We hadden het natuurlijk kunnen weten. Toen een ruime meerderheid van de Nederlandse bevolking in 2005 in een referendum tegen de «Europese Grondwet» stemde, viel dat de Haagse "élite" behoorlijk tegen. Zij hadden waarschijnlijk verwacht dat we allemaal laaiend enthousiast waren over de Brusselse dictatuur, en anders hadden ze wel gehoopt dat we ons bang hadden laten maken door de dreigementen van "Joegoslavische toestanden" of dat "het licht uit" zou gaan. Wouter Bos zag al meteen een uitweg: gewoon een nieuw referendum, en eventueel nog één en nog één totdat eindelijk een meerderheid vóór zou zijn.
Balkenende wist al wat het probleem was voor de Nederlandse tegenstemmers: we wilden geen afstand doen van "onze" vlag en van "ons" volkslied (veeleer het lijflied van Willem Alexander, die inderdaad -volgens de vrouwelijke afstamming- van Nassau afstamt, en inderdaad voor bijna 100% van Duitsen bloed is), en het geval mocht ook niet met "grondwet" aangeduid worden.(*)
Toen op 6 april 2016 een referendum gehouden werd over de goedkeuring van een associatieverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne, meestal met "handelsverdrag" aangeduid, om het minder alomvattend te laten lijken, hadden we dus al voorbereid moeten zijn op de reactie bij een afwijzende meerderheid. Het referendum was een initiatief van GeenPeil (een samenwerkingsverband tussen de website GeenStijl, het Burgercomité EU en het Forum voor Democratie). De partijen van de gevestigde orde (de "rechtse" partijen) vonden dat GeenPeil een enge club was en dat de Nederlandse bevolking het verdrag dus niet moest afwijzen, vanwege de "xenofobe" en andere foute redenen die GeenPeil zou hebben. Andere tegenargumenten werden door de Haagse Regenten simpelweg onder de tafel geveegd. Helaas voor de politiek, de meerderheid van de stemmers was tegen het associatieverdrag.
De meerderheid van de Tweede Kamer vond echter dat er zoïzo rekening gehouden moest worden met de uitslag van het referendum. Nadat Rutte maandenlang om de hete brei heengedraaid had, kon hij er uiteindelijk niet meer omheen (waarschijnlijk zat de Europese Commissie hem in zijn nek te hijgen) en sloot hij in Brussel een deal (zie Rutte sluit Oekraïnedeal met EU, sleutel ligt bij CDA in de Volkskrant van 15 december 2016). De oplossing is een los inlegvelletje (in Rutte's woorden "een juridisch bindende verklaring") van de EU-leiders. Dat inlegvelletje wordt waarschijnlijk in Kiev gauw opgestookt (gratis brandstof, scheelt weer wat gas) of wordt tevoorschijn gehaald als er gelachen moet worden.
Volgens Rutte moest hij de nee-stemmers wel negeren om "Nederland veilig" te houden. Volgens hem moet Nederland het "Europese front tegen het destabiliserende buitenlandbeleid van Rusland" steunen. Jaja, Rusland provoceren om Nederland veilig te houden...
Maar de mooie neoliberale plannetjes kunnen toch nog mislukken, want de Eerste Kamer moet (na de verkiezingen van 15 maart) ook nog stemmen over dit associatieverdrag...
(*) Zie hierover mijn artikelen EU-'grondwet': het verneuken gaat gewoon door van 5 juni 2005, Europese Strontwet en Nederlandse democratie van 5 februari 2007, en Lompe Balkenende blundert gewoon door van 25 juli 2007.
donderdag 23 februari 2017
Stiekeme "euthanasie" met Diclofenac?
In diverse blogs en publicaties wordt gesproken over pogingen van de New World Order (lees daarvoor ook bijv. Illuminati) om een groot deel van de wereldbevolking uit te roeien. Dat klinkt, ik weet het, erg vergezocht. Van de andere kant, waarom worden er overal ter wereld oorlogen gevoerd tegen de voor de New World Order (NWO) minst interessante volkeren?
Ik weet niet of de breed voorgeschreven toepassing van de pijnstiller Diclofenac (overigens ook vrij bij de drogist te koop!) een maatregel is in het kader van de NWO-plannen, maar het gebruik van dit middel hiervan kan in ieder geval leiden tot een verhoogd risico op hart- en herseninfarcten.
Ook het Voltaren-smeersel bevat Diclofenac, maar in dit geval lijkt het risico geringer te zijn, omdat het in een gel lokaal wordt aangebracht.
Lees meer over diclofenac in het artikel Doden door Diclofenac van 17 maart 2013 op de site van de VPRO en in het artikel Waarom verdwijnt diclofenac niet uit de schappen? in Trouw van 3 september 2016.
Ik weet niet of de breed voorgeschreven toepassing van de pijnstiller Diclofenac (overigens ook vrij bij de drogist te koop!) een maatregel is in het kader van de NWO-plannen, maar het gebruik van dit middel hiervan kan in ieder geval leiden tot een verhoogd risico op hart- en herseninfarcten.
Ook het Voltaren-smeersel bevat Diclofenac, maar in dit geval lijkt het risico geringer te zijn, omdat het in een gel lokaal wordt aangebracht.
Lees meer over diclofenac in het artikel Doden door Diclofenac van 17 maart 2013 op de site van de VPRO en in het artikel Waarom verdwijnt diclofenac niet uit de schappen? in Trouw van 3 september 2016.
Onderzoek naar sexueel misbruik, dankzij SP
Dankzij het initiatief van Sharon Gesthuizen (ingediend samen met de PvdA) komt er een "onafhankelijk onderzoek naar de rol en verantwoordelijkheid van de overheid bij het voorkomen van seksueel misbruik". (SP, 21 februari 2017)
Fantastisch nieuws, maar er is nog een heel lange weg te gaan, voordat definitief paal en perk gesteld kan worden aan dit en andere soorten van misbruik.
Zoals het artikel ook al aangeeft is er in het verleden wel onderzoek gedaan naar de verantwoordelijkheid van de RK kerk en andere groepen, "maar nooit naar de overheid en de volksvertegenwoordiging", ondanks het gegeven dat bijv. de RK Kerk "in het verzuilde Nederland een protegé was van een deel van de machthebbers", o.a. in de politiek. Zo was enkele jaren geleden het rapport van de daartoe in het leven geroepen "commissie Deetman" (onder leiding van de CDA-er Wim Deetman) veel te schappelijk voor de misdadigers. (zie Deetman meldde belastende feiten bisschop Van Luyn niet in NRC en Commissie Deetman ontzag bisschop Van Luyn op Nu.nl van 16 maart 2013). Zie in dit verband ook Commissies en Rapporten (op 21 juli 2013 gepubliceerd in de blog "De meisjes van Zetten").
Het zou goed zijn wanneer er ook regels zouden komen tegen belangenverstrengeling in de politiek voor wat betreft de (niet-politieke, waaronder begrepen sociale en economische) persoonlijke overtuigingen van de leden van Eerste en Tweede Kamer, én van het ambtenarencorps. Net zoals op een Openbare School best (bij)gelovige mensen kunnen werken, die echter hun eigen overtuigingen op dat vlak buiten de school moeten houden.
Ik vrees dat, net zoals nu bij de belangenverstrengelingen van met name VVD-ers, ook mensen met bepaalde persoonlijke voorkeuren en/of overtuigingen daar moeite mee zullen hebben, maar ze kunnen daar dan in ieder geval op aangesproken worden, indien nodig tot vóór de rechter.
Overigens vind ik dat godsdienst -net zoals bijvoorbeeld het fanschap van een voetbalclub of een hobby (postzegelverzamelen)- iets strikt persoonlijks is - en als zodanig beschouwd zou moeten worden. Het is onredelijk dat iemand (of een bepaalde groep mensen) kan bepalen dat iedereen moet leven volgens regels die afkomstig zijn uit een boek, dat geschreven zou zijn door (of geïnspireerd door) een of ander superwezen (god of wie/wat dan ook), waarvan het bestaan nooit bewezen is (behalve dan op grond van dat "heilige" boek).
Desondanks heeft dat boek (hebben die boeken) in de loop van de geschiedenis al miljoenen moorden gerechtvaardigd! Denk aan de kruistochten, de Inquisitie, de homovervolging door de diverse christelijke secten, de vervolging van de Palestijnen door de onstaat (want geen vaste grenzen) Israel, of de heilige oorlogen van bepaalde groepen moslims.
Fantastisch nieuws, maar er is nog een heel lange weg te gaan, voordat definitief paal en perk gesteld kan worden aan dit en andere soorten van misbruik.
Zoals het artikel ook al aangeeft is er in het verleden wel onderzoek gedaan naar de verantwoordelijkheid van de RK kerk en andere groepen, "maar nooit naar de overheid en de volksvertegenwoordiging", ondanks het gegeven dat bijv. de RK Kerk "in het verzuilde Nederland een protegé was van een deel van de machthebbers", o.a. in de politiek. Zo was enkele jaren geleden het rapport van de daartoe in het leven geroepen "commissie Deetman" (onder leiding van de CDA-er Wim Deetman) veel te schappelijk voor de misdadigers. (zie Deetman meldde belastende feiten bisschop Van Luyn niet in NRC en Commissie Deetman ontzag bisschop Van Luyn op Nu.nl van 16 maart 2013). Zie in dit verband ook Commissies en Rapporten (op 21 juli 2013 gepubliceerd in de blog "De meisjes van Zetten").
Het zou goed zijn wanneer er ook regels zouden komen tegen belangenverstrengeling in de politiek voor wat betreft de (niet-politieke, waaronder begrepen sociale en economische) persoonlijke overtuigingen van de leden van Eerste en Tweede Kamer, én van het ambtenarencorps. Net zoals op een Openbare School best (bij)gelovige mensen kunnen werken, die echter hun eigen overtuigingen op dat vlak buiten de school moeten houden.
Ik vrees dat, net zoals nu bij de belangenverstrengelingen van met name VVD-ers, ook mensen met bepaalde persoonlijke voorkeuren en/of overtuigingen daar moeite mee zullen hebben, maar ze kunnen daar dan in ieder geval op aangesproken worden, indien nodig tot vóór de rechter.
Overigens vind ik dat godsdienst -net zoals bijvoorbeeld het fanschap van een voetbalclub of een hobby (postzegelverzamelen)- iets strikt persoonlijks is - en als zodanig beschouwd zou moeten worden. Het is onredelijk dat iemand (of een bepaalde groep mensen) kan bepalen dat iedereen moet leven volgens regels die afkomstig zijn uit een boek, dat geschreven zou zijn door (of geïnspireerd door) een of ander superwezen (god of wie/wat dan ook), waarvan het bestaan nooit bewezen is (behalve dan op grond van dat "heilige" boek).
Desondanks heeft dat boek (hebben die boeken) in de loop van de geschiedenis al miljoenen moorden gerechtvaardigd! Denk aan de kruistochten, de Inquisitie, de homovervolging door de diverse christelijke secten, de vervolging van de Palestijnen door de onstaat (want geen vaste grenzen) Israel, of de heilige oorlogen van bepaalde groepen moslims.
woensdag 22 februari 2017
Kleine herinnering aan de praatjes van de PvdA
Veel mensen lijken het alweer vergeten te zijn en laten zich helemaal meeslepen door de mooie praatjes en suggesties van Asscher, het nieuwe opperhoofd van de PvdA. Maar...
Op 14 juli 2012 publiceerde NRC onder de kop Cohen: linkse partijen omvormen tot één progressieve volkspartij een artikel over de fantastische bedoelingen van Job Cohen, nadat de PvdA zich voor de zoveelste keer had uitgeleverd aan de conservatieve VVD. Hierin herhaalt hij hetzelfde geluid dat we al vaker gehoord hebben van met name de PvdA. Zo'n progressieve volkspartij zou "zoveel sterker staan; dan zou je veel meer kunnen bereiken".
Ja, dat hebben we gezien, hoeveel de PvdA de voorbije jaren bereikt heeft. Of is misschien de schuld van de SP (de enige linkse [parlementaire] partij in Nederland) en GroenLinks (volgens de gelijkgeschakelde pers ook links) die niet wilde(n) ingegaan zijn op het idee van Cohen, de man die vóór de verkiezingen in 2010 te kennen gaf te streven naar een "zo progressief mogelijk kabinet", maar na de verkiezingen weigerde met Jan Marijnissen (SP) te praten, ofschoon hij wél met het CDA, de VVD, D66 en GroenLinks gesproken heeft (zie mijn artikel Nog meer electorale contractbreuk van 1 juli 2010). Toen Rutte-I in april 2012 "viel", zag Cohen dus een kans om alsnog valse suggesties te doen over een "progressieve samenwerking". Nou die is er inderdaad gekomen, dankzij de samenwerking van de PvdA (onder Samsom) met nogmaals de VVD, daarbij met name strevend naar een progressieve verarming van de "gewone" Nederlanders en een progressieve verslechtering van de gezondheids- en andere zorg.
En nu zouden wij dus in moeten gaan op de goede voornemens van de PvdA, die nu ineens van plan is (zie op hun site, onder "Standpunten" naar het volgende te streven (misschien lukt het niet, maar dan komt het -uiteraard- door de andere partijen) -houd een Wim Kotsbak bij de hand!- :
• de topinkomens bij "alle organisaties die betaald worden van belastinggeld" aan te pakken;
• een "solide vangnet" te bieden aan de armen, "want iedereen heeft [nu ineens!] recht op een fatsoenlijk bestaan en eerlijke kansen;
• marktwerking uit de gezondheidszorg en de macht terug bij de professionals en de patiënten, met "goede en betaalbare zorg, dichtbij huis";
• voor iedereen het "allerbeste onderwijs", zodat iedereen "het allerbeste uit zichzelf kan halen";
• het Nederlandse "collectieve en solidaire pensioenfonds" veilig te stellen "voor onze kinderen en kleinkinderen";
• mensen met schulden beschermen tegen foute "deurwaarders en incassobureaus";
• "goed werk, eerlijk werk en meer werk" scheppen;
• jaarlijks "minimaal 50.000 nieuwe woningen" en de gemeenten moeten ervoor zorgen dat die betaalbaar zijn';
• "huren naar draagkracht", door "stapsgewijs" een "huur naar draagkracht" in te voeren.
Het klinkt allemaal fantastisch, maar gelukkig weten we allemaal, dat de PvdA al tientallen jaren bezig is met het uitkleden van het "solide vangnet" van sociale uitkeringen en het vermarkten van de gezondheidszorg, met het in de steek laten van degenen (ouderen en jongeren) die hulp nodig hebben.
Ik hoef daarom (hoop ik tenminste) niemand er nog op te wijzen dat een stem op de PvdA niet bijdraagt aan een sociaal Nederland en niet aan alle mooie beloftes die de Partij van de Armoede op haar site opsomt (er zijn er nog meer dan ik hierboven vermeld heb).
Op 14 juli 2012 publiceerde NRC onder de kop Cohen: linkse partijen omvormen tot één progressieve volkspartij een artikel over de fantastische bedoelingen van Job Cohen, nadat de PvdA zich voor de zoveelste keer had uitgeleverd aan de conservatieve VVD. Hierin herhaalt hij hetzelfde geluid dat we al vaker gehoord hebben van met name de PvdA. Zo'n progressieve volkspartij zou "zoveel sterker staan; dan zou je veel meer kunnen bereiken".
