaart aan je niet-anonieme pinpas te koppelen.
Vroeger
(tot pak-weg een jaar of 15 geleden) ging ik er -ondanks de
schoftenstreken van de BVD en de walgelijke houding ten opzichte van
communisten- van uit dat de Nederlandse overheid in grote lijnen
betrouwbaar was.
Sinds o.a. het gesjoemel rond de UMTS-antennes (zie mijn artikel Hoelang blijft Den Haag nog medeplichtig ten aanzien van deze sluipmoord?
van 25 juni dit jaar) en het gelieg en gedraaikont rond de Nederlandse
deelname aan de Bushiaanse koloniale oorlogen (zie o.a. mijn artikel Nieuw bloed aan de vingers van Balkenende en het Nederlandse parlement
van 13 januari 2008), heb ik geen enkel vertrouwen meer in de
Nederlandse overheid als zodanig (wat niets zegt over mijn vertrouwen in
tal van overheidsambtenaren en -functionarissen).
Inmiddels
zijn we ook allemaal voorzien van een "Burgerservicenummer", dat
uiteraard niets te maken heeft met service voor de burgers, maar wél
bedoeld is om onze gegevens in allerlei databases aan elkaar te kunnen
koppelen (zie mijn artikel Burgerservicenummer en andere enge ontwikkelingen van 15 december 2007).
En de nieuwste uitvinding is het "Elektronisch patiëntendossier" (EPD). Dit is dan nog wel niet goedgekeurd
door de Tweede Kamer (minister Klink van Volksgezondheid &c zegt
het zo: "De Eerste en Tweede Kamer moeten het wetsvoorstel wel eerst
goedkeuren."), maar desondanks heeft Klink het toch al nodig geoordeeld
om iedereen in Nederland te benaderen met een brief "Aan de bewoners van
dit adres" (wie woont er overigens op een adres? De meesten van ons
zullen in een woning wonen, maar niet op een adres. Maar goed, we
begrijpen wat de minister bedoelt, hij hoort bij de Balkenbende en dan
kun je niet teveel verwachten.)
In
die brief belooft hij ons min of meer een verbetering van de
gezondheidszorg (dat mag ook wel na de invoering van de ZVW, de
Zorgverziekingswet!) en de uitwisseling van EPD-gegevens geschiedt
volgens Klink "op een veilige en betrouwbare manier". De minister heeft
kennelijk niet erg veel inzicht in de kraakbaarheid van het
internetverkeer, want anders zou hij dat beslist niet zo stellig hebben
durven beweren (of misschien liegt hij gewoon, net als zijn baas
Balkenende regelmatig doet). Webwereld wijdde
op 6 november een veelzeggend artikel aan de onveilige EPD-website. En
op diezelfde dag werd ook bekend dat er in de Verenigde Staten miljoenen
EPD's gekraakt waren door hackers, die dreigden de betreffende gegevens
openbaar te maken. (Webwereld van 7 november)
Nog
afgezien van de risico's van lekken in de EPD's, is er nog een risico,
dat al vaag wordt aangekondigd in de brief van Klink: "Een wet gaat
zorgverleners uiteindelijk verplichten om aan te sluiten." (Wat ze aan
moeten sluiten, meldt Klink niet, maar ik veronderstel dat hij bedoelt
dat ze ZICH aan moeten sluiten.)
Dankzij
de ZVW, zijn die zorgverzekers dezelfde verzekeringsmaatschappijen,
waarbij wij ook onze levens-, begrafenis-, hypotheek-, auto- en andere
verzekeringen hebben ondergebracht. Stel je voor wat er kan gebeuren als
je een keer met je huisarts gaat praten omdat je bang bent om
alcoholist te worden. De volgende keer dat je je autoverzekering moet
verlengen wordt de premie ineens verdubbeld, ofschoon je nooit met
alcohol achter je kiezen achter het stuur kruipt.
Aangezien
ook al gegevens over ons telefoon- en e-mail-verkeer -en wie weet wat
al niet meer (moeten) worden opgeslagen, is het duidelijk waarom ik me
bezorgd maak over ons laatste restje privacy...
Zoals
de lezers van mijn blog weten, heb ik al vaker (ook jaren geleden al)
getwijfeld aan de verhaaltjes die ons worden voorgeschoteld over de
opwarming van de atmosfeer, die uiteindelijk vooral goed lijkt om ervoor
te zorgen dat we begrip hebben voor allerlei milieubelastingen...
terwijl notabene de zelfverklaarde milieu-guru Al Gore de atmosfeer
vervuilt met vliegtuiguitlaatgassen om ons te vertellen dat vliegen
slecht is voor het milieu...
Ofschoon
er pas -vergeleken met de leeftijd van de aarde- zeer kort op
verantwoordelijke wijze statistieken worden bijgehouden over het klimaat
en het weer, menen allerlei wetenschappers -maar vooral politici-
precies te weten wat er aan de hand is, zonder dat ze bereid lijken in
aanmerking te nemen dat er altijd al warme en koude perioden geweest
zijn op aarde (denk maar aan de ijstijden, die in het verleden zelfs een
groot deel van Noordwest-Europa met ijs overdekten).