Ja, dat hebben we gezien, hoeveel de PvdA de voorbije jaren bereikt heeft. Of is misschien de schuld van de SP (de enige linkse [parlementaire] partij in Nederland) en GroenLinks (volgens de gelijkgeschakelde pers ook links) die niet wilde(n) ingegaan zijn op het idee van Cohen, de man die vóór de verkiezingen in 2010 te kennen gaf te streven naar een "zo progressief mogelijk kabinet", maar na de verkiezingen weigerde met Jan Marijnissen (SP) te praten, ofschoon hij wél met het CDA, de VVD, D66 en GroenLinks gesproken heeft (zie mijn artikel Nog meer electorale contractbreuk van 1 juli 2010). Toen Rutte-I in april 2012 "viel", zag Cohen dus een kans om alsnog valse suggesties te doen over een "progressieve samenwerking". Nou die is er inderdaad gekomen, dankzij de samenwerking van de PvdA (onder Samsom) met nogmaals de VVD, daarbij met name strevend naar een progressieve verarming van de "gewone" Nederlanders en een progressieve verslechtering van de gezondheids- en andere zorg.
En nu zouden wij dus in moeten gaan op de goede voornemens van de PvdA, die nu ineens van plan is (zie op hun site, onder "Standpunten" naar het volgende te streven (misschien lukt het niet, maar dan komt het -uiteraard- door de andere partijen) -houd een Wim Kotsbak bij de hand!- :
• de topinkomens bij "alle organisaties die betaald worden van belastinggeld" aan te pakken;
• een "solide vangnet" te bieden aan de armen, "want iedereen heeft [nu ineens!] recht op een fatsoenlijk bestaan en eerlijke kansen;
• marktwerking uit de gezondheidszorg en de macht terug bij de professionals en de patiënten, met "goede en betaalbare zorg, dichtbij huis";
• voor iedereen het "allerbeste onderwijs", zodat iedereen "het allerbeste uit zichzelf kan halen";
• het Nederlandse "collectieve en solidaire pensioenfonds" veilig te stellen "voor onze kinderen en kleinkinderen";
• mensen met schulden beschermen tegen foute "deurwaarders en incassobureaus";
• "goed werk, eerlijk werk en meer werk" scheppen;
• jaarlijks "minimaal 50.000 nieuwe woningen" en de gemeenten moeten ervoor zorgen dat die betaalbaar zijn';
• "huren naar draagkracht", door "stapsgewijs" een "huur naar draagkracht" in te voeren.
Het klinkt allemaal fantastisch, maar gelukkig weten we allemaal, dat de PvdA al tientallen jaren bezig is met het uitkleden van het "solide vangnet" van sociale uitkeringen en het vermarkten van de gezondheidszorg, met het in de steek laten van degenen (ouderen en jongeren) die hulp nodig hebben.
Ik hoef daarom (hoop ik tenminste) niemand er nog op te wijzen dat een stem op de PvdA niet bijdraagt aan een sociaal Nederland en niet aan alle mooie beloftes die de Partij van de Armoede op haar site opsomt (er zijn er nog meer dan ik hierboven vermeld heb).
Blokzijl vs ING - rechtszaak op 28 februari (Persbericht)
PERSBERICHT - graag delen en komt allen!
Blokzijl vs ING : Blijft de rechtbank het falend woonbeleid en de crisis veroorzakende banken de hand boven het hoofd houden?
Op dinsdag 28 februari om 11:00 dient een belangrijke rechtszaak in de rechtbank van Amsterdam. Stichting Restschuld Eerlijk Delen (RED) en advocaat Folkert Boonstra staan de Heer Blokzijl uit Deventer in zijn zaak tegen de ING bij. Deze huiseigenaar zag de waarde van zijn huis verminderen van 263.000,- (met een hypotheek van 285.000) naar 215.000 en moest zijn huis verkopen omdat hij na scheiding in zijn eentje de kosten niet kon betalen. Door de bank werd hij gedwongen om het verlies te nemen, maar hiertegen maakt Blokzijl bezwaar omdat de banken medeplichtig zijn aan het instorten van de huizenmarkt
De zaak van de Heer Blokzijl staat niet alleen. Stichting RED vertegenwoordigt sinds 2012 5500 huizenbezitters in dezelfde situatie. Waar de Nederlandse bevolking ruimhartig was in het redden van banken, zijn banken nog altijd weinig coulant ten opzichte van de Nederlandse bevolking.
Amsterdam 21-02-2017 - Wie moet er betalen voor de huizencrisis die buiten de Randstad nog volop aan de gang is? Dat is de grotere vraag die de rechtszaak van de Heer Blokzijl blootlegt. Moeten de banken die door hun riskante uitleengedrag de crisis mede hebben veroorzaakt betalen voor het herstel of moeten de huizenbezitters die de hypotheken afsloten volledig opdraaien voor de schade?
De afgelopen 8 jaar zijn banken buiten schot gebleven en is de ene na de andere huizenbezitter opgedraaid voor de kosten. Mensen die nietsvermoedend een hypotheek hadden afgesloten gingen vaak voor tienduizenden euro's de boot in. Bankiers deden alsof hun neus bloedde en minister Blok (ex-ABN) liet niets van zich horen. Volgende week dinsdag heeft de rechtbank van Amsterdam een unieke kans om het falende woonbeleid van dit kabinet en de bescherming die zij de Nederlandse banken biedt recht te zetten
Tot nu toe hebben rechters zich diplomatiek onthouden van een oordeel over de kwestie. In 10 rechtszaken van RED liet de rechtbank het op een schikking aankomen waarbij de cliënten van RED zwijgplicht kregen opgelegd over de aard van deze schikking. Alhoewel dit voor de cliënten van RED in bevredigende oplossingen resulteerde lost dit het grotere probleem niet op
Sven Hulleman, Initiatiefnemer van RED: 'Nog altijd zitten meer dan een miljoen huiseigenaren met een huis onder water. Stichting RED doet wat ze kan, maar zo lang als ze gedwongen is de zaken individueel te behandelen is het eigenlijk dweilen met de kraan open.'
In de zaak van de Heer Blokzijl komen een aantal interessante vragen naar boven:
• Als Blokzijl de gevolgen van de gedaalde woningwaarde voor zich moet nemen, waarom betaalde hij vanaf 2008 een risicopremie?
• Waarom ontkent de ING securitisatie te hebben toegepast als zij daar in 2014 nog een prijs voor kreeg?
• Waarom houdt de rechtbank nu al 6 jaar de hand boven het hoofd van banken die een crisis hebben veroorzaakt maar daar niet de dupe van zijn. Stelt de rechtbank hierdoor de bankensector niet in staat om op dezelfde voet door te gaan met voorspelbare gevolgen?
Aanvullende stukken over wat er in de zitting naar voren wordt gebracht kunt u voor de zitting opvragen bij mr. F. Boonstra, advocaat van dhr. Blokzijl, via fe.boonstra@advoconsult.nl .
In aanloop naar de verkiezingen is de uitspraak van de rechter van extra groot belang. Hulleman: 'Minister Blok heeft voor de mensen met een huis onder water en restschulden helemaal niets gedaan en heeft ook geen antwoord willen geven op de vragen die wij hem in januari stelden. Als de verantwoordelijke minister geen antwoord geeft, heeft de rechter de kans om zijn falende en onrechtvaardige beleid te corrigeren.'
De rechtszaak zal zoals altijd worden bijgewoond door tientallen, zo niet honderden sympathisanten in een vergelijkbare situatie. Wij rekenen op de aanwezigheid van journalisten om deze onderbelichte kwestie te belichten.
WOORDVOERDERS
Sven Hulleman 0639106084 / 0648006988
Alexander Nieuwenhuis 0631316377
Blokzijl vs ING : Blijft de rechtbank het falend woonbeleid en de crisis veroorzakende banken de hand boven het hoofd houden?
Op dinsdag 28 februari om 11:00 dient een belangrijke rechtszaak in de rechtbank van Amsterdam. Stichting Restschuld Eerlijk Delen (RED) en advocaat Folkert Boonstra staan de Heer Blokzijl uit Deventer in zijn zaak tegen de ING bij. Deze huiseigenaar zag de waarde van zijn huis verminderen van 263.000,- (met een hypotheek van 285.000) naar 215.000 en moest zijn huis verkopen omdat hij na scheiding in zijn eentje de kosten niet kon betalen. Door de bank werd hij gedwongen om het verlies te nemen, maar hiertegen maakt Blokzijl bezwaar omdat de banken medeplichtig zijn aan het instorten van de huizenmarkt
De zaak van de Heer Blokzijl staat niet alleen. Stichting RED vertegenwoordigt sinds 2012 5500 huizenbezitters in dezelfde situatie. Waar de Nederlandse bevolking ruimhartig was in het redden van banken, zijn banken nog altijd weinig coulant ten opzichte van de Nederlandse bevolking.
Amsterdam 21-02-2017 - Wie moet er betalen voor de huizencrisis die buiten de Randstad nog volop aan de gang is? Dat is de grotere vraag die de rechtszaak van de Heer Blokzijl blootlegt. Moeten de banken die door hun riskante uitleengedrag de crisis mede hebben veroorzaakt betalen voor het herstel of moeten de huizenbezitters die de hypotheken afsloten volledig opdraaien voor de schade?
De afgelopen 8 jaar zijn banken buiten schot gebleven en is de ene na de andere huizenbezitter opgedraaid voor de kosten. Mensen die nietsvermoedend een hypotheek hadden afgesloten gingen vaak voor tienduizenden euro's de boot in. Bankiers deden alsof hun neus bloedde en minister Blok (ex-ABN) liet niets van zich horen. Volgende week dinsdag heeft de rechtbank van Amsterdam een unieke kans om het falende woonbeleid van dit kabinet en de bescherming die zij de Nederlandse banken biedt recht te zetten
Tot nu toe hebben rechters zich diplomatiek onthouden van een oordeel over de kwestie. In 10 rechtszaken van RED liet de rechtbank het op een schikking aankomen waarbij de cliënten van RED zwijgplicht kregen opgelegd over de aard van deze schikking. Alhoewel dit voor de cliënten van RED in bevredigende oplossingen resulteerde lost dit het grotere probleem niet op
Sven Hulleman, Initiatiefnemer van RED: 'Nog altijd zitten meer dan een miljoen huiseigenaren met een huis onder water. Stichting RED doet wat ze kan, maar zo lang als ze gedwongen is de zaken individueel te behandelen is het eigenlijk dweilen met de kraan open.'
In de zaak van de Heer Blokzijl komen een aantal interessante vragen naar boven:
• Als Blokzijl de gevolgen van de gedaalde woningwaarde voor zich moet nemen, waarom betaalde hij vanaf 2008 een risicopremie?
• Waarom ontkent de ING securitisatie te hebben toegepast als zij daar in 2014 nog een prijs voor kreeg?
• Waarom houdt de rechtbank nu al 6 jaar de hand boven het hoofd van banken die een crisis hebben veroorzaakt maar daar niet de dupe van zijn. Stelt de rechtbank hierdoor de bankensector niet in staat om op dezelfde voet door te gaan met voorspelbare gevolgen?
Aanvullende stukken over wat er in de zitting naar voren wordt gebracht kunt u voor de zitting opvragen bij mr. F. Boonstra, advocaat van dhr. Blokzijl, via fe.boonstra@advoconsult.nl .
In aanloop naar de verkiezingen is de uitspraak van de rechter van extra groot belang. Hulleman: 'Minister Blok heeft voor de mensen met een huis onder water en restschulden helemaal niets gedaan en heeft ook geen antwoord willen geven op de vragen die wij hem in januari stelden. Als de verantwoordelijke minister geen antwoord geeft, heeft de rechter de kans om zijn falende en onrechtvaardige beleid te corrigeren.'
De rechtszaak zal zoals altijd worden bijgewoond door tientallen, zo niet honderden sympathisanten in een vergelijkbare situatie. Wij rekenen op de aanwezigheid van journalisten om deze onderbelichte kwestie te belichten.
WOORDVOERDERS
Sven Hulleman 0639106084 / 0648006988
Alexander Nieuwenhuis 0631316377
VVD, wederom de meest "criminele" politieke partij
Laat ik meteen maar aangeven dat ik misschien de term "crimineel" niet mag gebruiken, vandaar dus de aanhalings- en sluittekens, net zoals ik "gelegaliseerde belastingontduiking" geen "belastingontduiking" mag noemen, maar "belastingontwijking". Stel je voor, de ex-koningin van Nederland een criminele belastingontduiker. Het zou me wat zijn, want je kunt je toch niet voorstellen dat zij en haar familie zelfs maar betrekkingen onderhouden met criminelen. Ongehoord! Alleen, waarom wordt daar niets mee gedaan?
Vrij Nederland heeft vandaag, onder de titel VVD'ers komen het meest in aanraking met strafrecht een verhelderend artikel gepubliceerd over de strapatsen van de VVD, met links naar aanvullende en gerelateerde informatie.
In 2016 zijn er 'slechts' 48 integriteitsschendingen geweest (waarvan er drie tot een strafrechtelijke veroordeling geleid hebben), weliswaar minder dan in 2015 (67), maar desondanks nog steeds 48 teveel.
Het moge duidelijk zijn: de VVD is eigenlijk alleen geschikt om criminelen te vertegenwoordigen, en grootgraaiers / grootkapitalisten, maar die vallen voor mijn gevoel (materieel) ook onder de klasse van criminelen.
Het is daarom zo gruwelijk onbegrijpelijk dat er nog zo veel arbeiders zijn die desondanks keer op keer op de VVD stemmen. Misschien omdat de eerste V van de partijnaam "VOLKspartij" moet betekenen. Laat het duidelijk zijn, dat "volk" slaat niet op de Nederlandse bevolking, maar alleen op de klasse van "Übermenschen", die menen dat zij het recht hebben om de grote meerderheid van de bevolking uit te buiten - uiteindelijk de enigen die voor de VVD werkelijk van belang zijn. Ja, de VVD-stemmende arbeiders zijn ook van belang, maar alleen voor hun stem - en om zich te pletter te werken voor de inkomsten van de plofkopperige VVD-aanhangers.
De tweede V van de partijnaam verwijst naar "Vrijheid", en inderdaad, we hebben in Nederland de vrijheid om bijv. zelf te kiezen door welke ZorgverZIEKeraar we ons laten uitkleden, en we hebben zelfs, nadat we door de politiek van de VVD & kornuiten tot de diepste armoede veroordeeld zijn, de 'vrijheid' om te kiezen voor de door Edith Schippers, de minister (VVD) voor Volksgezondheid, enz., geïntroduceerde Schippers-pil, om daarmee zelfmoord te plegen, wanneer we ons leven als «voltooid» beschouwen.
Blijft dan nog over de D van "Democratie". Daarover kunnen we heel kort zijn. De VVD interpreteert die letter als "Dictatuur". Op die manier kunnen Rutte en companen hun kxxt afvegen met onze rechten (net als met de uitslag van het referendum over Oekraïne), de ene belofte na de andere breken, en ons de ene leugen na de andere voorschotelen. Met een simpel "sorry" moeten we er maar niet meer aan denken... en als Rutte dan op TV komt met een solidair en bezorgd klinkend praatje en zonder stropdas (misschien was hij bang dat iemand in de studio die te strak zou aantrekken?) hoopt hij dat de massa weer zo dom is om op zijn partij te stemmen...
Degenen die misschien onder de indruk waren van zijn slijmpraatje, moeten zich maar eens afvragen waarom hij in de komende regeringsperiode wél zou kunnen klaarkrijgen wat hem in de afgelopen zes jaar niet gelukt is. Sterker nog, waarom zou hij nu willen rechtbreien wat hij zelf vernield heeft?
Wat kan ik nog meer zeggen? ONTWAAKT! (en dan maak ik geen reclame voor het Jehovaanse tijdschrift, maar gebruik ik het als synoniem voor WORDT WAKKER! Je hoeft voor mij écht niet perse op de SP te stemmen (de Partij voor de Dieren is ook OK), maar stem in ieder geval NIET op de VVD en zijn meest trouwe paladijnen: PvdA, D66, GroenLink, SGP, CDA, 50Plus en al helemaal niet op de PVV, die om te beginnen maar één partijlid heeft, en de vrijheid even eng interpreteert als de VVD.
Vrij Nederland heeft vandaag, onder de titel VVD'ers komen het meest in aanraking met strafrecht een verhelderend artikel gepubliceerd over de strapatsen van de VVD, met links naar aanvullende en gerelateerde informatie.
In 2016 zijn er 'slechts' 48 integriteitsschendingen geweest (waarvan er drie tot een strafrechtelijke veroordeling geleid hebben), weliswaar minder dan in 2015 (67), maar desondanks nog steeds 48 teveel.
Het moge duidelijk zijn: de VVD is eigenlijk alleen geschikt om criminelen te vertegenwoordigen, en grootgraaiers / grootkapitalisten, maar die vallen voor mijn gevoel (materieel) ook onder de klasse van criminelen.
Het is daarom zo gruwelijk onbegrijpelijk dat er nog zo veel arbeiders zijn die desondanks keer op keer op de VVD stemmen. Misschien omdat de eerste V van de partijnaam "VOLKspartij" moet betekenen. Laat het duidelijk zijn, dat "volk" slaat niet op de Nederlandse bevolking, maar alleen op de klasse van "Übermenschen", die menen dat zij het recht hebben om de grote meerderheid van de bevolking uit te buiten - uiteindelijk de enigen die voor de VVD werkelijk van belang zijn. Ja, de VVD-stemmende arbeiders zijn ook van belang, maar alleen voor hun stem - en om zich te pletter te werken voor de inkomsten van de plofkopperige VVD-aanhangers.
De tweede V van de partijnaam verwijst naar "Vrijheid", en inderdaad, we hebben in Nederland de vrijheid om bijv. zelf te kiezen door welke ZorgverZIEKeraar we ons laten uitkleden, en we hebben zelfs, nadat we door de politiek van de VVD & kornuiten tot de diepste armoede veroordeeld zijn, de 'vrijheid' om te kiezen voor de door Edith Schippers, de minister (VVD) voor Volksgezondheid, enz., geïntroduceerde Schippers-pil, om daarmee zelfmoord te plegen, wanneer we ons leven als «voltooid» beschouwen.
Blijft dan nog over de D van "Democratie". Daarover kunnen we heel kort zijn. De VVD interpreteert die letter als "Dictatuur". Op die manier kunnen Rutte en companen hun kxxt afvegen met onze rechten (net als met de uitslag van het referendum over Oekraïne), de ene belofte na de andere breken, en ons de ene leugen na de andere voorschotelen. Met een simpel "sorry" moeten we er maar niet meer aan denken... en als Rutte dan op TV komt met een solidair en bezorgd klinkend praatje en zonder stropdas (misschien was hij bang dat iemand in de studio die te strak zou aantrekken?) hoopt hij dat de massa weer zo dom is om op zijn partij te stemmen...
Degenen die misschien onder de indruk waren van zijn slijmpraatje, moeten zich maar eens afvragen waarom hij in de komende regeringsperiode wél zou kunnen klaarkrijgen wat hem in de afgelopen zes jaar niet gelukt is. Sterker nog, waarom zou hij nu willen rechtbreien wat hij zelf vernield heeft?
Wat kan ik nog meer zeggen? ONTWAAKT! (en dan maak ik geen reclame voor het Jehovaanse tijdschrift, maar gebruik ik het als synoniem voor WORDT WAKKER! Je hoeft voor mij écht niet perse op de SP te stemmen (de Partij voor de Dieren is ook OK), maar stem in ieder geval NIET op de VVD en zijn meest trouwe paladijnen: PvdA, D66, GroenLink, SGP, CDA, 50Plus en al helemaal niet op de PVV, die om te beginnen maar één partijlid heeft, en de vrijheid even eng interpreteert als de VVD.
dinsdag 21 februari 2017
Zet Plus50 zich buitenspel?
De Volkskrant meldt vandaag dat de Partij 50Plus de AOW-leeftijd terug wil naar 65 jaar, maar als dan de AOW even hoog (laag?) blijft als momenteel zou dat "de belastingbetaler op termijn 10 à 12 miljoen miljard euro" per jaar kosten. Die berekening is echter volgens onderzoek in opdracht van 50Plus gebaseerd op een lange periode. Op korte termijn zouden de extra kosten slechts 1,5 miljard kosten.
In het Volkskrant-artikel wordt echter in de inleiding gesuggereerd dat "de AOW-leeftijd terug [kan] naar 65 jaar", "als AOW-ers genoegen nemen met een lagere uitkering". Het is niet duidelijk waar dit vandaan komt, want in het artikel zelf vind ik daar niets over. ALS dit de mening van Plus50 is, dan zet deze partij zich hiermee buitenspel.
De SP wil namelijk de AOW-leeftijd terugbrengen naar 65 jaar (zie het SP-artikel Doorrekening SP: na de kaalslag de inhaalslag van 16 februari), en wil bovendien de AOW en andere uitkeringen verhogen. Deze (en andere) voorstellen van de SP zijn door het Centraal Planbureau (CPB) doorgerekend en positief beoordeeld.
In het Volkskrant-artikel wordt echter in de inleiding gesuggereerd dat "de AOW-leeftijd terug [kan] naar 65 jaar", "als AOW-ers genoegen nemen met een lagere uitkering". Het is niet duidelijk waar dit vandaan komt, want in het artikel zelf vind ik daar niets over. ALS dit de mening van Plus50 is, dan zet deze partij zich hiermee buitenspel.
De SP wil namelijk de AOW-leeftijd terugbrengen naar 65 jaar (zie het SP-artikel Doorrekening SP: na de kaalslag de inhaalslag van 16 februari), en wil bovendien de AOW en andere uitkeringen verhogen. Deze (en andere) voorstellen van de SP zijn door het Centraal Planbureau (CPB) doorgerekend en positief beoordeeld.
Alphen a/d Rijn - Of een claim bij GGZ, respectievelijk bij de nalatige Roverheid?
Volgens een artikel in NRC van gisteren hebben nabestaanden en slachtoffers van de schietpartij in Alphen aan den Rijn op 9 april 2011 de ouders van de 24-jarige dader aansprakelijk gesteld voor de moordpartij (zes doden en zeventien gewonden). Eerder al hadden ze de politie (vergeefs) hiervoor aansprakelijk gesteld omdat die aan Tristan van der V. een wapenvergunning verleend had, terwijl hij depressief was. Dit was bij zijn ouders bekend, die ook verbaasd waren geweest toen hun zoon een wapenvergunning kreeg.
Mij lijkt het dat deze zaak niet veel kans maakt. Inderdaad, ouders zijn verantwoordelijk voor hun minderjarige kinderen, in ieder geval tot de leeftijd van zestien jaar. In dit geval betreft het een zoon van 24 die weliswaar nog thuis woonde, maar volwassen was. Wat hadden de ouders moeten doen? Hem zijn wapen afpakken, ofschoon hij daarvoor een vergunning had? Dat konden ze niet, want hij had een vergunning... Hadden ze bij de politie bezwaar moeten maken tegen het afgeven van een wapenvergunning? De politie had kennelijk gronden om die wapenvergunning af te geven, ofschoon bij de beoordeling fouten gemaakt waren, maar werd bij de eerdere rechtszaak toch niet aansprakelijk gesteld. Of hadden ze hem in een kleerkast moeten opsluiten. Dan waren ze vervolgd wegens vrijheidsberoving...
Wat als de nabestaanden en slachtoffers geen gelijk krijgen? Gaan ze dan de -kennelijk ontoereikende- psychiatrische hulp verantwoordelijk stellen. Zou het niet zinniger zijn om dan meteen de Roverheid aansprakelijk te stellen? Die zorgt ervoor dat de politie niet over voldoende menskracht beschikt om goed te onderzoeken of een aanvrager van een wapenvergunning stabiel genoeg is om daarmee op passende wijze om te gaan. Hoe kan de politie weten of betrokkene psychisch in staat is om zijn wapenvergunning niet te misbruiken? Heeft de politie bij de GGZ-instanties nagevraagd of betrokkene psychisch in orde was of: had zij dat moeten doen alvorens een wapenvergunning af te geven?
De verantwoordelijkheid voor de steeds gebrekkigere psychiatrische zorg ligt ook voor een zeer groot deel bij de Roverheid, die immers structureel bezuinigt op alle vormen van zorg.
Van de andere kant: als deze zaak wel succes heeft, dan gaat justitie nog een drukke tijd tegemoet bij het vervolgen van de ouders van jongeren (tot welke leeftijd? 40 jaar bijv?) die met een paar flinke slokken op ongelukken veroorzaken in hun auto of op hun motor. Misschien ook, als ze weten dat hun kinderen veel te hard rijden (ook zonder alcohol)? Dat kunnen ze gemerkt hebben, wanneer ze met hun kinderen meegereden hebben. Dat kan nog spannend worden!
Mij lijkt het dat deze zaak niet veel kans maakt. Inderdaad, ouders zijn verantwoordelijk voor hun minderjarige kinderen, in ieder geval tot de leeftijd van zestien jaar. In dit geval betreft het een zoon van 24 die weliswaar nog thuis woonde, maar volwassen was. Wat hadden de ouders moeten doen? Hem zijn wapen afpakken, ofschoon hij daarvoor een vergunning had? Dat konden ze niet, want hij had een vergunning... Hadden ze bij de politie bezwaar moeten maken tegen het afgeven van een wapenvergunning? De politie had kennelijk gronden om die wapenvergunning af te geven, ofschoon bij de beoordeling fouten gemaakt waren, maar werd bij de eerdere rechtszaak toch niet aansprakelijk gesteld. Of hadden ze hem in een kleerkast moeten opsluiten. Dan waren ze vervolgd wegens vrijheidsberoving...
Wat als de nabestaanden en slachtoffers geen gelijk krijgen? Gaan ze dan de -kennelijk ontoereikende- psychiatrische hulp verantwoordelijk stellen. Zou het niet zinniger zijn om dan meteen de Roverheid aansprakelijk te stellen? Die zorgt ervoor dat de politie niet over voldoende menskracht beschikt om goed te onderzoeken of een aanvrager van een wapenvergunning stabiel genoeg is om daarmee op passende wijze om te gaan. Hoe kan de politie weten of betrokkene psychisch in staat is om zijn wapenvergunning niet te misbruiken? Heeft de politie bij de GGZ-instanties nagevraagd of betrokkene psychisch in orde was of: had zij dat moeten doen alvorens een wapenvergunning af te geven?
De verantwoordelijkheid voor de steeds gebrekkigere psychiatrische zorg ligt ook voor een zeer groot deel bij de Roverheid, die immers structureel bezuinigt op alle vormen van zorg.
Van de andere kant: als deze zaak wel succes heeft, dan gaat justitie nog een drukke tijd tegemoet bij het vervolgen van de ouders van jongeren (tot welke leeftijd? 40 jaar bijv?) die met een paar flinke slokken op ongelukken veroorzaken in hun auto of op hun motor. Misschien ook, als ze weten dat hun kinderen veel te hard rijden (ook zonder alcohol)? Dat kunnen ze gemerkt hebben, wanneer ze met hun kinderen meegereden hebben. Dat kan nog spannend worden!
Alles wat er mis is met privacy en big data: de OV-chipkaart
Een oud (van 8 juli 2014), maar desniettegenstaande nog steeds actueel, artikel van Tijs Hofmans over hoe de Nederlandse Roverheid alles in het werk stelt om onze privacy uit te hollen.
Dit artikel kan in zijn geheel gelezen worden op de «Privacy Barometer».
Vanaf 9 juli 2014 is het verplicht voor iedere reiziger om in- en uit te checken. Ook voor mij, terwijl ik een peperduur Alles Vrij-abonnement heb. Er is letterlijk geen enkel moment waarop ik in de trein in Nederland zwart kan rijden. Toch moet ik inchecken. En uitchecken. Daardoor ziet TransLink Systems (waar de NS grootaandeelhouder van is) exact waar ik iedere dag naartoe ga. Niet alleen welke treinen, maar ook welke bussen en trams ik neem.
Dit artikel kan in zijn geheel gelezen worden op de «Privacy Barometer».
dinsdag 24 maart 2015
De kosten van het Duitse nazisme voor Griekenland (en voor Spanje)
Het
volgende artikel, van de hand van Vicenç Navarro, hoogleraar Politieke
Wetenschappen en Openbaar Beleid aan de Universiteit Pompeu Fabra in
Barcelona, werd vandaag gepubliceerd in Público en met toestemming hier door mij overgenomen [vertaald door mijzelf]. Ziehier voor de originele (Spaanstalige) versie van dit artikel.
Om de huidige crisis in de Europese Unie te begrijpen, helpt het als je weet wat er in de jaren 1930 in Europa gebeurde, en hoe beide crises invloed hebben gehad op de betrekkingen tussen Duitsland -het centrum van het Europese economisch stelsel- en de periferie, waarbij we ons in dit artikel concentreren op Griekenland, en met ook nog enige opmerkingen over de betrekkingen tussen Duitsland en Spanje in beide historische tijdvakken.
In Duitsland leidde de eerste crisis, die gedeeltelijk het gevolg was van de enorme opgehoopte openbare schuld (die het resultaat was van de eisen van de landen die de Eerste Wereldoorlog gewonnen hadden en die van Duitsland herstelbetalingen wilden voor de tijdens de oorlog aan de vijanden toegebrachte schade), ertoe dat een nazi-regering onder leiding van Hitler gekozen werd. De enorme bezuinigingen op de publieke uitgaven, nodig voor het betalen van de schuld, en de hervormingen van de arbeidsmarkt die leidden tot de groei van de door deze bezuinigingen veroorzaakte werkloosheid, veroorzaakten een afkeer van de bevolking jegens de partijen die deze maatregelen opgelegd hadden en voerden tot de eerste verkiezing van een nazi-regering in Europa. We mogen niet vergeten dat het nazisme op democratische wijze in Duitsland aan de macht kwam, dankzij haar electorale aantrekkingskracht (en ook door de verdeeldheid aan linkerzijde, in concreto tussen de sociaaldemocratische SPD en de communistische KPD).