Helaas
is de informatie die voor ons geschikt wordt geacht al net zo
zorgvuldig voorgekookt als de motiveringen van de régimes van dienst om
deel te nemen aan kapitalistische oorlogen. En wanneer, zoals vanaf
2001, de gemiddelde temperatuur zelfs enigszins daalt (zie o.a. het
artikel in Nature van 25 juni 2008), dan moet je écht moeite doen om daarachter te komen.
Vandaag meldt NASA dat
er dit jaar al 200 dagen niet één zonnevlek op de zon te zien is
geweest! De vorige keer dat dat gebeurde was in 1954. Dean Pesnell van
het Goddard Space Flight Centre wijst erop dat dit mogelijk ook invloed
kan hebben op het klimaat op aarde: "Er is ook het probleem van de
zonnestraling. Onderzoekers zien nu de minst lichte zon waarover
gegevens bestaan. Het is maar een kleine verandering, slechts een
fractie van één procent, maar zij is toch van belang. Vragen over de
uitwerking op het klimaat zijn vanzelfsprekend wanneer de zon zwakker
blijft worden."
De
ecotaks-mafia zal ons hier ongetwijfeld niet over informeren, want het
milieu is een fantastisch excuus om ons extra geld uit de zak te
kloppen. En, wie weet, misschien vertellen ze ons binnenkort nog dat de
zon zwakker aan het worden is tengevolge van onze broeikasgassen ... en
laten ze ons ook een 'zonheffing' betalen...
De Nederlandse Metro bericht
vandaag op de voorpagina (in een artikel van de hand van Ruben EG) over
een Belgisch onderzoek dat uitwijst dat laboratoriumratten na
blootstelling aan "GSM-, antenne- en wifistraling" twee keer zo snel
overlijden (aan een hersentumor) dan tegen straling beschermde [van de electromagnetische velden afgeschermde] ratten.
Het DNA van ratten komt voor 90% overeen met dat van de mens en daarom
is dit onderzoeksresultaat ook zo belangrijk. Ruben wijst er echter ook
op dat er volgens de Nederlandse Gezondheidsraad geen verband bestaat
tussen GSMs en gezondheidsklachten...
Al
bijna twee jaar geleden heb ik de kachel aangemaakt met de informatie
die de Nederlandse overheid in de media liet (en nog steeds laat)
publiceren over de veiligheid van GSM- en UMTS-signalen. Hiervoor wordt
(nog steeds) teruggegrepen op een Zwitsers onderzoek, waarin duidelijk
werd aangegeven dat het om een beperkt onderzoek ging en dat diverse
aspecten niet onderzocht waren. Dát werd (ik zou bijna zeggen:
uiteraard) door de Nederlandse overheid verzwegen. Zie onder dit artikel
voor een overzicht van de artikelen die ik vanaf september 2006 aan de
leugenachtige, hypocrietige en geldwolvige houding van de Nederlandse
overheid gewijd heb.
Inmiddels
is door de Belgische wetenschapper Dirk Adang aan de Universiteit van
Leuven een (in 2002 begonnen) onderzoek gepubliceerd waarvoor hij drie
groepen ratten gedurende 18 maanden heeft blootgesteld aan zwakke doses
(27 volt/meter, dagelijks gedurende twee uur) GSM-signalen (én aan WiFi-
signalen, d.w.z. van draadloze computernetwerken!). In vergelijking met
een controlegroep ratten, die niet aan de signalen werd blootgesteld,
was de sterfte dubbel zo hoog. Omgerekend komt 18 maanden bij een rat
neer op 60 jaar bij mensen. (Le Soir van vandaag. In deze krant staat eveneens een interview met Dirk Adang)
Gemakshalve
geef ik hierna nog maar eens de links naar mijn eerdere artikelen over
de manier waarop de Nederlandse overheid de waarheid terzake manipuleert
en verdraait:
UMTS - of: Rampenrégime in Nederland. Hoe lang nog? (15.09.2006);
UMTS (vervolg) - Of: hoe we belazerd worden door 'onze' regering (16.09.2006);
Cijfermatige belazerij (27.09.2006);
Geld telt, mensen niet! (14.10.2006);
Weer halve waarheid verabsoluteerd (09.11.2006);
De GSM/UMTS-mafia kan weer rustig slapen (08.12.2006);
UMTS nog steeds niet bewezen veilig (13.01.2007);
Toch bang voor schadeclaims? (23.06.2007);
"UMTS-straling" ver onder "blootstellingslimiet" (01.08.2007);
Wordt er in Den Haag dan toch nog gedacht? (29.08.2007) en
Wat nu, Nederlandse overheid? (10.09.2007).
Bij
een iets nadere beschouwing van de Spaanse regering is het niet meer zo
moeilijk te begrijpen waarom de situatie nog steeds zo sterk doet
denken aan de tijd van Franco. Koning Juan Carlos de Borbón zwoer
indertijd geen trouw aan de Spaanse grondwet, maar aan de beginselen van
de Movimiento [de franquistische Beweging], zoals duidelijk te zien is in de hierna tussengevoegde video.