Het nazisme haalde Duitsland uit de economische crisis door de militarisatie van zijn economie (militair keynesianisme) en door de plundering van de omringende landen, waaronder Griekenland. De bezetting van Griekenland (1941-1945) hoorde bij de meest brutale die Europa gekend heeft. Die periode werd gekenmerkt door een eindeloze reeks wreedheden. Dorpen en steden waren getuigen van die gewelddadigheden. Moussiotitsa (153 mannen, vrouwen en kinderen), Kommeno (317 mannen, vrouwen en kinderen, waaronder zelfs 30 kinderen jonger dan een jaar vermoord werden en 38 personen in hun huizen levend verbrand werden), Kondomari (60 vermoorden), Kardanos (meer dan 180), Distomo (214 doden), en nog een lange lijst. Meer dan 460 dorpen werden verwoest en meer dan 130.000 burgers werden vermoord, en ook nog 60.000 joden, die het grootste deel van de joodse bevolking in Griekenland vormden. Het menselijk leed was enorm. En de onderdrukking diende om een enorme uitbuiting en diefstal mogelijk te maken. In werkelijkheid roofde het IIIe Rijk de tegenwaarde in Duitse munt van 475 miljoen marken, wat in hedendaagse munt neerkomt op 95 miljard Euro. Tegenover deze situatie, hoe kan van de volksmassa's, die grotendeels leden onder de onderdrukking, verlangd worden dat ze deze fase van hun leven vergeten? (zie Conn Hallinann: "Greece: Memory and Debt", Znet Magazine, 18.03.2015, waaruit ik de meeste gegevens voor dit artikel gehaald heb).
En het is belangrijk om te onderstrepen dat de verantwoordelijken voor zoveel wreedheid, de militairen die de moordpartijen, de plundering en de diefstal leidden, maar licht gestraft werden in Duitsland, véél lichter dan de Griekse bevolking eiste. Generaal Hubert Lanz, die leiding gaf aan een van de voor deze wandaden verantwoordelijke divisies, hoefde maar drie jaar in de gevangenis door te brengen, waarna hij adviseur veiligheid werd voor de Duitse liberale partij, de FDP. De tolerantie, om niet te zeggen medeplichtigheid, van de westerse regeringen (die later in Griekenland rechts hielpen -dat eerder met het nazisme had samengewerkt- om de anti-nazi militie te verslaan, in wat de Burgeroorlog genoemd werd) met de nazi-leiders, is ook bekend. De westerse regeringen, die zich presenteerden en zichzelf definieerden als democratisch, hielpen -zoals ook in Spanje gebeurde- om dezelfde oligarchische structuren te laten voortbestaan die gedurende zo veel jaren Griekenland in armoede en ellende hebben gehouden. In Oost-Duitsland (onder Sovjet-bezetting), kregen de nazi-militairen daarentegen strengere straffen. General Karl von Le Suire (de slachter van Kalavryta) werd door de Sovjet-Unie gevangen genomen en stierf in 1954 in een concentratiekamp, en generaal Friedrich Wilhelm Müller (die de moordpartijen in Viannos bevolen had) werd in 1947 door de Grieken zelf geëxecuteerd.
De zogenaamde herstelbetalingen van de Duitse regering
De Duitse regering heeft nooit de eis van de Griekse regering aanvaard om 677 miljard Euro te betalen als tegemoetkoming voor de tijdens hun bezetting veroorzaakte schade en bovendien het geld terug te geven -waaronder het geld van de Griekse Centrale Bank- dat de Duitse troepen geroofd hadden. In 1960 betaalde de Duitse regering slechts 115 miljoen Duitse marken, een onbeduidend bedrag naast de veroorzaakte schade. Zolang als Duitsland verdeeld was, luidde het standpunt van de Duitse regering dat er niet over herstelbetalingen gesproken kon worden voordat Duitsland weer herenigd was. En toen dat het geval was (in 1990), luidde het argument dat er al veel jaren voorbij waren, en dat er al 115 miljoen Duitse marken aan Griekenland betaald waren. Hoe kan van het Griekse volk verlangd worden dat het zijn enorme offer en het geroofde geld vergeet?
Deze eisen van de Syriza-regering beschouwen als een simpele taktiek in de onderhandelingen met de Duitse regeringen voor het vernieuwen van de tweede steunbetaling (goedgekeurd door de vorige regering) is een bagatellisering van de betekenis van de bezetting door de nazi's en het enorme leed en de armoede waaronder deze het Griekse volk heeft laten lijden. De Syriza-regering is de eerste progressieve en linkse regering, een duidelijke vertegenwoordiging van de klassen die het meeste geleden hebben onder de nazi-onderdrukking, en het is terecht dat een van de eerste eisen erin bestaat de historische nagedachtenis van de overwonnenen te doen herleven en herstelbetalingen te eisen. Deze eisen beschouwen als een simpele taktiek in de onderhandelingen met Duitsland, zoals de meeste Spaanse media ze voorgesteld hebben, is een ontkenning van de Griekse en de Europese geschiedenis, hetgeen overigens erg gebruikelijk is bij die media.
De dubbele moraal van de zogenaamd democratische landen
Het is ook belangrijk om te wijzen, niet alleen op de enorme ongevoeligheid van de Duitse regering voor dit leed, maar ook op het contrast tussen de manier waarop na de Tweede Wereldoorlog het grote probleem opgelost werd van de openbare schuld die de Duitse regering aan de geallieerden verschuldigd was, en anderzijds naar wat de Duitse regering de Griekse regering heeft willen opleggen voor de betaling van haar schulden aan (onder andere) de Duitse banken die geld aan Griekenland geleend hadden (voor veel projecten die hun grote winsten opgeleverd hebben, maar waarvan de Griekse volksmassa's niets of heel weinig baat van hebben gehad). De geallieerden scholden in 1953 (bij het Verdrag van Londen) de Duitse staat 50% van de totale schuld kwijt, en verbonden aan de terugbetaling tevens de voorwaarde dat een economische groei die betaling zou moeten vergemakkelijken. Dit is precies hetzelfde was de Syriza-regering vraagt. De Duitse regering heeft zich er krachtig tegen verzet dat Griekenland nu behandeld zou moeten worden zoals zij indertijd behandeld werd. Syriza vraagt om dezelfde voorwaarden, en het was de Duitrse regering die de oppositie ertoe bracht om dit voorstel zelfs te overwegen. Hoe kan van het Griekse volk verlangd worden dat het niet naar het verleden kijkt om de toekomst op te lossen? Dit verzoek heeft cynische afmetingen. De verklaringen van de woordvoerder van Kanselier Merkel dat "Griekenland zich zou moeten bezighouden met onderwerpen van nu, en naar de toekomst moet kijken" getuigt van een enorme ongevoeligheid, vol cynisme. Mevrouw Merkel weet niet of verbergt dat een groot deel van de huidige problemen in Griekenland het gevolg zijn van wat er in het verleden gebeurd is.
Het nazisme en zijn gevolgen in Spanje
Het verzoek van mevrouw Merkel lijkt op het verzoek van rechts in Spanje, momenteel geleid door de heer Rajoy (de grote bondgenoot van mevrouw Merkel), erfgenamen van degenen die de verkeerd genoemde "Burgeroorlog" (want het was een staatsgreep, die gewonnen werd dankzij de militaire hulp van de Duitse nazi-regering en die een van de meest wrede dictaturen in Europa vestigde), die aan de slachtoffers van die genocide verzocht het verleden te vergeten en alleen naar de toekomst te kijken. Op alle mogelijke manieren is geprobeerd het Spaanse volk te doen vergeten dat er in Spanje een militaire staatsgreep plaatsgevonden heeft, uitgevoerd door het leger en de fascistische partij (samen met de [Rooms Katholieke - vertaler] kerk), die het begin was van veertig jaar met een enorme onderdrukking (Spanje is, naast Cambodja, een van de landen met het hoogste percentage -om politieke redenen- vermoorde en verdwenen mensen), waardoor het land ondergedompeld werd in een enorme economische, sociale en culturele onderontwikkeling. En we zouden nooit mogen vergeten dat de overwinning van de militaire staatsgreep nooit mogelijk zou zijn geweest zonder de hulp van nazi-Duitsland. De nazi-regering speelde een sleutelrol voor het waarborgen van de militaire overmacht van de Spaanse coupplegers. En het waren de overheersende machtsstructuren van de Spaanse staat die -zoals ik in mijn geschriften heb aangetoond- verantwoordelijk zijn geweest voor de enorme armoede van de Spaanse staat, van zijn overheersend repressieve karakter, met nauwelijks een sociaal bewustzijn, en zeer weinig herverdelend, hogelijks corrupt en weinig gevoelig voor de verschillende nationaliteiten (zie mijn boek El Subdesarrollo Social de España: causas y consecuencias [De sociale onderontwikkeling van Spanje: oorzaken en gevolgen]). Er zijn veranderingen geweest, vooral in de tijd na de democratische Transitie [de overgang naar 'democratie' na het verdwijnen van Franco - vertaler], maar gezien de grote onbalans in de periode van de Transitie tussen rechts -dat de staat controleerde en de meerderheid van de media- en links -dat de democratische krachten leidde- was de democratie erg beperkt. Spanje en Griekenland hebben het grootste aantal politie-agenten en agenten van de ordediensten per 10.000 inwoners, en het laagste aantal volwassenen die werkzaam zijn voor de Welzijnsstaat, de hoogste cijfers van belastingfraude en corruptie, en de laagste openbare uitgaven voor sociaal beleid.
Een ander Europa, een ander Duitsland, een ander Griekenland en een ander Spanje (en een ander Catalonië) zijn mogelijk.
De huidige situatie is het resultaat van een bondgenootschap tussen de financiële, economische en politieke establishments die de leiding hebben over hat politieke, financiële en economische (en mediatieke) leven van de Euro-zône, tegenover de volksmassa's van die landen, degenen die het meest te lijden hebben onder de bezuinigingsmaatregelen en de arbeidshervorming, die zonder enige vorm van mandaat van het volk opgelegd worden, ten koste van enorme menselijke kosten. Wat nodig is, is een bondgenootschap van politieke krachten en sociale bewegingen die zich opstellen tegenover die politiek, om zo een ander Europa te organiseren dat verandering brengt in de verhouding centrum-periferie, die zowel de volksmassa's van de periferie als die van het centrum benadeelt.
In dit verband moeten we de steun van Duits links begroeten, dat als vertegenwoordiger van de Duitse arbeidersklasse (wier situatie aanmerkelijk verslechterd is door de maatregelen van de regeringen Schröder en Merkel) steun betuigd heeft aan het verzoek van de Syriza-regering dat Duitsland aan de Griekse regering de herstelbetaling doet die het aan het Griekse volk verschuldigd is. Dit teken van solidariteit is de beste aanwijzing dat het mogelijk is om transnationale bondgenootschappen aan te gaan, waardoor wordt verhinderd en bemoeilijkt dat het Duitse establishment bijna racistische termen gebruikt (zoals dat de Duitse gepensioneerden aan het betalen zijn voor de vacanties van de Griekse arbeiders, die bovendien lui zijn), en die verspreid worden door de grootste Duitse massamedia. We moeten ervoor waken het huidige conflict voor te stellen als een conflict tussen enerzijds het Duitse volk en anderzijds het Spaanse en Griekse volk). Als je het conflict zo voorstelt, wordt het bondgenootschap dat noodzakelijk is om een ander Europa op te bouwen enorm bemoeilijkt. Het conflict is een conflict tussen enerzijds de financiële, economische, politieke en mediatieke minderheden, die de grote meerderheid van de landen van de Euro-zône beheersen en regeren, en anderzijds de volksmassa's van die landen, door welk conflict het welzijn en de leefkwaliteit van iedereen geschaad wordt. De sterke verslechtering van de Duitse arbeidsmarkt is daar een duidelijk voorbeeld van. Het "Duitse exportsucces", zoals beschreven door Oskar Lafontaine (die indertijd Minister van Financiën was van de regering Schröder), berust op salarissen die veel lager zijn dan ze zouden moeten zijn, waardoor een wedijver is ontstaan tussen de landen in de Euro-zône om de salarissen te verlagen. En intussen wordt tegen de Duitse arbeider gezegd dat het probleem te wijten is aan de Griekse arbeider die weinig gedisciplineerd is in zijn werk. En zo beledigen de media van het Duitse establishment met een zelfs racistisch verhaaltje (zoals tijdens het nazisme) dagelijks de Griekse (en de Duitse) arbeider.
Vandaar de dringende noodzaak om in de politieke analyses opnieuw vergeten analyse-categorieën te ontdekken (zoals het bestaan van klassen en klasse-conflicten, die in elk land voorkomen), die het mogelijk maken transnationale bondgenootschappen aan te gaan tusen de volksmassa's, waardoor verhinderd wordt dat verhaaltjes benut worden met het doel hen onderling te verdelen.
Om de huidige crisis in de Europese Unie te begrijpen, helpt het als je weet wat er in de jaren 1930 in Europa gebeurde, en hoe beide crises invloed hebben gehad op de betrekkingen tussen Duitsland -het centrum van het Europese economisch stelsel- en de periferie, waarbij we ons in dit artikel concentreren op Griekenland, en met ook nog enige opmerkingen over de betrekkingen tussen Duitsland en Spanje in beide historische tijdvakken.
In Duitsland leidde de eerste crisis, die gedeeltelijk het gevolg was van de enorme opgehoopte openbare schuld (die het resultaat was van de eisen van de landen die de Eerste Wereldoorlog gewonnen hadden en die van Duitsland herstelbetalingen wilden voor de tijdens de oorlog aan de vijanden toegebrachte schade), ertoe dat een nazi-regering onder leiding van Hitler gekozen werd. De enorme bezuinigingen op de publieke uitgaven, nodig voor het betalen van de schuld, en de hervormingen van de arbeidsmarkt die leidden tot de groei van de door deze bezuinigingen veroorzaakte werkloosheid, veroorzaakten een afkeer van de bevolking jegens de partijen die deze maatregelen opgelegd hadden en voerden tot de eerste verkiezing van een nazi-regering in Europa. We mogen niet vergeten dat het nazisme op democratische wijze in Duitsland aan de macht kwam, dankzij haar electorale aantrekkingskracht (en ook door de verdeeldheid aan linkerzijde, in concreto tussen de sociaaldemocratische SPD en de communistische KPD).
Het nazisme haalde Duitsland uit de economische crisis door de militarisatie van zijn economie (militair keynesianisme) en door de plundering van de omringende landen, waaronder Griekenland. De bezetting van Griekenland (1941-1945) hoorde bij de meest brutale die Europa gekend heeft. Die periode werd gekenmerkt door een eindeloze reeks wreedheden. Dorpen en steden waren getuigen van die gewelddadigheden. Moussiotitsa (153 mannen, vrouwen en kinderen), Kommeno (317 mannen, vrouwen en kinderen, waaronder zelfs 30 kinderen jonger dan een jaar vermoord werden en 38 personen in hun huizen levend verbrand werden), Kondomari (60 vermoorden), Kardanos (meer dan 180), Distomo (214 doden), en nog een lange lijst. Meer dan 460 dorpen werden verwoest en meer dan 130.000 burgers werden vermoord, en ook nog 60.000 joden, die het grootste deel van de joodse bevolking in Griekenland vormden. Het menselijk leed was enorm. En de onderdrukking diende om een enorme uitbuiting en diefstal mogelijk te maken. In werkelijkheid roofde het IIIe Rijk de tegenwaarde in Duitse munt van 475 miljoen marken, wat in hedendaagse munt neerkomt op 95 miljard Euro. Tegenover deze situatie, hoe kan van de volksmassa's, die grotendeels leden onder de onderdrukking, verlangd worden dat ze deze fase van hun leven vergeten? (zie Conn Hallinann: "Greece: Memory and Debt", Znet Magazine, 18.03.2015, waaruit ik de meeste gegevens voor dit artikel gehaald heb).
En het is belangrijk om te onderstrepen dat de verantwoordelijken voor zoveel wreedheid, de militairen die de moordpartijen, de plundering en de diefstal leidden, maar licht gestraft werden in Duitsland, véél lichter dan de Griekse bevolking eiste. Generaal Hubert Lanz, die leiding gaf aan een van de voor deze wandaden verantwoordelijke divisies, hoefde maar drie jaar in de gevangenis door te brengen, waarna hij adviseur veiligheid werd voor de Duitse liberale partij, de FDP. De tolerantie, om niet te zeggen medeplichtigheid, van de westerse regeringen (die later in Griekenland rechts hielpen -dat eerder met het nazisme had samengewerkt- om de anti-nazi militie te verslaan, in wat de Burgeroorlog genoemd werd) met de nazi-leiders, is ook bekend. De westerse regeringen, die zich presenteerden en zichzelf definieerden als democratisch, hielpen -zoals ook in Spanje gebeurde- om dezelfde oligarchische structuren te laten voortbestaan die gedurende zo veel jaren Griekenland in armoede en ellende hebben gehouden. In Oost-Duitsland (onder Sovjet-bezetting), kregen de nazi-militairen daarentegen strengere straffen. General Karl von Le Suire (de slachter van Kalavryta) werd door de Sovjet-Unie gevangen genomen en stierf in 1954 in een concentratiekamp, en generaal Friedrich Wilhelm Müller (die de moordpartijen in Viannos bevolen had) werd in 1947 door de Grieken zelf geëxecuteerd.
De zogenaamde herstelbetalingen van de Duitse regering
De Duitse regering heeft nooit de eis van de Griekse regering aanvaard om 677 miljard Euro te betalen als tegemoetkoming voor de tijdens hun bezetting veroorzaakte schade en bovendien het geld terug te geven -waaronder het geld van de Griekse Centrale Bank- dat de Duitse troepen geroofd hadden. In 1960 betaalde de Duitse regering slechts 115 miljoen Duitse marken, een onbeduidend bedrag naast de veroorzaakte schade. Zolang als Duitsland verdeeld was, luidde het standpunt van de Duitse regering dat er niet over herstelbetalingen gesproken kon worden voordat Duitsland weer herenigd was. En toen dat het geval was (in 1990), luidde het argument dat er al veel jaren voorbij waren, en dat er al 115 miljoen Duitse marken aan Griekenland betaald waren. Hoe kan van het Griekse volk verlangd worden dat het zijn enorme offer en het geroofde geld vergeet?
Deze eisen van de Syriza-regering beschouwen als een simpele taktiek in de onderhandelingen met de Duitse regeringen voor het vernieuwen van de tweede steunbetaling (goedgekeurd door de vorige regering) is een bagatellisering van de betekenis van de bezetting door de nazi's en het enorme leed en de armoede waaronder deze het Griekse volk heeft laten lijden. De Syriza-regering is de eerste progressieve en linkse regering, een duidelijke vertegenwoordiging van de klassen die het meeste geleden hebben onder de nazi-onderdrukking, en het is terecht dat een van de eerste eisen erin bestaat de historische nagedachtenis van de overwonnenen te doen herleven en herstelbetalingen te eisen. Deze eisen beschouwen als een simpele taktiek in de onderhandelingen met Duitsland, zoals de meeste Spaanse media ze voorgesteld hebben, is een ontkenning van de Griekse en de Europese geschiedenis, hetgeen overigens erg gebruikelijk is bij die media.
De dubbele moraal van de zogenaamd democratische landen
Het is ook belangrijk om te wijzen, niet alleen op de enorme ongevoeligheid van de Duitse regering voor dit leed, maar ook op het contrast tussen de manier waarop na de Tweede Wereldoorlog het grote probleem opgelost werd van de openbare schuld die de Duitse regering aan de geallieerden verschuldigd was, en anderzijds naar wat de Duitse regering de Griekse regering heeft willen opleggen voor de betaling van haar schulden aan (onder andere) de Duitse banken die geld aan Griekenland geleend hadden (voor veel projecten die hun grote winsten opgeleverd hebben, maar waarvan de Griekse volksmassa's niets of heel weinig baat van hebben gehad). De geallieerden scholden in 1953 (bij het Verdrag van Londen) de Duitse staat 50% van de totale schuld kwijt, en verbonden aan de terugbetaling tevens de voorwaarde dat een economische groei die betaling zou moeten vergemakkelijken. Dit is precies hetzelfde was de Syriza-regering vraagt. De Duitse regering heeft zich er krachtig tegen verzet dat Griekenland nu behandeld zou moeten worden zoals zij indertijd behandeld werd. Syriza vraagt om dezelfde voorwaarden, en het was de Duitrse regering die de oppositie ertoe bracht om dit voorstel zelfs te overwegen. Hoe kan van het Griekse volk verlangd worden dat het niet naar het verleden kijkt om de toekomst op te lossen? Dit verzoek heeft cynische afmetingen. De verklaringen van de woordvoerder van Kanselier Merkel dat "Griekenland zich zou moeten bezighouden met onderwerpen van nu, en naar de toekomst moet kijken" getuigt van een enorme ongevoeligheid, vol cynisme. Mevrouw Merkel weet niet of verbergt dat een groot deel van de huidige problemen in Griekenland het gevolg zijn van wat er in het verleden gebeurd is.
Het nazisme en zijn gevolgen in Spanje
Het verzoek van mevrouw Merkel lijkt op het verzoek van rechts in Spanje, momenteel geleid door de heer Rajoy (de grote bondgenoot van mevrouw Merkel), erfgenamen van degenen die de verkeerd genoemde "Burgeroorlog" (want het was een staatsgreep, die gewonnen werd dankzij de militaire hulp van de Duitse nazi-regering en die een van de meest wrede dictaturen in Europa vestigde), die aan de slachtoffers van die genocide verzocht het verleden te vergeten en alleen naar de toekomst te kijken. Op alle mogelijke manieren is geprobeerd het Spaanse volk te doen vergeten dat er in Spanje een militaire staatsgreep plaatsgevonden heeft, uitgevoerd door het leger en de fascistische partij (samen met de [Rooms Katholieke - vertaler] kerk), die het begin was van veertig jaar met een enorme onderdrukking (Spanje is, naast Cambodja, een van de landen met het hoogste percentage -om politieke redenen- vermoorde en verdwenen mensen), waardoor het land ondergedompeld werd in een enorme economische, sociale en culturele onderontwikkeling. En we zouden nooit mogen vergeten dat de overwinning van de militaire staatsgreep nooit mogelijk zou zijn geweest zonder de hulp van nazi-Duitsland. De nazi-regering speelde een sleutelrol voor het waarborgen van de militaire overmacht van de Spaanse coupplegers. En het waren de overheersende machtsstructuren van de Spaanse staat die -zoals ik in mijn geschriften heb aangetoond- verantwoordelijk zijn geweest voor de enorme armoede van de Spaanse staat, van zijn overheersend repressieve karakter, met nauwelijks een sociaal bewustzijn, en zeer weinig herverdelend, hogelijks corrupt en weinig gevoelig voor de verschillende nationaliteiten (zie mijn boek El Subdesarrollo Social de España: causas y consecuencias [De sociale onderontwikkeling van Spanje: oorzaken en gevolgen]). Er zijn veranderingen geweest, vooral in de tijd na de democratische Transitie [de overgang naar 'democratie' na het verdwijnen van Franco - vertaler], maar gezien de grote onbalans in de periode van de Transitie tussen rechts -dat de staat controleerde en de meerderheid van de media- en links -dat de democratische krachten leidde- was de democratie erg beperkt. Spanje en Griekenland hebben het grootste aantal politie-agenten en agenten van de ordediensten per 10.000 inwoners, en het laagste aantal volwassenen die werkzaam zijn voor de Welzijnsstaat, de hoogste cijfers van belastingfraude en corruptie, en de laagste openbare uitgaven voor sociaal beleid.
Een ander Europa, een ander Duitsland, een ander Griekenland en een ander Spanje (en een ander Catalonië) zijn mogelijk.
De huidige situatie is het resultaat van een bondgenootschap tussen de financiële, economische en politieke establishments die de leiding hebben over hat politieke, financiële en economische (en mediatieke) leven van de Euro-zône, tegenover de volksmassa's van die landen, degenen die het meest te lijden hebben onder de bezuinigingsmaatregelen en de arbeidshervorming, die zonder enige vorm van mandaat van het volk opgelegd worden, ten koste van enorme menselijke kosten. Wat nodig is, is een bondgenootschap van politieke krachten en sociale bewegingen die zich opstellen tegenover die politiek, om zo een ander Europa te organiseren dat verandering brengt in de verhouding centrum-periferie, die zowel de volksmassa's van de periferie als die van het centrum benadeelt.
In dit verband moeten we de steun van Duits links begroeten, dat als vertegenwoordiger van de Duitse arbeidersklasse (wier situatie aanmerkelijk verslechterd is door de maatregelen van de regeringen Schröder en Merkel) steun betuigd heeft aan het verzoek van de Syriza-regering dat Duitsland aan de Griekse regering de herstelbetaling doet die het aan het Griekse volk verschuldigd is. Dit teken van solidariteit is de beste aanwijzing dat het mogelijk is om transnationale bondgenootschappen aan te gaan, waardoor wordt verhinderd en bemoeilijkt dat het Duitse establishment bijna racistische termen gebruikt (zoals dat de Duitse gepensioneerden aan het betalen zijn voor de vacanties van de Griekse arbeiders, die bovendien lui zijn), en die verspreid worden door de grootste Duitse massamedia. We moeten ervoor waken het huidige conflict voor te stellen als een conflict tussen enerzijds het Duitse volk en anderzijds het Spaanse en Griekse volk). Als je het conflict zo voorstelt, wordt het bondgenootschap dat noodzakelijk is om een ander Europa op te bouwen enorm bemoeilijkt. Het conflict is een conflict tussen enerzijds de financiële, economische, politieke en mediatieke minderheden, die de grote meerderheid van de landen van de Euro-zône beheersen en regeren, en anderzijds de volksmassa's van die landen, door welk conflict het welzijn en de leefkwaliteit van iedereen geschaad wordt. De sterke verslechtering van de Duitse arbeidsmarkt is daar een duidelijk voorbeeld van. Het "Duitse exportsucces", zoals beschreven door Oskar Lafontaine (die indertijd Minister van Financiën was van de regering Schröder), berust op salarissen die veel lager zijn dan ze zouden moeten zijn, waardoor een wedijver is ontstaan tussen de landen in de Euro-zône om de salarissen te verlagen. En intussen wordt tegen de Duitse arbeider gezegd dat het probleem te wijten is aan de Griekse arbeider die weinig gedisciplineerd is in zijn werk. En zo beledigen de media van het Duitse establishment met een zelfs racistisch verhaaltje (zoals tijdens het nazisme) dagelijks de Griekse (en de Duitse) arbeider.
Vandaar de dringende noodzaak om in de politieke analyses opnieuw vergeten analyse-categorieën te ontdekken (zoals het bestaan van klassen en klasse-conflicten, die in elk land voorkomen), die het mogelijk maken transnationale bondgenootschappen aan te gaan tusen de volksmassa's, waardoor verhinderd wordt dat verhaaltjes benut worden met het doel hen onderling te verdelen.
woensdag 18 februari 2015
Wat is eigenlijk de taak van een regering?
Een
normaal denkend mens zou ervan uit moeten kunnen gaan dat een regering
zich naar beste kunnen inzet voor het wel van de bevolking van het land
dat zij regeert.
In Nederland was dat ook ooit het geval, met name in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog - ofschoon daar ook toen al de nodige kanttekeningen bij moeten worden gemaakt: De SDAP (SociaalDemocratische Arbeiderspartij) moest afstand nemen van haar meest vergaande (socialistische) uitgangspunten en verwerd tot de PvdA, toen (dat is nu bijna niet meer voor te stellen) nog een écht sociaaldemocratische partij die haar best deed zoveel mogelijk de scherpe kanten van de kapitalistische realiteit weg te vijlen. Ook de Communistische Partij Holland (na de oorlog hernoemd tot Communistische Partij Nederland, CPN) moest zoveel mogelijk gedwarsboomd worden (ongetwijfeld op last van het kapitalistische hoofdkwartier in Washington, waar de heksenjacht tegen "het" communisme onder leiding van Joseph McCarthy in alle heftigheid was losgebarsten). Als je lid was van de CPN was je kans op een betrekking als ambtenaar (zelfs als gewone postbode bij de nationale posterijen, PTT) niet-bestaand.
Ofschoon onder de regeringen Den Uyl (1973-1977) ook de nodige grote fouten gemaakt werden (denk aan de Lockheed-affaire, en de door Den Uyl onder de tafel gehouden Northrop-affaire, zie hierover Vrij Nederland van 2 april 2005) ging het pas daarna met de kwaliteit van de regeringen snel bergafwaarts. Zo werd al gauw de "nominale premie" ingevoerd bij het Ziekenfonds, om op deze manier de hogere inkomens wat meer te ontzien, omdat de rechtse partijen (met name VVD en KVP) vonden dat de inkomens onder Den Uyl teveel genivelleerd waren.
Sedertdien heeft de "regering" zich steeds meer ingezet om de belangen van de rijkste Nederlanders en van het bedrijfsleven te behartigen (denk maar aan de privatiseringen -en de daarbij horende lastenverzwaring voor de gewone mensen- van allerlei nutsdiensten) ten koste van de gewone mensen, ofschoon zij juist degenen zijn die de Nederlandse economie aan het draaien houden.
Zo werden er allerlei mogelijkheden gecreëerd om het voor grote bedrijven (denk aan Apple, Micro$oft, $tar$ucks) en rijken (denk aan Hare Koninklijke Bea en haar familie) mogelijk te maken de belasting legaal te ontduiken (wat dan "ontwijken" wordt genoemd). Ook werden de hoogste tarieven voor de inkomstenbelasting steeds meer verlaagd. Dit alles zogenaamd om te voorkomen dat de nu bevoordeelden Nederland zouden ontvluchten - waarmee gesuggereerd wordt dat Nederland zonder die nuttelozen tenonder zou gaan. Problemen die door de grootgraaiers veroorzaakt worden, komen op de schouders van de arbeidsbevolking terecht: massa-ontslagen (om te voorkomen dat de aandeelhouders van de grote bedrijven een beetje minder dividend zouden krijgen) leiden tot een steeds grotere werkloosheid. En de werklozen komen door de uitgeklede werkloosheidsverzekering al gauw terecht in een bijstandsuitkering (of geen uitkering, wanneer ze een partner met een eigen inkomen hebben). Nog niet zolang geleden is er nog een nieuwe manier gecreëerd om de winsten bij het bedrijfsleven te vergroten: slavenarbeid, waarbij mensen met een uitkering gedwongen worden om "met behoud van hun [minimumuit]kering" tewerkgesteld worden bij bedrijven, die op deze manier nog meer uit de arbeiders kunnen persen.
De miljarden die verloren zijn gegaan door foute manipulaties bij banken in binnen- en buitenland (die desondanks daarna niet of nauwelijks gereorganiseerd zijn) komen eveneens grotendeels terecht op de schouders van de mensen met de laagste inkomens, terwijl zij op diverse manieren toch al het slachtoffer geworden zijn van diezelfde manipulaties. Denk maar aan de hun aangeprate hoge hypotheken voor -eigenlijk- véél te dure huizen, die ze na ontslag niet meer kunnen aflossen.
Daarom verbaast het me ook helemaal niets dat de Nederlandse Roverheid zich niets heeft aangetrokken van de reeds in 1993 uit onderzoek gebleken risico's voor de bevolking van de aardgaswinning (zie de Volkskrant van vandaag). Pas na een ernstige aardbeving in 2012 werd er wat meer aandacht besteed aan die gevolgen. Tot dan toe had de Roverheid alleen aandacht gehad voor de te behalen inkomsten. Desondanks blijven tot op heden serieuze maatregelen om de veiligheid van de Groningse bevolking in ieder geval vanaf nu te waarborgen uit. Van de VVD-minister Kamp (in een eerder kabinet minister van Oorlog) hadden we niet anders verwacht (de Volkskrant van 12 dezer), maar ook de PvdA laat de Groningers gewoon barsten (de Volkskrant 13 februari), ondanks alle mooie beloften van Samsom (de Volkskrant van 11 februari 2015).
Wat kunnen wij, gewone Nederlanders, doen om Nederland weer een beetje socialer te maken?
Aangezien ik niet de indruk heb dat er veel Nederlanders bereid zijn tot een revolutie met alle risico's van dien, zit er niet veel anders op dan in ieder geval zo bewust mogelijk deel te nemen aan alle 'democratische' verkiezingen in Nederland, dus voor de Tweede Kamer, de Provinciale Staten (en daarmee indirect voor de Eerste Kamer), de Gemeenteraden en voor het vrijwel machteloze Europese Parlement.
Het moge intussen duidelijk zijn dat Nederland met de VVD en de PvdA niet beter wordt! Ook de partijen D66, CDA, SGP, CU en GroenLinks zijn onbetrouwbaar gebleken, omdat ze maar al te gemakkelijk het PVVDA-régime geholpen hebben om bepaalde verslechteringen door te voeren.
Blijven dus over de PVV. de SP (en de PvdD, maar ik houd eerlijk gezegd niet van 'one-issue'-partijen).
Over de PVV kunnen we kort zijn: iedereen weet hoeveel de beloften van Geert Wilders & Co. waard zijn, Tot de verkiezingen van 9 juni 2010 hield Wilders vol dat het handhaven van de AOW-leeftijd op 65 jaar voor hem een 'breekpunt' was, maar de verkiezingen waren nog geen dag achter de rug of hij liet dat breekpunt al los, in de hoop dat hij met VVD en CDA samen een coalitie zou kunnen vormen (NRC van 10 juni 2010).
Een verantwoorde stem kan dus alleen uitgebracht worden op de SP, die al jaren een consequente politiek van solidariteit voorstaat en daarbij de privatisering zoveel mogelijk wil terugdraaien, de belastingtarieven voor de rijken wil verhogen, gelegaliseerde belastingontduiking wil uitsluiten en de speciale belastingregelingen voor bedrijven wil herzien.
En voor wie dat wil, lijkt een stem op de PvdD me misschien ook nog wel zinvol, al ben ik niet zo goed geïnformeerd over haar partijprogramma...
Op 18 maart zijn de verkiezingen voor de Provinciale Staten (en dus voor de Eerste Kamer, die heel belangrijk is om de beslissingen van de Tweede Kamer tegen het licht te houden). Door bij deze verkiezingen een verantwoorde stem uit te brengen kunnen we ervoor zorgen dat het huidige graaierskabinet minder mogelijkheden heeft om de Nederlandse maatschappij nog asocialer te maken en misschien zelfs valt.
Je hebt nog een hele maand de tijd om hierover na te denken en dan op 18 maart een verantwoorde stem uit te brengen. Ik reken op jullie!
In Nederland was dat ook ooit het geval, met name in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog - ofschoon daar ook toen al de nodige kanttekeningen bij moeten worden gemaakt: De SDAP (SociaalDemocratische Arbeiderspartij) moest afstand nemen van haar meest vergaande (socialistische) uitgangspunten en verwerd tot de PvdA, toen (dat is nu bijna niet meer voor te stellen) nog een écht sociaaldemocratische partij die haar best deed zoveel mogelijk de scherpe kanten van de kapitalistische realiteit weg te vijlen. Ook de Communistische Partij Holland (na de oorlog hernoemd tot Communistische Partij Nederland, CPN) moest zoveel mogelijk gedwarsboomd worden (ongetwijfeld op last van het kapitalistische hoofdkwartier in Washington, waar de heksenjacht tegen "het" communisme onder leiding van Joseph McCarthy in alle heftigheid was losgebarsten). Als je lid was van de CPN was je kans op een betrekking als ambtenaar (zelfs als gewone postbode bij de nationale posterijen, PTT) niet-bestaand.
Ofschoon onder de regeringen Den Uyl (1973-1977) ook de nodige grote fouten gemaakt werden (denk aan de Lockheed-affaire, en de door Den Uyl onder de tafel gehouden Northrop-affaire, zie hierover Vrij Nederland van 2 april 2005) ging het pas daarna met de kwaliteit van de regeringen snel bergafwaarts. Zo werd al gauw de "nominale premie" ingevoerd bij het Ziekenfonds, om op deze manier de hogere inkomens wat meer te ontzien, omdat de rechtse partijen (met name VVD en KVP) vonden dat de inkomens onder Den Uyl teveel genivelleerd waren.
Sedertdien heeft de "regering" zich steeds meer ingezet om de belangen van de rijkste Nederlanders en van het bedrijfsleven te behartigen (denk maar aan de privatiseringen -en de daarbij horende lastenverzwaring voor de gewone mensen- van allerlei nutsdiensten) ten koste van de gewone mensen, ofschoon zij juist degenen zijn die de Nederlandse economie aan het draaien houden.
Zo werden er allerlei mogelijkheden gecreëerd om het voor grote bedrijven (denk aan Apple, Micro$oft, $tar$ucks) en rijken (denk aan Hare Koninklijke Bea en haar familie) mogelijk te maken de belasting legaal te ontduiken (wat dan "ontwijken" wordt genoemd). Ook werden de hoogste tarieven voor de inkomstenbelasting steeds meer verlaagd. Dit alles zogenaamd om te voorkomen dat de nu bevoordeelden Nederland zouden ontvluchten - waarmee gesuggereerd wordt dat Nederland zonder die nuttelozen tenonder zou gaan. Problemen die door de grootgraaiers veroorzaakt worden, komen op de schouders van de arbeidsbevolking terecht: massa-ontslagen (om te voorkomen dat de aandeelhouders van de grote bedrijven een beetje minder dividend zouden krijgen) leiden tot een steeds grotere werkloosheid. En de werklozen komen door de uitgeklede werkloosheidsverzekering al gauw terecht in een bijstandsuitkering (of geen uitkering, wanneer ze een partner met een eigen inkomen hebben). Nog niet zolang geleden is er nog een nieuwe manier gecreëerd om de winsten bij het bedrijfsleven te vergroten: slavenarbeid, waarbij mensen met een uitkering gedwongen worden om "met behoud van hun [minimumuit]kering" tewerkgesteld worden bij bedrijven, die op deze manier nog meer uit de arbeiders kunnen persen.
De miljarden die verloren zijn gegaan door foute manipulaties bij banken in binnen- en buitenland (die desondanks daarna niet of nauwelijks gereorganiseerd zijn) komen eveneens grotendeels terecht op de schouders van de mensen met de laagste inkomens, terwijl zij op diverse manieren toch al het slachtoffer geworden zijn van diezelfde manipulaties. Denk maar aan de hun aangeprate hoge hypotheken voor -eigenlijk- véél te dure huizen, die ze na ontslag niet meer kunnen aflossen.
Daarom verbaast het me ook helemaal niets dat de Nederlandse Roverheid zich niets heeft aangetrokken van de reeds in 1993 uit onderzoek gebleken risico's voor de bevolking van de aardgaswinning (zie de Volkskrant van vandaag). Pas na een ernstige aardbeving in 2012 werd er wat meer aandacht besteed aan die gevolgen. Tot dan toe had de Roverheid alleen aandacht gehad voor de te behalen inkomsten. Desondanks blijven tot op heden serieuze maatregelen om de veiligheid van de Groningse bevolking in ieder geval vanaf nu te waarborgen uit. Van de VVD-minister Kamp (in een eerder kabinet minister van Oorlog) hadden we niet anders verwacht (de Volkskrant van 12 dezer), maar ook de PvdA laat de Groningers gewoon barsten (de Volkskrant 13 februari), ondanks alle mooie beloften van Samsom (de Volkskrant van 11 februari 2015).
Wat kunnen wij, gewone Nederlanders, doen om Nederland weer een beetje socialer te maken?
Aangezien ik niet de indruk heb dat er veel Nederlanders bereid zijn tot een revolutie met alle risico's van dien, zit er niet veel anders op dan in ieder geval zo bewust mogelijk deel te nemen aan alle 'democratische' verkiezingen in Nederland, dus voor de Tweede Kamer, de Provinciale Staten (en daarmee indirect voor de Eerste Kamer), de Gemeenteraden en voor het vrijwel machteloze Europese Parlement.
Het moge intussen duidelijk zijn dat Nederland met de VVD en de PvdA niet beter wordt! Ook de partijen D66, CDA, SGP, CU en GroenLinks zijn onbetrouwbaar gebleken, omdat ze maar al te gemakkelijk het PVVDA-régime geholpen hebben om bepaalde verslechteringen door te voeren.
Blijven dus over de PVV. de SP (en de PvdD, maar ik houd eerlijk gezegd niet van 'one-issue'-partijen).
Over de PVV kunnen we kort zijn: iedereen weet hoeveel de beloften van Geert Wilders & Co. waard zijn, Tot de verkiezingen van 9 juni 2010 hield Wilders vol dat het handhaven van de AOW-leeftijd op 65 jaar voor hem een 'breekpunt' was, maar de verkiezingen waren nog geen dag achter de rug of hij liet dat breekpunt al los, in de hoop dat hij met VVD en CDA samen een coalitie zou kunnen vormen (NRC van 10 juni 2010).
Een verantwoorde stem kan dus alleen uitgebracht worden op de SP, die al jaren een consequente politiek van solidariteit voorstaat en daarbij de privatisering zoveel mogelijk wil terugdraaien, de belastingtarieven voor de rijken wil verhogen, gelegaliseerde belastingontduiking wil uitsluiten en de speciale belastingregelingen voor bedrijven wil herzien.
En voor wie dat wil, lijkt een stem op de PvdD me misschien ook nog wel zinvol, al ben ik niet zo goed geïnformeerd over haar partijprogramma...
Op 18 maart zijn de verkiezingen voor de Provinciale Staten (en dus voor de Eerste Kamer, die heel belangrijk is om de beslissingen van de Tweede Kamer tegen het licht te houden). Door bij deze verkiezingen een verantwoorde stem uit te brengen kunnen we ervoor zorgen dat het huidige graaierskabinet minder mogelijkheden heeft om de Nederlandse maatschappij nog asocialer te maken en misschien zelfs valt.
Je hebt nog een hele maand de tijd om hierover na te denken en dan op 18 maart een verantwoorde stem uit te brengen. Ik reken op jullie!
dinsdag 3 februari 2015
Is Jezus een historische figuur?
Volgens een artikel in Trouw van vandaag in ieder geval wel, althans volgens Arjan Plaisier, de secretaris van Protestantse Kerk Nederland.
In hoeverre de overgeleverde Jezus historisch is vertelt Plaisier er niet bij, maar "hij hing aan [een] echt kruis en droeg zo de echte last van de wereld,"
Ik neig ertoe die kruisiging te accepteren, want de Romeinse senator Tacitus maakt daarvan melding in zijn Annalen en noemt in die context ook Pontius Pilatus, maar hoe hij die "last van de wereld" aannemelijk wil maken, is mij volstrekt onduidelijk! Bovendien blijkt bij Tacitus niet waarom Jezus gekruisigd werd, en het is maar zeer de vraag of dat is omdat hij de zoon van god zou zijn...
Waarop Plaisier zijn zekerheid (die in het artikel in Trouw nogal absoluut klinkt) baseert, wordt in het artikel niet vermeld, maar dát lijkt me nu juist van het eerste belang.
De overeenkomsten tussen oude Sumerische legendes en mythes zijn intussen algemeen bekend en het is ook overbekend dat de evangelies pas ruime tijd na het leven van de grote christelijke inspirator geschreven zijn. Juist de evangelies van tijdgenoten van Jezus werden in het jaar 325 op last van het eerste concilie van Nicæa verboden en vernietigd, terwijl die wellicht een historisch meer verantwoord beeld van de figuur Jezus gegeven zouden kunnen hebben. Uit de ontdekte delen van deze teksten komt echter veel minder dan in de officiële evangelies het beeld naar voren van een mensgeworden god.
Persoonlijk wil ik best aannemen dat er een Jezus bestaan heeft die het niet eens was met een hoop zaken, zoals er ook nu mensen rondlopen die andere ideeën hebben over hoe de maatschappij ingericht zou moeten zijn en die hun best doen om een alternatief voor het materialistische kapitalisme te vinden.
Er is in ieder geval geen enkel fysiek bewijs voor het bestaan van deze Jezus. Ongetwijfeld zullen fanatieke aanhangers dat aanvoeren als een bewijs voor het bestaan van 'hun' Jezus, net zoals ze het bestaan van hun god "bewijzen" door aan te voeren dat niet te bewijzen is dat hij niet bestaat...
In hoeverre de overgeleverde Jezus historisch is vertelt Plaisier er niet bij, maar "hij hing aan [een] echt kruis en droeg zo de echte last van de wereld,"
Ik neig ertoe die kruisiging te accepteren, want de Romeinse senator Tacitus maakt daarvan melding in zijn Annalen en noemt in die context ook Pontius Pilatus, maar hoe hij die "last van de wereld" aannemelijk wil maken, is mij volstrekt onduidelijk! Bovendien blijkt bij Tacitus niet waarom Jezus gekruisigd werd, en het is maar zeer de vraag of dat is omdat hij de zoon van god zou zijn...
Waarop Plaisier zijn zekerheid (die in het artikel in Trouw nogal absoluut klinkt) baseert, wordt in het artikel niet vermeld, maar dát lijkt me nu juist van het eerste belang.
De overeenkomsten tussen oude Sumerische legendes en mythes zijn intussen algemeen bekend en het is ook overbekend dat de evangelies pas ruime tijd na het leven van de grote christelijke inspirator geschreven zijn. Juist de evangelies van tijdgenoten van Jezus werden in het jaar 325 op last van het eerste concilie van Nicæa verboden en vernietigd, terwijl die wellicht een historisch meer verantwoord beeld van de figuur Jezus gegeven zouden kunnen hebben. Uit de ontdekte delen van deze teksten komt echter veel minder dan in de officiële evangelies het beeld naar voren van een mensgeworden god.
Persoonlijk wil ik best aannemen dat er een Jezus bestaan heeft die het niet eens was met een hoop zaken, zoals er ook nu mensen rondlopen die andere ideeën hebben over hoe de maatschappij ingericht zou moeten zijn en die hun best doen om een alternatief voor het materialistische kapitalisme te vinden.
Er is in ieder geval geen enkel fysiek bewijs voor het bestaan van deze Jezus. Ongetwijfeld zullen fanatieke aanhangers dat aanvoeren als een bewijs voor het bestaan van 'hun' Jezus, net zoals ze het bestaan van hun god "bewijzen" door aan te voeren dat niet te bewijzen is dat hij niet bestaat...
zaterdag 29 november 2014
Zwart en wit
De
volgende 'ingezonden brief' staat deze week in de «Vrije Geluiden»
(zoals ik de VPRO Gids nog steeds noem). Ik hoop dat de schrijver er
geen bezwaar tegen heeft dat ik zijn mening (waarin ik me helemaal kan
vinden!) via mijn blog wat verder verspreid. - Anders hoor ik het graag
van hem!
Zwart en wit
Zwart en wit
Ik wil niemand de zwarte piet toespelen of zwartmaken, maar wordt het
niet eens tijd dat we ons door de antipieten niet meer laten afleiden
van waar het werkelijk om gaat. Dat de slavernij misschien is
afgeschaft, maar dat in grote delen van de wereld nog steeds diepe
armoede heerst die in niets onderdoet voor slavernij, dat ik een VPRO Gids vol kan schrijven over wat er allemaal scheef en mis is in deze wereld. Dat we ons zeker niet door Amerika [bedoeld is: de Verengde Staten - Dwarslezer],
waar nog volop wordt gediscrimineerd en waar de gevangenis overvol
zitten met gekleurde mensen, de les moeten laten lezen over Zwarte Piet.
Ik heb mijn stukgelezen Sjors en Sjimmie van
zolder gehaald. Sjimmie was mijn eerste kennismaking met iemand met een
andere huidskleur en ik hield en houd nog steeds van hem als van geen
ander. Misschien wel meer dan van Sjors. Dat de Sjimmie in mijn boek
niet bestaat, weet ik al vele jaren, maar ik heb wel van hem geleerd dat
ik niet bang hoef te zijn van iemand met een andere huidskleur en daar
ben ik hem nog steeds dankbaar voor. Verder is het nu een onleesbaar
boek en net zo verschrikkelijk als de Sint en Piet uit mijn jeugd.
Laat
de huidige Sint en Piet rustig en ongedwongen mee evolueren met de tijd
en wij moeten ons weer druk maken over donkergekleurde
bootvluchtelingen die worden afgehouden aan onze grenzen en al het leed
dat ons werkelijk scheidt.
Willem Boermans, Frankrijk
dinsdag 18 november 2014
Lachen met het radionieuws...
Vandaag was er in Uden een vliegtuigbom ontdekt, waarbij de "explosieve ópruimingsdienst",
zoals regelmatig gezegd wordt. Eerlijk gezegd vind ik een explosieve
dienst erg gevaarlijk als er toch al een bom ontdekt is. Ik zou zeggen:
schakel dan de "explosíevenopruimingsdienst" in!
Zo hoor ik ook regelmatig spreken over "blinde geleidehonden", in plaats van blindengeleidehonden".
Het
is triest dat er in Nederland wel een hoop moeite wordt gedaan om om de
paar jaar de spelling van de taal verder te bemoeilijken, maar er (kennelijk)
geen aandacht besteed wordt aan de uitspraak. De grote massa doet wel
braaf zijn best om (onnodiglijk) de tussen-N uit te spreken, maar de
klemtoon heeft duidelijk geen hoge prioriteit...
Aanvulling
(21:02): in het NOS-radiojournaal werd melding gemaakt van mensen die
in een Tilburgs winkelcentrum onwel waren geworden. Mogelijk was er
"koolmonoxyde" vrijgekomen...
woensdag 1 oktober 2014
Kennelijk is er toch weinig mis met slavernij... of?
De
laatste jaren zijn er al massa's mensen over elkaar heengebuiteld over
het verschijnsel Zwarte Piet en aanverwante verschijnselen. Ikzelf heb
al jaren véél meer een probleem met het consumistische Sinterklaasfeest,
en heb nooit gemerkt dat Zwarte Pieten beledigd werden of dat
gepigmenteerde medemensen zich daardoor gediscrimineerd voelden.
Zou het dan overigens ook geen tijd worden om Sinterklaas zelf te verbieden? Het feit dat in november en december heel Nederland vergeven is van bisschoppen, moet toch ook kwetsend en bedreigend zijn voor de vele slachtoffers van bisschoppen die hen hebben misbruikt of die kindermisbruikers uit de wind gehouden hebben?
Op grond van klachten van de (Surinaamse) Stichting Eer en Herstel Betalingen Slachtoffers van Slavernij besloot de fabrikant van Negerzoenen (koekfabrikant Van der Breggen) deze voortaan Buys Zoenen te noemen. Rare gang van zaken! Omdat een heel klein deel van de Nederlandse bevolking (volgens mij grotendeels ethnische Hollanders en natuurlijk de zogenaamde Oranjes) in het verleden geprofiteerd heeft van de uitbuiting van koloniën en slaven, wordt de hele bevolking ineens tot racisten gebombardeerd. Misschien wordt het ook tijd om zwart-wit foto's te verbieden...?
Onlangs besloot Fisher Prize een Zwarte-Piet poppetje uit de collectie te halen (zie De Telegraaf van 8 september 2014) en volgens een bericht in de Volkskrant van vandaag is in Zweden de genealogie van Pippi Langkous opgeschoond (haar vader was namelijk een negerkoning en dat KAN niet meer tegenwoordig).
Het zal allemaal wel. Ik begrijp er niets van - maar ik ben dan ook wit, en ik ben nooit gediscrimineerd, behalve dan omdat ik scheel was, en omdat ik niet kon foebballen, maar dat telt niet, omdat het 'gewone' discriminatie is en niet racistisch.
Wat ik me nu afvraag is wat er met mij zou gebeuren wanneer ik een theelichtje naar die wansmakelijke houten koets gooi uit protest tegen de daarop afgebeelde uitbuiting van slavernij.
Ik begrijp -althans word geacht dat te begrijpen, omdat in de grondwet "immers" staat dat de koning "onschendbaar" is- dat iemand die dat doet uit protest tegen de monarchie een lange opsluiting "verdient" (dat krijg je in een kromstaat, waarin alle dieren gelijk zijn, maar sommige dieren gelijker). In het geval van enkele jaren geleden (zie De Morgen van 21.09.2010) werd de "koning" overigens ook geen haar gekrenkt (geschonden), maar degene die zijn statement maakte werd desondanks gedurende bijna twee jaar opgesloten, totdat hij uiteindelijk in 2013 tot vijf maanden cel veroordeeld werd (zie NOS, 1 februari 2013) - en dat vind ik een pittige straf voor het met nadruk uiten van een bewijsbaar feit...
Maar
als ik nou eens (met een theelichtje, of misschien met een tennisbal)
zou willen protesteren tegen de op die protserige houten koets
afgebeelde verheerlijking van de slavernij, wordt dat dan ook beschouwd
als "majesteitsschennis"?
Misschien
wordt het eindelijk eens tijd om de monarchie volledig af te schaffen,
en over te gaan naar een republiek. Dan kan dit soort onzinnige en
zinloze discussies ook voortaan achterwege blijven...
vrijdag 8 augustus 2014
Aanvulling over fraude-schandalen in Spanje...
Gisteren maakte ik in een ander artikel
melding van de zaak Gürtel, waarmee de Spaanse (post-)fastische partij
PP (die in Spanje nagenoeg ongehinderd aan de touwtjes trekt) zijn
klauwen flink bevuild heeft.
Dat betekent echter niet dat dit de enige politieke partij is die di- of indirect verantwoordelijk is voor financiële schandalen. Ook de Spaanse "socialisten" (die net zo socialistisch zijn als de Nederlandse PvdA, dus volstrekt niet, want even neoliberaal) hebben ervaring met dit soort misdaden. Een "fraai" voorbeeld daarvan is de fraude rond Catalunya Caixa (zie El País van 23 juli 2014), waarbij ruim 12 miljard Euro aan belastinggeld (zeg maar uit de zakken van de belastingbetalers gestolen geld) nodig was om de bodemloze put te dempen, die onder verantwoordelijkheid van directeur Narcis Serra (leider van de Partit Socialista de Catalunya, de Catalaanse afdeling van de PSOE, de "Spaanse Socialistische Arbeiderspartij", de Spaanse PvdA) gecreëerd was. Overigens spreken andere bronnen over een gat van 12,6 miljard Euro of zelfs 12,8 miljard (El Jueves van 30 juli 2014).
Dat betekent echter niet dat dit de enige politieke partij is die di- of indirect verantwoordelijk is voor financiële schandalen. Ook de Spaanse "socialisten" (die net zo socialistisch zijn als de Nederlandse PvdA, dus volstrekt niet, want even neoliberaal) hebben ervaring met dit soort misdaden. Een "fraai" voorbeeld daarvan is de fraude rond Catalunya Caixa (zie El País van 23 juli 2014), waarbij ruim 12 miljard Euro aan belastinggeld (zeg maar uit de zakken van de belastingbetalers gestolen geld) nodig was om de bodemloze put te dempen, die onder verantwoordelijkheid van directeur Narcis Serra (leider van de Partit Socialista de Catalunya, de Catalaanse afdeling van de PSOE, de "Spaanse Socialistische Arbeiderspartij", de Spaanse PvdA) gecreëerd was. Overigens spreken andere bronnen over een gat van 12,6 miljard Euro of zelfs 12,8 miljard (El Jueves van 30 juli 2014).
donderdag 7 augustus 2014
Over Pol Pot, Franco, Bush, Obama & Ebola
BBC News
meldde eerder vandaag dat twee belangrijke leiders van het dictatoriale
régime van Pol Pot, dat in de jaren 1975-1979 verantwoordelijk was voor
zo'n twee miljoen doden (door uithongering, fysieke uitputting of
executie), Nuon Chea (88) en Kheiu Samphan (83) door het VN-tribunaal
voor Cambodia voor misdaden tegen de mensheid (*) veroordeeld zijn tot levenslange opsluiting.
Daartegenover is er nog steeds (in Spanje althans) NIEMAND gestraft of zelfs aangeklaagd voor de misdaden gepleegd tijdens de staatsgreep tegen de wettelijke regering van Spanje, de daarop volgende burgeroorlog (1936-1939) en de daarop volgende dictatuur (1939-1976). Sterker nog, veel van de hoofdpersonen uit Franco's régime en hun kinderen hebben in Spanje nog tientallen jaren na zijn dood belangrijke functies vervuld. Wie daarentegen wél nog steeds zwaar vervolgd worden zijn degenen die actief gevochten hebben tegen de dictatuur van Franco (met name de Baskische ETA), aan wie nooit een serieus aanbod is gedaan om tot een oplossing te komen.
Het aantal slachtoffers van de Spaanse burgeroorlog loopt in de honderdduizenden, maar, terwijl door de wettelijke republikeinse regering alle slachtoffers nauwkeurig geregistreerd zijn, heeft het régime van Franco daarvan helemaal geen registratie bijgehouden. Volgens "Jueces para la democracia" ["Rechters voor de democratie"] is Spanje "het tweede land van de wereld, na Cambodia, met het hoogste aantal slachtoffers van gedwongen verdwijningen, wier resten niet teruggevonden noch geïdentificeerd zijn". (El País van 9 october 2013).
Maar ja, het huidige - (post)fascistische - régime van de directe erfgenamen van Franco (de Partido Popular) heeft het véél te druk met het sponsoren van bankdirecteuren, grootschalige fraude-schandalen (zoals o.a. de zaak Gürtel), het kapotprivatiseren van allerlei instanties, zoals de kort geleden voor een bedrag van 130 miljoen euro volledig (alle documenten vanaf 1870) gedigitaliseerde Burgerlijke Stand (zie Público van 4 juli dit jaar) en het uithongeren van de Spaanse bevolking - wat dat betreft doen ze in Spanje beslist niet onder voor de Nederlandse "democratische" dictatuur van Rutte & Samsom.
En dan probeert het Spaanse régime nu ook nog de extreem besmettelijke ziekte Ebola in Europa te verspreiden door een met die ziekte besmette missionaris uit Liberia naar Europa over te laten brengen (zie Het Laatste Nieuws van vandaag). Met name een missionaris zou het toch niet erg moeten vinden dat hij bij en door zijn 'gezegende' werk, de verspreiding van het "ware geloof", zijn leven kan geven voor zijn god... en zou toch zeker niet (moeten) willen dat anderen diezelfde enge ziekte oplopen?
Overigens zou volgens het artikel in Het Laatste Nieuws het Verengdestaatse régime ook al een Ebola-patiënt gerepatriëerd hebben.
Voor wat betreft misdaden tegen de mensheid...: wanneer worden Bush, Blair, Obama, Balkende & Bos, Rumsfeld, Chaney en al die andere oorlogsmisdadigers eindelijk eens vervolgd? Tenslotte waren ze er ook vlug genoeg bij om Milošević en Karadžić te vervolgen, terwijl de misdaden waarvan zij beschuldigd werden (hoe erg die beslist ook waren) in het niet vallen bij de slachtoffers veroorzaakt door de oorlogen die de Verengde Staten (met hun marionetten in de diverse NAVO-landen) gevoerd hebben en nog voeren... Datzelfde geldt overigens ook voor dat gespuis in Israel dat maar niet ophoudt met het uitmoorden van degenen die in Palestina woonden toen de zionisten in 1946 hun land begonnen te bezetten.
(*) begin alsjeblieft niet over de formele naam voor die misdaden (misdaden tegen de "menselijkheid"), want elke misdaad is onmenselijk en dus tegen de menselijkheid... onverschillig hoe de officiële vertalers dan ook beslist hebben de Engelse term "crimes against humanity" te vertalen...
Daartegenover is er nog steeds (in Spanje althans) NIEMAND gestraft of zelfs aangeklaagd voor de misdaden gepleegd tijdens de staatsgreep tegen de wettelijke regering van Spanje, de daarop volgende burgeroorlog (1936-1939) en de daarop volgende dictatuur (1939-1976). Sterker nog, veel van de hoofdpersonen uit Franco's régime en hun kinderen hebben in Spanje nog tientallen jaren na zijn dood belangrijke functies vervuld. Wie daarentegen wél nog steeds zwaar vervolgd worden zijn degenen die actief gevochten hebben tegen de dictatuur van Franco (met name de Baskische ETA), aan wie nooit een serieus aanbod is gedaan om tot een oplossing te komen.
Het aantal slachtoffers van de Spaanse burgeroorlog loopt in de honderdduizenden, maar, terwijl door de wettelijke republikeinse regering alle slachtoffers nauwkeurig geregistreerd zijn, heeft het régime van Franco daarvan helemaal geen registratie bijgehouden. Volgens "Jueces para la democracia" ["Rechters voor de democratie"] is Spanje "het tweede land van de wereld, na Cambodia, met het hoogste aantal slachtoffers van gedwongen verdwijningen, wier resten niet teruggevonden noch geïdentificeerd zijn". (El País van 9 october 2013).
Maar ja, het huidige - (post)fascistische - régime van de directe erfgenamen van Franco (de Partido Popular) heeft het véél te druk met het sponsoren van bankdirecteuren, grootschalige fraude-schandalen (zoals o.a. de zaak Gürtel), het kapotprivatiseren van allerlei instanties, zoals de kort geleden voor een bedrag van 130 miljoen euro volledig (alle documenten vanaf 1870) gedigitaliseerde Burgerlijke Stand (zie Público van 4 juli dit jaar) en het uithongeren van de Spaanse bevolking - wat dat betreft doen ze in Spanje beslist niet onder voor de Nederlandse "democratische" dictatuur van Rutte & Samsom.
En dan probeert het Spaanse régime nu ook nog de extreem besmettelijke ziekte Ebola in Europa te verspreiden door een met die ziekte besmette missionaris uit Liberia naar Europa over te laten brengen (zie Het Laatste Nieuws van vandaag). Met name een missionaris zou het toch niet erg moeten vinden dat hij bij en door zijn 'gezegende' werk, de verspreiding van het "ware geloof", zijn leven kan geven voor zijn god... en zou toch zeker niet (moeten) willen dat anderen diezelfde enge ziekte oplopen?
Overigens zou volgens het artikel in Het Laatste Nieuws het Verengdestaatse régime ook al een Ebola-patiënt gerepatriëerd hebben.
Voor wat betreft misdaden tegen de mensheid...: wanneer worden Bush, Blair, Obama, Balkende & Bos, Rumsfeld, Chaney en al die andere oorlogsmisdadigers eindelijk eens vervolgd? Tenslotte waren ze er ook vlug genoeg bij om Milošević en Karadžić te vervolgen, terwijl de misdaden waarvan zij beschuldigd werden (hoe erg die beslist ook waren) in het niet vallen bij de slachtoffers veroorzaakt door de oorlogen die de Verengde Staten (met hun marionetten in de diverse NAVO-landen) gevoerd hebben en nog voeren... Datzelfde geldt overigens ook voor dat gespuis in Israel dat maar niet ophoudt met het uitmoorden van degenen die in Palestina woonden toen de zionisten in 1946 hun land begonnen te bezetten.
(*) begin alsjeblieft niet over de formele naam voor die misdaden (misdaden tegen de "menselijkheid"), want elke misdaad is onmenselijk en dus tegen de menselijkheid... onverschillig hoe de officiële vertalers dan ook beslist hebben de Engelse term "crimes against humanity" te vertalen...
zaterdag 19 juli 2014
Onderste steen moet boven, ZEGT Rutte...
Mark
Rutte stelde gisteren in een persconferentie dat ten aanzien van de
vliegramp in Oekraïne "de onderste steen boven [moet]". De daders moeten
hun gerechte straf krijgen en eerder zal Rutte niet rusten... Dat
BEWEERT hij althans. (NOS gisteren).
Waarom
maakt die volksverlakker zich ineens wel druk? Ongetwijfeld niet
vanwege de slachtoffers en hun nabestaanden, want in het verleden heeft
hij zich ook nooit druk gemaakt over de slachtoffers van zijn walgelijke
a-sociale wanbeleid. Hij heeft ook nooit moeite gedaan om onderste
stenen boven te krijgen als het ging om Demmink, of bijv. de strapatsen
van figuren als Van Opstelten en Teeven.
Misschien
heeft Obama hem wel een belangrijke rol beloofd in de derde
wereldoorlog, waar Obama al lang op aan zit te sturen, omdat die immers
de enige manier is om de zieltogende Verengdestaatse economie weer op de
been te helpen.
Obama
heeft zich trouwens ook weer eens van zijn slijmkant laten zien door te
beweren dat de VS "schouder aan schouder staan met Nederland in hun
verdriet". (Financieele Dagblad gisteren).
Niet alleen is die bewering taalkundig gezien een wangedrocht (maar dat
kan aan de vertaling liggen), maar ik geloof er ook geen bal van.
Diezelfde Obama is ook al jaren aan het slijmen over de rechten van de
Palestijnse bevolking, maar in al die jaren heeft hij nog nooit
daadwerkelijk iets gedaan aan de oorlogsmisdaden van Israel. Ook aan de
huidige nieuwe golf moordpartijen tegen de bevolking van de Gaza-strook
doet hij niks.
Zijn
bewering over die Verengdestaatse schouders is zoïzo volstrekt
ongeloofwaardig, aangezien de hele gang rond dit neergehaalde vliegtuig
in bijna alles doet denken aan een klassieke valse-vlag-operatie, waarin
de VS gespecialiseerd is.
Maar
eh... als Rutte dan toch die stenen allemaal losgewrikt heeft, kan hij
ze misschien over zijn kabinet uitstorten, dan komt er toch nog iets
goeds uit deze ramp!
vrijdag 18 juli 2014
Vrijwillige dienstbaarheid (of: "democratie", monarchie, parlementaire dictatuur, kapitalisme, enz.)
De
volgende tekst is een fragment uit Over de vrijwillige Slavernij,
geschreven door Étienne de la Boétie (1530-1563), in 1933 vertaald door
Bart de Ligt. Lees het rustig en vraag je dan eens af of je werkelijk
vrij bent, of in welke mate je jezelf nog als vrij mens kunt
beschouwen...
Vrijwillige dienstbaarheid
De
dapperen vrezen ter verkrijging van het goede dat zij eisen, geen
gevaar, de werkzamen zien tegen geen moeite op; de laffen en versuften
kunnen noch het kwaad verduren, noch het goede winnen; ze bepalen er
zich toe dit te wensen; doch al ontneemt de lafheid hun de kracht er
aanspraak op te maken, het verlangen ernaar blijft hun van nature bij.
Een dergelijk verlangen, de drang om allerlei te wensen, wat, als het
verkregen was, gelukkig en tevreden zou maken, is wijzen en dwazen,
moedigen en lafaards gemeen. Er is slechts één ding, waarvan ik niet kan
zeggen, hoe de natuur bij de mensen in gebreke blijft het te begeren:
dat is de vrijheid, zulk een kostbaar goed dat, als zij verloren is,
alle ongelukken volgen. Het goede zelfs dat overblijft, verliest, door
slavernij bedorven, alle smaak en geur. En toch, de vrijheid slechts
wensen de mensen niet, en naar het haast schijnt, om geen andere reden
dan omdat, als zij haar wensten, zij haar hebben zouden; het lijkt alsof
zij alleen weigeren haar zich toe te eigenen, omdat zij te gemakkelijk
te verkrijgen is.
Arme,
ellendige lieden, dwaze volken, naties, eigenwijs in uw kwaad en blind
voor uw hoogste goed! U laat u het schoonste en schitterendste van al uw
inkomsten ontnemen, uw velden plunderen, uw huizen leeg stelen en van
haar oude, voorvaderlijke meubels beroven. U leeft zo, dat ge kunt
zeggen, dat niets u toebehoort, het schijnt tegenwoordig reeds een groot
geluk te wezen, voor de helft slechts te beschikken over uw goederen,
uw familie en uw leven! En al die schade, dat ongeluk, dat verval, komt
niet over u door vijanden, maar slechts door de vijand: door hem, dien u
even machtig gemaakt hebt als hij is, in wiens dienst u zo dapper in de
oorlog gaat, voor wiens grootheid u zelfs niet weigert, u bloot te
stellen aan de dood. Toch heeft hij die u overheerst, slechts twee ogen,
twee handen, één lichaam, niets anders, dan wat de minste man van de
talloze inwoners uwer stede heeft; het enige, wat hij méér heeft dan u
allen, is het voorrecht, dat u hem zelf schenkt, om u te niet te
doen. Vanwaar zou hij zoveel ogen krijgen, om u te bespieden, als u ze
hem niet gaf? Hoe zou hij u met zoveel handen slaan, als hij die niet
van u kreeg? Vanwaar heeft hij de voeten om uw stede [woning] te
vertreden, dan van u? Hoe anders heeft hij over u één greintje macht,
dan door u zelf? Hoe zou hij u durven vertrappen, indien u er niet in
toestemde? Wat zou hij u kunnen doen, als u niet de heler was van de
rover, die u besteelt, de medeplichtige van de moordenaar, die u doodt,
de verrader van u zelf? U zaait uw vruchten, opdat hij ze verwoest; u
meubelt en vult uw huizen, om ze door hem te laten leegplunderen; u
voedt uw dochters op, om hem gelegenheid te geven zijn ontucht te
verzadigen; u voedt uw zonen op, opdat hij ze, in het gunstigste geval,
in zijn oorlogen drijft, naar de slachtbank voert, van hen dienaars
zijner hebzucht maakt en uitvoerders van zijn wraak. U beult u met
arbeid af, opdat hij zich kan onderdompelen in genot en wentelt in lage
geneugten; u verzwakt u zelf, om hem des te machtiger en steviger te
maken, zodat hij u steeds korter in de teugel houdt. En toch - van al
die onwaardigheden, die de beesten òf niet voelen òf niet verduren
zouden, kunt u zichzelf verlossen, niet door te trachten u daarvan te
bevrijden, maar alleen door het anders te willen: besluit niet meer te
dienen, en u bent vrij! Ik wil dus niet eens, dat u hem opzij stoot of
ter neer doet tuimelen; steunt hem slechts niet meer, en u zult hem door
zijn eigen gewicht ineen zien storten en verbrijzeld worden, als een
geweldige kolos, waaraan men het voetstuk heeft ontnomen.
donderdag 10 juli 2014
Foebbal... en de monarchie
Het was bar rustig op straat gisteravond...
Vanochtend begreep ik waarom: "Nederland" had bij het foebballen verloren van "Argentinië" (de Volkskrant vandaag). "Oranje" heeft weer eens verloren.
Jammer, van de ene kant, want met de vooroordelen die in foebballand nog steeds heersen jegens Duitsland, zou het verdiend zijn als "Nederland" verloren had van "Duitsland".
Van de andere kant is het ook wel symbolisch dat "Nederland" deze keer verloren heeft van "Argentinië".
Tenslotte worden in Argentinië (anders dan bijvoorbeeld in Spanje en Nederland) oorlogsmisdadigers wél vervolgd.
In Spanje wist het post-fascistische régime van Mariano Rajoy niet hoe hals-over-kop de zeer onverwacht afgetreden koning Juan Carlos vrijgesteld kon worden voor de gebruikelijke rechtsvervolging voor misdadigers (Público, 21 juni 2014).
Ook in Nederland is het geen enkel probleem wanneer de hoogste functionaris (van het andere "Oranje") met een rotgang zijn vege lijf probeert te redden, zonder rekening te houden met de (grond)wettelijke procedures. Dat was het geval met stadhouder Willem V, die met zijn zoon (die tot 1815 als "stadhouder Willem VI" bekend stond na het overlijden van Willem V in 1806) in 1795 naar Engeland vluchtte uit angst voor Napoleon. Deze "Willem VI" probeerde op alle mogelijke manieren zijn eigen belangen te behartigen, waarbij hij er zich niet voor schaamde om zich op alle mogelijke manieren bij Napoleon (en andere staatshoofden) binnen te slijmen. Desondanks werd hij -op ondemocratische wijze- in Nederland verwelkomd als koning Willem I (zij het met krachtige "steun" van het Congres van Wenen)..
Ook zijn (formele) verre afstammeling, koningin Wilhelmina, schrok er niet voor terug om op 13 mei 1940 stiekem en op ongrondwettelijke wijze naar Engeland te vluchten, om haar vege lijf te redden. (Zie Herstel de Republiek, 8 juli 2014). Dat zij daarbij automatisch haar kroon aan de wilgen hing en Nederland in feite cadeau gaf aan Hitler, leidde er niet toe dat Nederland in 1945 weer een republiek werd... Dat verhinderde zelfs niet dat zij na de "bevrijding" weer als koningin verwelkomd werd en dat haar afstammelingen (zij het in vrouwelijke lijn) gewoon door konden gaan met het naar willekeur uitbuiten van de Nederlandse bevolking.
Waarom ook niet? Kennelijk vindt een meerderheid van de Nederlandse bevolking het ook in orde dat zij wordt uitgeperst door een middeleeuwse traditie van "bij de gratie kots" aan de touwtjes trekkende "élite". Want waarom is er anders in Nederland niet, zoals in Spanje na het aftreden van Juan Carlos, een brede volksbeweging opgestaan, die de herinvoering van de wettelijke republiek eiste? Een republiek die tenslotte was beëindigd door de staatsgreep van de latere dictator Franco, die op 22 november 1957 Juan Carlos belastte met de herinvoering van de monarchie (YouTube), die beëindigd was toen koning Alfonso XIII in 1931 Spanje verliet, overigens zonder formeel af te treden!
Hoelang nog voordat het Nederlandse volk wakker schrikt? Hoeveel verder moeten wij uitgeperst worden door een kapitalistische bende, die hand in hand optrekt met het ene "Oranje" en het andere "Oranje" gebruikt om ons te vervullen van chauvinistische trots om onze "sport"-prestaties?
Vanochtend begreep ik waarom: "Nederland" had bij het foebballen verloren van "Argentinië" (de Volkskrant vandaag). "Oranje" heeft weer eens verloren.
Jammer, van de ene kant, want met de vooroordelen die in foebballand nog steeds heersen jegens Duitsland, zou het verdiend zijn als "Nederland" verloren had van "Duitsland".
Van de andere kant is het ook wel symbolisch dat "Nederland" deze keer verloren heeft van "Argentinië".
Tenslotte worden in Argentinië (anders dan bijvoorbeeld in Spanje en Nederland) oorlogsmisdadigers wél vervolgd.
In Spanje wist het post-fascistische régime van Mariano Rajoy niet hoe hals-over-kop de zeer onverwacht afgetreden koning Juan Carlos vrijgesteld kon worden voor de gebruikelijke rechtsvervolging voor misdadigers (Público, 21 juni 2014).
Ook in Nederland is het geen enkel probleem wanneer de hoogste functionaris (van het andere "Oranje") met een rotgang zijn vege lijf probeert te redden, zonder rekening te houden met de (grond)wettelijke procedures. Dat was het geval met stadhouder Willem V, die met zijn zoon (die tot 1815 als "stadhouder Willem VI" bekend stond na het overlijden van Willem V in 1806) in 1795 naar Engeland vluchtte uit angst voor Napoleon. Deze "Willem VI" probeerde op alle mogelijke manieren zijn eigen belangen te behartigen, waarbij hij er zich niet voor schaamde om zich op alle mogelijke manieren bij Napoleon (en andere staatshoofden) binnen te slijmen. Desondanks werd hij -op ondemocratische wijze- in Nederland verwelkomd als koning Willem I (zij het met krachtige "steun" van het Congres van Wenen)..
Ook zijn (formele) verre afstammeling, koningin Wilhelmina, schrok er niet voor terug om op 13 mei 1940 stiekem en op ongrondwettelijke wijze naar Engeland te vluchten, om haar vege lijf te redden. (Zie Herstel de Republiek, 8 juli 2014). Dat zij daarbij automatisch haar kroon aan de wilgen hing en Nederland in feite cadeau gaf aan Hitler, leidde er niet toe dat Nederland in 1945 weer een republiek werd... Dat verhinderde zelfs niet dat zij na de "bevrijding" weer als koningin verwelkomd werd en dat haar afstammelingen (zij het in vrouwelijke lijn) gewoon door konden gaan met het naar willekeur uitbuiten van de Nederlandse bevolking.
Waarom ook niet? Kennelijk vindt een meerderheid van de Nederlandse bevolking het ook in orde dat zij wordt uitgeperst door een middeleeuwse traditie van "bij de gratie kots" aan de touwtjes trekkende "élite". Want waarom is er anders in Nederland niet, zoals in Spanje na het aftreden van Juan Carlos, een brede volksbeweging opgestaan, die de herinvoering van de wettelijke republiek eiste? Een republiek die tenslotte was beëindigd door de staatsgreep van de latere dictator Franco, die op 22 november 1957 Juan Carlos belastte met de herinvoering van de monarchie (YouTube), die beëindigd was toen koning Alfonso XIII in 1931 Spanje verliet, overigens zonder formeel af te treden!
Hoelang nog voordat het Nederlandse volk wakker schrikt? Hoeveel verder moeten wij uitgeperst worden door een kapitalistische bende, die hand in hand optrekt met het ene "Oranje" en het andere "Oranje" gebruikt om ons te vervullen van chauvinistische trots om onze "sport"-prestaties?
Abonneren op:
Posts (Atom)